Encamên lêgerînê
monolog 1. monolog, tekgotinî şn 2. tekaxivîn, monolog (mec) m
1. monolog, tekgotinî şn 2. tekaxivîn, monolog (mec) m
monolog şn/m monolog
monolog (navdêr, mê) yekbêjî, axiftinek dirêj ya kesekî bi tenê, pirtûka dirêj ya ku kesekî bi tenê nivîsiye.
Bide ber: diyalog.
ji wêjeyê: Bi tenê ne ji bo diyalogên romanekê, ji bo monologên romanekê jî war an jî mekan bandorê li ser zimanê nivîskêr dike; monologên di camiyekê de û monologên di tuwaletekê de pir û pir ji hev cuda û dûr in.Rênas Jiyan: Warê wêjeyê, Azadiyawelat.com, 6/2007.
ji: ji yunanî, mono- + -log.
: monologî
monologî (navdêr, mê) rewşa monologbûnê.
ji: monolog + -î