Encamên lêgerînê
muhît n 1. muhit, çevre, yöre 2. muhit, çevre (bir kimsenin sürekli içinde bulunduğu insanlar topluluğu)
muhît (navdêr, mê) derdor, hawir, çarmedor, dewrûber, dorber, dewrûdor, dorûber, derûdor, havêrke, hawirdor, dorhêl, erdîm, war, dever, jîngeh, okyanûs (nimûne: Mamosta Hejar debêjêt ey dillope firmêskî min be hawar û dadit muhît bişllejêne - le çepgerdî gerdûn heqî kurd bistêne).
Herwiha: mihîd, mihît, muhîd.
ji: Ji erebî: mu- + hût (anku cihê hûtan)
muhît m. dor m., dorhêl, dormar, hetat, derûdor, derûber, çors m., derdor, dormare, muhît, dorûver, dormag, hethat n.