Encamên lêgerînê
milêb (navdêr, mê) şeneke, amûrek wek merran lê devtilî ye ku pê kewş dihê hevdan û dihê avêtin patozê, xirmaşe, pêncguhk, çarguh, pêncguh.
Herwiha: melêb, melêv, melhêb, melhêv, milêv, milhêb, milhêv
milêb kirin (lêker)(Binihêre:) milêb
milêbkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye milêb kirin
milêbkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) milêb
milêb m. melêve, melebe, malêbe, milêv, mehlîyem m.