Encamên lêgerînê
mirîşk zo/m tavuk (Galus)
mirîşk avê vedixwe qirika xwe berjor dike tavuk su içer Allaha bakar
mirîşk di xew de gilgilê sor dibînin aç tavuk kendini arpa ambarında sanır
mirîşk di xewna xwe de qût dibîne aç tavuk kendini arpa ambarında sanır
mirîşka avî zo/nd su tavuğu (Fulica atra)
su tavuğu, su çuluğu
mirîşka birçî di xewna xwe de gilgil (an jî garis) dibîne aç tavuk kendini arpa ambarında sanır
mirîşka çolê nd yaban tavuğu
mirîşka gêjoyî seme tavuk
mirîşka kor bi dîkê kulek re kör satıcının kör alıcısı olur
mirîşka kurk nd kuluçka tavuğu
mirîşka kurk (an jî qupik) kuluçka tavuğu
mirîşka kuvik nd kuluçka tavuğu
mirîşka nû rabûn hêkê sor kirin çağlamadan çatlamak
mirîşka reş zo/nd kara tavuk (Turdus merula)
mirîşka şamî nd hindi
mirîşkatî m 1. tavukluk 2. mec ödleklik
mirîşkbejik zo/m yabanî tavuk
mirîşkfiroş nd/nt tavukçu (satan kimse)
mirîşkfiroşî m tavukçuluk
mirîşkvan nd/nt tavukçu
mirîşkvanî m tavukçuluk
mirîşk heywaneke bibask a kedîkirî ye *“beza mirîşkê, heta ber kadînê ye”
(navdêr, mê) mirîşkên kedî: firrindeyek kedî ye ji ber hêkên wê li malan têt xwedîkirin û dengê wê qid-qid e, binemala mirîşkan: gelek firrindeyên kedî û yên kûvî yên ku ji nijada mirîşkan in, wek kew, sûsk û hwd. yên ku li bejayiyê dijîn û kêmfirr in, (mecazî) mirova/ê newêrek û sernerm.
Herwiha: mirîş.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: مریشکYên nêr, dîk, dîkilYên biçûk, çêlik, çûçelk, têjik, varik.
Têkildar: dîk, mamir, varik, kurkNêzîk, elok.
Bi zaravayên kurdî: kurmancî: mirîşk soranî: mirîşk kelhûrî: mamir hewramî: lekî: zazakî: kerk, kerge.
ji: hevreha soranî مریشک (mirîşk), hevrehên din yên kurmancî mamirk, miravî, sîmir, herwiha hevreha soranî مه‌ل (mel: çûk, çûçik, teyr), farisî مرغ (morẍ: mirîşk) û مرغابی (morẍabî: miravî), pehlewî mroẍ/murv, avestayî mirige-, hemû jiari.. Gotinên pêşiyan: •mirîşkê çav li bettê kir qûn li xwe qetand
mirîşk nikulê xwe di avê de dike berê xwe ber bi xwedê ve dike (biwêj) divê mirov xwedê û heqiyê ji bîr neke. kuro lawo însaf ew qas jî nabe. mirîşk nikulê xwe di avê de dike berê xwe ber bi xwedê ve dike.
mirîşka kesî ji xewê ranekirin tu kes ji xwe nexeyidandin
mirîşka reş e, her roj nexweş e (biwêj) ji bo yên heman tiştî tim ji xwe re dikin hincet û kar tê gotin. nêrgizê êdî em zivêr kirin. mirîşka reş e, her roj nexweş e.
mirîşke çav da qazê, ket hêta xwe şikand (biwêj) heke mirov li gorî hêz û zerengiya xwe tevnegerin, wê rastî encamên xeter bên. ezbenî, divê her kes hêz û hempayê xwe bizanibe. mirişkê çav da qazê, ket hêta xwe şikand.
mirîşkê çav li bettê kir qûn li xwe qetand gotina pêşiyan, ji bo kesa/ê ku bi karekî ji hêza xwe bêtir radibe gava ku hin kesên ku dikarin wî karî bikin dibîne, radibe.
Bide ber: •qûna wî qûna çûkan e û dixwaze hêkê elokan bike.
ji: •mirîşk + çav + bett + qûn + qetandin
mirîşkê hêk kir, heval ji xwe re çêkir (biwêj) her kes bi yên wekî xwe re têkildar e. mmirîskê hêk kir, heval ji xwe re çêkir. xelk wê tawanbar dike, ew jî dest diavêje min û min jî wekî xwe nîşan dide. (qerf)
mirîşken min tune ne, dora mala min zîrç e (biwêj) li cihê sekinî, ez derd û kulên der û cînaran dikişinim. ev çi ye ez dikişinim ya rebî? mirîşken min tune ne, dora mala min zîrç e.
mirîşkeşa (navdêr, mê) cilliq, elok, elelok, eleşîş, bûq, lûq, şamîk, qelemûne, culux, cilix, cêlux, bûqelemû, şamî, eloelo, cilûx
mirîşkfiroş (navdêr, mê) tûtikfiroş.
ji: mirîşk +-firoş
mirîşkfiroşî (navdêr, mê) tûtikfiroşî.
ji: mirîşk +-firoşî
mirîşkvan (navdêr, mê) tûtikvan.
ji: mirîşk +-van
mirîşk (f.) chicken, hen
f. chicken
f. chicken
mirîşk mirîşk, firindeyek kêmfir ya kedî ye
mirîşk курица
mirîşk курица