Encamên lêgerînê
miqawe cureyekî kaxeza stûr e
(navdêr, mê) karton, kaxiza stûr û req ya ku wek qutiya tiştan tê bikaranîn.
Herwiha: muqawe.
ji: Ji erebî
miqawele (navdêr, mê) peyman, lihevkirin, rêkeftin, pêkhatin, eqd, pakt, mitabeqet, miwafeqet, kontrat, tifaq, itifaq, miwahede, qewl.
Herwiha: miqawile, miqawle, muqawele, muqawile, muqawle.
ji: Ji erebî: mi- + qewl + -e.
: miqaweleçî, miqawelegir, miqaweleyî
miqawelegir (navdêr, mê) kesê/a miqaweleyan digire.
ji: miqawele + -gir
miqawelename (navdêr, mê) peymanname.
ji: miqawele +-name
miqaweleyî (navdêr, mê) rewşa miqawelebûnê.
ji: miqawele + -yî