Encamên lêgerînê
muhtac nd/ntmuhtaç
muhtac bûn muhtaç olmak
muhtacî m muhtaçlık
muhtacî (yekî) kirin (birine) muhtaç etmek
muhtac (rengdêr) hewcedar, lazim, pêwîst, hewcek, hewcok, kesa/ê ku hewceyî tiştekî ye, pêdivî, gerek.
Herwiha: mihtac.
Bikaranîn: Lêker: muhtac bûn, muhtac kirin, xwe muhtac kirin: alîkarî xwestin. Navdêr: muhtacbûn mê, muhtackirin mê, xwemuhtackirin mê Rengdêr: muhtacbûyî, muhtackirî, xwemuhtackirî.
ji: Ji erebî.
: muhtacî, muhtacîtî, muhtactî, muhtacker
muhtac bûn (lêker)(Binihêre:) muhtac
muhtac kirin (lêker)(Binihêre:) muhtac
muhtacbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) muhtac
muhtacbûyî (rengdêr) (Binihêre:) muhtac
muhtacî (navdêr, mê) rewşa muhtacbûnê, ihtiyac, mecbûrî, hewcehî, neçarî, bêçaretî, jarî, nedarî, desttengî, belingazî, hejarî, perîşanî, bêperetî.
ji: muhtac + -î
muhtacî keriyek nan bûn (biwêj) di hêla aborî de di nav rewşeke pir xeter de bûn. rebenê faysalpiştî wê qeyranê muhtacî keriyek nan bû.
muhtacker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê muhtac dike.
ji: muhtac + -ker
muhtackirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye muhtac kirin
muhtackirin (navdêr, mê) (Binihêre:) muhtac
muhtac n. bok, muhtac, bog, motac, motaj n.
muhtac bûn lng. . bok bîyene, muhtac bîyene
muhtacî (yekî) bûn lng. . bok bîyene, muhtac bîyene, bokê yewî bîyene