Encamên lêgerînê
mirov insan, adam, akraba.
nd/nt1. insan (memelilerden, iki eli olan, iki ayak üzerinde oluşan, sözle anlaşan, aklı ve düşünme yeteneği olan en gelişmiş canlı) 2. insan (bu türden olan canlı) 3. rd/mec insan, insaniyetli (huy ve ahlâk yönünden üstün nitelikli kimse) 4. adam (iyi yetişmiş değerli kimse) * di nav wan de mirovên ku di nav welêt de nav û deng dane hene aralarında yurt çapında ün yapmış adamlar var 5. adam (birinin yanında ve işinde bulunan kimse) * du mirovên ku li mexazeyê dixebitin hene mağazada çalışan iki adam var 6. adam (birinin kullandığı, yararlandığı kimse) * mirovên aliyê din pir in karşı tarafın adamları çoktur 7. adam (birinin sözünü dinleyen, nazını çeken kimse, kayırıcı) * ev mirovê min e, li gotina min guhdarî dike o benim adamımdır benim sözümü dinler 8. adam (iyi huylu, güvenilir kimse) * apê min mirovekî dinyadîtî ye amcam güngörmüş adamdır 9. adam (belgisiz zamir yerine; herkes, kim olursa olsun) * hêrsa mirovan radikin adamın kafasını bozuyorlar * ma mirov li vê jî nareme? insan bunu düşünmez mi? 10. adam (görevli kimse) * mirovê ku li vê dinêre li ku ye? buraya bakan adam nerede? 11. adam (bileşik isimlerde; bir alanda derin bilgisi olan veya bir alanı benimsemiş kimse) * mirovdewlet devlet adamı 12. akraba, hısım 13.n kişi (eş, koca) * ê ku mirovan rezîl jî dike û ezîz dike jin e kişiyi rezil eden de karısı, vezir eden de
mirov bêhostayekî naçe çiyayekî her işin bir ehli vardır, onsuz iş yapmamak lazım
mirov bextê mêran naçewitîne yiğidi öldür hakkını yeme
mirov bextê mêran xera nake yiğidi öldür hakkını yeme
mirov bi hev mirov e insan insanla insandır, birlik ve beraberliğin önemine değinen bir deyim
mirov bi pirsê diçe xursê (an jî qersê) Sora sora Bağdat (veya Kâbe) bulunur
mirov bi rex qişikê be, nikulê mirov nav gû de ye rehberi karga olanın vay haline
mirov bi xeberdanê ji hev fehm dike insan konuşa konuşa, hayvan koklaşa koklaşa
mirov bixwe bixwe wê qatiyê xaniyan jî bixwe hazıra dağlar dayanmaz
mirov carinan a nav dilê xwe dibêjê insan gönlünün artığını söyler
mirov çi qas jîr be xwe dixapîne hep kendini düşünenler sonunda kendilerini kandırırlar
mirov dar e, cil star e insanı gösteren üst başıdır
mirov di (cihekî) de hilnehatin (caddeler, sokaklar) adam almamak
mirov dibêje qey şeytanê we kor bûye şeytan geçmiş gibi
mirov dibêje qey tu ji hundirê hêkê derketiyî ne de çıt kırıldım birisin sen
mirov e ji benî ademê şîrê xav vexwariye insanoğlu çiğ süt emmiş
mirov e, şîrê xav vexwariye insanoğlu çiğ süt emmiş, çiğ süt emmiş
mirov hevalê qijikê be nikulê mirov di gû de ye kılavuzu karga olanın burnu bokta kurtulmaz (vaya çıkmaz)
mirov hewceyî hev û agir dibe komşu komşunun külünü (veya tütününe) muhtaçtır
mirov heye xwe xweş dike mirov heye xwe reş dike kendini sevdirenmek de, kendini nefret ettirmek de insanın elindedir
mirov hez nake lê binê re surata bak süngüye davran
mirov hez nekirin li rûyê (yekî) nihêrtin yüzüne bakılmaz
mirov ji çi bireve di wî digere neden kaçarsan ona bulaşırsın
mirov ji guran bitirse nikare pez xwedî bike demirden kormkan trene binmez?
mirov ji kerê hevalan zû peya dibe eğreti ata binen, tez iner
mirov ji linga bişemite tê ser xwe, bi ziman bişemite nayê ser xwe insanın dilidir başının belâsı
mirov ji rûyê hevalê xwe dixerife kişi refikinden azar
mirov ji we têr nabe size doyum olmaz
mirov kêleka xwe ya bi rêx nîşanî xelkê nade kelin kafası külahında kalsın
mirov kerê xwe bi singê wî ve girê nade (birinin) ipiyle kuyuya inilmez
mirov kûçikê dide xatirê xweyê wî hatırın hatırı vardır
mirov li ba kê be exlaqê wî hiltîne üzüm üzüme baka baka kararır
mirov li kêmî xwe naxe yaralı kuşa kurşun sıkılmaz
mirov naxwaze lê binêre yenilir (ya da yenir) yutulur gibi değil (hoşa gitmeyen beğenilmeyen nitelikte olan)
mirov ne di govendê de be, govend xweş e içi beni yakar dışı eli (veya seni) yakar
mirov ne li pey (yekî) kare here û ne jî li pêşiya (wî) önünde ardında gidilmez
mirov neecibandin adam beğenmemek
mirov netirse li dînê xwe napirse insan bazende birilerinden korkmalı
mirov nikare bide ber hev kıyas kabul etmez
mirov nikare devê xelkê girê bide el alemin ağzı torba değil ki büzesin
mirov parsûyê xwe raberî her kesî nade insan sırlarını herkese anlatmamalı, insan kendi hatalarını, eksikliklerini herkese göstermemeli
mirov piçik piçik diçe ber kuçik kerte kerte hedefe ulaşılır
mirov sihêtiya zozan bi kavirekî dike tanımadığın bir yeri önce araştırmak lazım
mirov tiliyan di çavê hev re bike hev nabîne zifiri karanlık olmak
mirov tişt necehdîne ji xwe ber çênabe kaya uçmazsa dere dolmaz
mirov toximê mirinê ye insan ölümlüdür
mirov û xizm hısım akraba
mirov xweş dan xebitandin adam kullanmak
mirov xwezî nake lê binêre yenilir (ya da yenir) yutulur gibi değil (hoşa gitmeyen beğenilmeyen nitelikte olan)
mirov zikê xwe nade bi pişta xwe nefsi için insan hamilerini satmaz
mirovahî insanlık.
mirovan şîrê xîç vexwariye insan çiğ süt emmiştir
mirovan tî dibe ser avê tî tîne suya götürüp susuz getirir
mirovane insanca.
rd insanca
mirovanetî m insanlık
mirovanî bnr mirovatî
mirovantî m insanlık
mirovatî m 1. insanlık (bütün insanları içine alan varlık) * alema mirovatiyê insanlık alemi 2. insanlık, adamlık (insanı insan yapan, insanın doğasını oluşturan niteliklerin hepsi) 3. insanlık (insanın değerini, saygınlığını veren öz, insana yaraşır yaşama ve düşünme ilkesi) 4. insanlık (insani sevme, insancıl olma) * dersa mirovatiyê da her kesî herkese insanlık dersi verdi
mirovatî bila ji te re be adamlık sende kalsın
mirovatî di rûyê (yekî) de tune bûn insanlık nedir bilmemek
mirovatî kirin insanlık etmek
mirovayetî bnr mirovatî
mirovayî m 1. insanlık (bütün insanları içine alan varlık) * alema mirovahiyê insanlık alemi 2. insanlık, adamlık (insanı insan yapan, insanın doğasını oluşturan niteliklerin hepsi) 3. insanlık (insanın değerini, saygınlığını veren öz, insana yaraşır yaşama ve düşünme ilkesi) 4 insanlık (insani sevme, insancıl olma) * dersa mirovahiyê da her kesî herkese insanlık dersi verdi
mirovayî bila ji te re be adamlık sende kalsın
mirovayî di rûyê (yekî) de tune bûn insanlık nedir bilmemek
mirovayî kirin insanlık etmek
mirovbûn m 1. insanlaşma, insan olma 2. insanlık, adamlık (doğru, dürüst insana yakışır durum)
mirovbûyîn m insanlaşma
mirovdewlet nd/nt devlet adamı, devlet ricalı
mirovdewletî m devlet adamlığı
mirovê (...) hatin akrabası gelmek
mirovê (karekî) (bir işin) adamı
mirovê baş kifş e misk yerini belli eder
mirovê bikêr heval jê dibehicin meyveli ağacı taşlarlar
mirovê civat û caxiyan salon adamı
mirovê çors ham ervah
mirovê deyndar perşikandî ye borçlu ölmez, benzi sararır
mirovê dilrehm baba adam
mirovê dirêj zû didehebe, yê kin esûsekî ye, dereng didehebe bodur tavuk her gün (veya her dem) piliç
mirovê fewqulade fevkalbeşer, üstün nitelikli insan
mirovê hev be ji hev nab e et ve tirnak birbirinden ayrılmaz
mirovê ku here masiyan qûna wî şil dibe hamama giren terler
mirovê ku ji gur bitirse naçe mêşê demirden korkan trene binmez
mirovê ku siwaran bihewîne serderiyê xwe bilind çêdike deveci ile görüşen kapısını yüksek açmalı
mirovê ku tevlî qirikê be, nikul bi gû dibe kılavuzu karga olanın burnu bokta kurtulmaz (vaya çıkmaz)
mirovê meriv bibin kevir serê mirov naşkênin insanın hısmı taş olsa baş yarmaz
mirovê mirov carekê dixape insan olan bir kez kanar
mirovê nevaze fevkalbeşer, üstün nitelikli insan
mirovê raser nd üst insan
mirovê rojê ye günün adamı (zamanın gereğine göre yön ve tutum değiştiren)
mirovê ters kara damaklı
mirovê xerab ırz düşmanı
mirovê xweşik gökçek
mirovê xwînriskîn rd/nd hemofil
mirovekî çend pere ye kaç paralık (adam veya şey)
mirovekî hay ji xwe hebûn suya sabuna dokunmamak
mirovekî şîrîn şirin bir adam, ömür adam
mirovekî sivik û kêf li xwe uçuk ve zevkine düşkün kimse
mirovgelan zo/nd insangiller
mirovhêr rd insani yiyip bitiren
mirovhez insancıl.
nd/nt 1. insansever, filantrop 2. insancı, insancıl (insana değer veren) 3. fel insancıl, hümanist
mirovhezî m 1. insanseverlik 2. insancıllık, hümanizm, hümanizma
mirovhezî bûn l/ngh insancıllaşmak
mirovhezîbûn m insancıllaşma
mirovhilgir rd insan taşıyan mirovhilgir
mirovhuner nd/nt sanat adamı
mirovhunerî nd sanat adamlığı
mirovî rd insanî, hümaniter
mirovîn rd insan, insan olan
mirovînî m insanlık
mirovkî rd insanca, insana yaraşır bir biçimde
mirovkok rd/nd adamcık
mirovkuj nd/nt katil, kıyıcı
mirovkujî m katillik, kıyıcılık
mirovnas nd/nt insan bilimci, antropolog
mirovnasî antropoloji.
m insan bilimi , antropoloji
mirovnasiyî rd insan bilimsel, antropolojik
mirovo bêper o, bêbask o insan kuş misali (uzakça bir yere gidildiğinde söylenir)
mirovok n 1. adamcık 2. çelimsiz kimse
mirovokî rd insansı, antrepoit
mirovparêz nd/nt insansever, insancıl
mirovparêzî m insanseverlik, insancıllık
mirovperest rd insancıl, hümanist
mirovperestî m 1. hümanizm, hümanizma
sos/m insan içincilik
mirovperwer nd/nt 1. insansever, filantrop 2. insancı, insancıl (insana değer veren) 3. fel insancıl, hümanist
mirovperwerî m insancıllık, hümanizm, hümanizma
mirovperwerî bûn l/ngh insancıllaşmak
mirovperwerîbûn m insancıllaşma
mirovqenç n evliya
mirovrev nd/nt topluluktan kaçan, mizantrop
mirovrevok nd/nt merdümgiriz, mizantrop (toplumdan, insanlardan kaçan)
mirovteşetî m insan biçimcilik, antropomorfizm
mirovwarî rd insanca
mirovxur rd yamyam
mirovxurî m yamyamlık
mirovxwer rd yamyam
mirovxwerî m yamyamlık
mirovzan nd/nt insan bilimci, antropolog
mirovzanî m insan bilimi, antropoloji
mirovzaniyî rd insan bilimsel, antropolojik
mirov însan *“çiyayê bêgul, wek mirovê bêdil e”
(navdêr) ademî, ademîzad, insan, beşer, benîadem, meriv, mere, merdim, jin û zelam û keç û kurr û bûnewerên din yên bi du piyan dimeşin û dikarin biramin û biaxivin, xizm, eqreba, kesûkar, kesên ji binemalê yan xwînê ve nêzî hev.
Herwiha: mero, miro, mere, meri, merî, meriv, merov, merdim.
Hevwate: Wate 1: ademî, ademîzad, benderuh, benîadem, beşer, însan, kes, meri Wate 2: kesûkar, lêzim, xizm, eqreba.
ji: Têkildarî mirin, Proto-hindûewropî: mer- (mirin) > + teuk- (tov, tuxm), Sogdî: merte-tewxme- , Middle Persian: mertum (mirov), Farisî: merdom (mirov), Zazakî: merdim, Hewramî: merdim, Kurmancî: mirov, meriv, mêr.
Bikaranîn: Navdêr: mirovbûn Rengdêr: mirovxwarî.
: mirovdost, mirovdostî, mirovhez, mirovhezî, mirovnas, mirovnasî, mirovperwer, mirovperwerî, mirovrev, mirovrevî
mirov bixwe bixwe, wê qatiyê xaniyan jî bixwe (biwêj) tişten amadeyi zû diqedin. mirov bixwe bixwe, wê qatiyê xaniyan jî bixwe. malê mirov ku bûn pere û amade bûn zor e.
mirov bûn (lêker)(Binihêre:) mirov
mirov ji momî re nebêje merheba (biwêj) jibo kesên ku rû dibinin, bitrî dibin tê gotin. eman mirov ji momî re nebêje merheba, ku got, êdî zor xwe xelas bike.
mirov kirin (lêker)(Binihêre:) mirov
mirov nikare ji (yekî) re bibêje, siya te xwar e (biwêj) pir hasas bûn, tu kêmasiyên xwe qebûl nekirin. ji camêrî re mirov nikare bibêje siya te xwar e. hema li hemberî mirov helwestan digire.
mirov xwarin (biwêj) kesek gelekî aciz kirin, mirov çavînokî kirin, ezji ht rastîwê hatim, ev jinik mirovan dixwe, kuro!, eman lawo bila hezîme qundaxa te nebine, tu dizanî ew mirovan dixwe.
mirovahî însanetî
mirovane (rengdêr) (navdêr, mê) mirovperwer, mirovdost, mirovhez, fîlantrop, xêrxwaz, merd, camêr
mirovanetî (navdêr, mê) miro­vayî, mirovatî, mirovanî, me­rivatî, merivayî, mirovayetî, însanetî.
ji: mirovane +-tî
mirovanî (navdêr, mê) qencî, xêr, dilovanî, rehm, dilsojî, mirovatî.
Herwiha: merivanî, mervanî, merovanî.
ji: mirov + -anî
mirovantî (navdêr, mê) merivatî, merivtî, mirovatî.
ji: miro +-vantî
mirovatî mirovahî *“mirovatî germegerm, dijminatî nermenerm”
(navdêr, mê) beşeriyet, xelk, alem, hemû mirov, reftar û taybetmendiyên mirovan, mirovanî, qencî, dilovanî, rehm, xêrxwazî, dilnermî, dilsojî, karên qenc, xizmatî, lêzimî, xizmbûn.
Herwiha: merivahî, merivatî, merivayetî, merivayî, merivî, merivîtî, merivtî, mervahî, mervatî, mervayî, merovahî, merovatî, merovayî, merovî, merovîtî, merovtî, mirovayetî, mirovahî, merovayî, mirovî, mirovîtî, mirovtî, mirovayetî.
ji: Ji erebî: mirov + -atî.
Bikaranîn: Lêker: mirovatî kirin. Navdêr: mirovatîkirin Rengdêr: mirovatîkirî
mirovatî danîn (lêker)(Binihêre:) mirovatî
mirovatîdanîn (navdêr, mê) (Binihêre:) mirovatî
mirovatîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye mirovatî kirin
mirovatîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) mirovatî
mirovayî (navdêr, mê) mirovatî, merivahî, mirovayetî, însaniyet, merivatî, insaniyet, qencî, mirovanî.
ji: mirov +-ayî
mirovbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) mirov
mirovbûyî (rengdêr) (Binihêre:) mirov
mirovdost bihîstyarê erkên însanî
(rengdêr) (navdêr) mirovperwer, mirovhez, fîlantrop, kesa/ê ku ji mirovan hez dike yan qenciyê, xêrxwaz, merd, camêr, mirovane.
Herwiha: merîdost, merivdost, merovdost.
ji: mirov + -dost.
: mirovdostî
mirovdostî (navdêr, mê) mirovperwerî, mirovhezî, xêrxwazî, merdî, fîlantropî, camêrî, qencî, çakî, xêr, xêrkirin, xêrdan.
Herwiha: merivdostî, merovdostî.
Dijwate: misantropî, nemirovî.
ji: mirovdost + -î
mirovê (yekî) bûn (biwêj) alîgirê yekî bûn an jî di bin erka kesekî de bûn. ew mirovê min e, li gotina min gidida ri dike. zana farqînî
mirovê malê mirî bûn (biwêj) ji bo kesên kêmfirsend tê gotin. hemîdê guro hema merivê malê mirî ye, li ku tiştekî bêpere bibîne, xwe diavêje ser.
mirovek (navdêr, mê) kesek, merivek, yek.
ji: mirov +-ek
mirovekî piçûk nebûn (biwêj) li bo kesên zana û birûmet tê gotin. hûn wî nas nakin, lê ew ne mirovekî wisapiçûk e.
mirovên ne xalî bûn (biwêj) ji mirovên ku keramet û feraseta wan tê bawer kirin re tê gotin. gelekî têkildarî xeyrî nebin, ew ne mirovekî xalî ye.
mirovhez (rengdêr) (navdêr) mirovperwer, mirovdost, fîlantrop, xêrxwaz, merd, camêr, kesa/ê ku ji mirovan hez dike yan qenciyê, mirovane.
Herwiha: merîhez, merivhez, merovhez, mirovhiz, merîhiz, merivhiz, merovhiz.
ji: mirov + -hez.
Bikaranîn: Lêker: mirovhez bûn, mirovhez kirin. Navdêr: mirovhezbûn, mirovhezkirin Rengdêr: mirovhezbûyî, mirovhezkirî.
: mirovhezî, mirovhezîtî
mirovhez bûn (lêker)(Binihêre:) mirovhez
mirovhez kirin (lêker)(Binihêre:) mirovhez
mirovhezbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) mirovhez
mirovhezbûyî (rengdêr) (Binihêre:) mirovhez
mirovhezî (navdêr, mê) mirovperwerî, mirovdostî, xêrxwazî, merdî, fîlantropî, camêrî, qencî, çakî, xêr, alîcenabî, xêrkirin, xêrdan.
Herwiha: mirovhizî.
Dijwate: misantropî, nemirovî.
ji: mirovhez + -î.
Bikaranîn: Lêker: mirovhezî bûn, mirovhezî kirin. Navdêr: mirovhezîbûn, mirovhezîkirin Rengdêr: mirovhezîbûyî, mirovhezîkirî
mirovhezî bûn (lêker)(Binihêre:) mirovhezî
mirovhezî kirin (lêker)(Binihêre:) mirovhezî
mirovhezîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) mirovhezî
mirovhezîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) mirovhezî
mirovhezîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye mirovhezî kirin
mirovhezîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) mirovhezî
mirovhezkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye mirovhez kirin
mirovhezkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) mirovhez
miroviyet (navdêr, mê) mirovayî, mirovatî, merivahî, mirovayetî, mirovahî, merivatî, însanetî.
ji: mirov +-iyet
mirovkî (navdêr, mê) mirovane, merivane, mirovwarî, merivkî, bi mirovî.
ji: mirov +-kî
mirovkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye mirov kirin
mirovkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) mirov
mirovkuj (navdêr) qatil, kujer, kujyar, mêrkuj, kesa/ê kesek yan hin kes kuştine, tişta/ê ku mirov dikare pê bimire, wek jehrê.
Herwiha: merekuj, merîkuj, merivkuj, merovkuj, merdimkuj.
ji: mirov + -kuj.
: mirovkujî, mirovkujîtî
mirovkujî (navdêr, mê) qetil, kujer, kuştina mirovekî yan hin mirovan.
Herwiha: merekujî, merîkujî, merivkujî, merovkujî, merdimkujî.
ji: mirovkuj + -î
mirovmirovkanê (rengdêr) dema mirov tayê mirovê xwe digire liser rastî û şaş îyêçewtî, tagirî, cudayî
mirovmirovkanêkirin (navdêr) tagirîkirin, cudayîkirin
mirovnas (navdêr, mê) mirovzan, antropolog.
ji: mirov +-nas
mirovnasî (navdêr, mê) antropolojî, zanista li ser mirovan û civak û çandeya wan, nasîna mirovan.
Herwiha: merivnasî, merivzanî, mirovzanî.
ji: mirovnas + -î yan mirov + -nasî
mirovnasiyî (navdêr, mê) antropolojîk.
ji: mirovnas +-iyî
mirovokî (rengdêr) antrepoît, merivokî, antropoît.
ji: mirov +-okî
mirovparêz (navdêr) mirovperwer, mirovdost, mirovhez, xêrxwaz, alîgira/ê humanîzm, mirovnas, mirovzan, pispor û şarezaya/ê zimanan yan wêjeyê yan dîrokê, kesa/ê ku bawerî bi hêz û qenciya mirovan heye, ne bi dîn û xwedayan
mirovperest (navdêr, mê) mirovhez, mirovperwer, humanîst.
ji: mirov +-perest
mirovperestî (navdêr, mê) mirovhezî, mirovperwerî, hûmanîzm, antroposan­trîzm.
ji: mirov +-perestî
mirovperwer însanperwer
(rengdêr) (navdêr) mirovdost, mirovhez, fîlantrop, xêrxwaz, mirovane, merd, camêr, kesa/ê ku ji mirovan hez dike yan qenciyê.
Herwiha: merîdost, merivdost, merovdost.
ji: mirov + -dost.
: mirovdostî
mirovperwerî (navdêr, mê) mirovdostî, mirovhezî, xêrxwazî, merdî, fîlantropî, camêrî, qencî, çakî, xêr, alîcenabî, xêrkirin, xêrdan.
Herwiha: merivperwerî, merovperwerî.
Dijwate: misantropî, nemirovî.
ji: mirovperwer + -î.
Bikaranîn: Lêker: mirovperwerî bûn, mirovperwerî kirin. Navdêr: mirovperwerîbûn, mirovperwerîkirin Rengdêr: mirovperwerîbûyî, mirovperwerîkirî
mirovperwerî bûn (lêker)(Binihêre:) mirovperwerî
mirovperwerî kirin (lêker)(Binihêre:) mirovperwerî
mirovperwerîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) mirovperwerî
mirovperwerîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) mirovperwerî
mirovperwerîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye mirovperwerî kirin
mirovperwerîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) mirovperwerî
mirovwarî (navdêr, mê) mirovane, merivane, mirovkî, merivkî, bi mirovî.
ji: mirov +-warî
mirovxur kes û sewalê ku xwarina goştê mirovan rewa dibîne
mirovxwarî (rengdêr) (Binihêre:) mirov
mirovxwer (rengdêr) (navdêr) ademxwer, yamyam, kanîbal, dehbe, hov, wehşî, dirrinde, barbar, kesa/ê yan ajelê/a ku goştê mirovan dixwe, antropofaj. Zazakî: merdimwer.
Herwiha: meroxwer, merivxwer, mirovxor, mirovxur, merxwûr.
ji: mirov + -xwer.
: mirovxwerî, mirovxwerîtî
mirovxwerî (navdêr, mê) kanîbalîzm, xwarina mirovan ji alî mirovan ve, karê û awayê jiyana mirovxweran, kanîbalîzm, xwarina her cûn ajelan ji alî hevnifşan wan ve, (mecazî) hovîtî, dirrindetî, nemirovatî, dehbetî, barbarî, zilm, zordarî, xwînmêjî.
Herwiha: merivxwerî mirovxurî mirovxwerîtî.
ji: mirovxwer + -î
mirovxwûr yamyam, kanîbal, dehbe, hov, wehşî, dirrinde, barbar, kesa/ê yan ajelê/a ku goştê mirovan dixwe
mirovzan (navdêr, mê) mirovnas, antropolog.
ji: mirov +-zan
mirov human
(m.) man, human being
m. man; f. woman; m/f person.
person, human being
m. man; f. woman; m/f person.
mirovahî (f.) humanity
mirovan plural onlique form of mirov
mirovatî (f.) kinship
f. humanity, humaneness, chivalry
mirovhez human-lover; human-friendly (mirov-hez)
mirovkuj homicide (a person); (bi niyet) murderer; (bê niyet) manslaughter
mirovkujî homicide (an act); (bi niyet) murder; (bê niyet) manslaughter
mirovxwer (m.) man-eater (cannibal)
mirov Leute
Mensch
mirovatî Menschheit
Verwandtschaft
mirovperwer barmherzig
mirov n. merdim, beser, benî, însan n.
m/n. merdim, însan, merdûm, însun, mordem, mêrdûm n.
mirovahî m. merdimîye, însanîye, merdimênî m.
mirovane rd. merdimane, merdimkî, mordemane
mirovatî m. merdimîye, însanîye, merdimênî m.
mirovatî kirin lg. . merdimîye kerdene, însanîye kerdene, merdimênî kerdene
mirovayetî m. merdimîye, însanîye, merdimênî m.
mirovayetî kirin lg. . merdimîye kerdene, însanîye kerdene, merdimênî kerdene
mirovayî m. merdimîye, însanîye, merdimênî m.
mirovdewleta /. merdimê dewlete, merdimdewlet n.
mirovê çors merdimo çort, merdimo çors, merdimo xam
mirovhez rd. merdimsîn, merdimhes, humanîst, merdimperwer
mirovhezî m. merdimsînîye, merdimhesîye, humanîz m., merdimperwerîye, merdimhesênî, humanîstîye m.
mirovhiz rd. merdimsîn, merdimhes, humanîst, merdimperwer
mirovkî rd. merdimane, merdimkî, mordemane
mirovkuj m/n. qetil, kistox, canî, merdimkistox, qetilkar, qitil n.
mirovnas m/n. merdimsinas, antropolog, merdimzan n.
mirovnasî m. merdimsinasîye, antropologî, merdimzanîye, merdimsinasênî m.
mirovperest rd. merdimsîn, merdimhes, humanîst, merdimperwer
mirovperestî m. merdimsînîye, merdimhesîye, humanîz m., merdimperwerîye, merdimhesênî, humanîstîye m.
mirovperwer rd. merdimsîn, merdimhes, humanîst, merdimperwer
mirovperwerî m. merdimsînîye, merdimhesîye, humanîz m., merdimperwerîye, merdimhesênî, humanîstîye m.
mirovrevok rd. hov, kuvî, mîzantrop
mirovsinasiyî rd. antropolojîk, merdimsinasîyên, antropologîk
mirovtesetî m. merdimtoseyîye, antropomorfîzme m.
mirovxwer rd. merdimwer
mirovzan m/n. merdimsinas, antropolog, merdimzan n.
mirovzanî m. merdimsinasîye, antropologî, merdimzanîye, merdimsinasênî m. *mirovan tî dibe ser avê tî tîne merdimîtêsan beno awe ser têsan ano
mirov, mirow mirov, meriv, mere, beşer, însan, benîadem, ademza, ademîzad
mirovayetî mirovatî, mirovahî, sirişt û taybetmendiyên mirovan
hemû mirov bi hev re
mirovdost bn mirovperwer
mirovî mirovî, tiştê ku li gor baweriya / sirişta / taybetmendiya / wijdana mirovan e
merdî, camêrî, ciwamêrî, qencî
mirovperwer mirovperwer, mirovdost, kesa/ê ji mirovan hez dike, kesa/ê yan baweriya nirxek bilind dide mirovan û mirovatiyê
mirovzanî mirovnasî, zanista li ser mirovan
mirov 사람 (sa-ram)
mirov человек (wek çelavek tê xwendin)