Encamên lêgerînê
mişt (i) rd 1. bol, dolu 2. dolu (iş, uğraş, olay vb. için; çok olan) 3. dolusu * çoçikeke mişt rûn kirê kepçe dolusu yağ koydu 4. silme, sıvma, labalep, silme dolu, tepeleme (taşacak kadar dolu olan) 5. rd/h hıncahınç, tıklım tıklım
mişt bûn l/ngh silme olmak, sıvama olmak, tepeleme olmak
mişt kirin l/ngh silme yapmak, silme doldurmak, sıvama yapmak, tepeleme yapmak
miştak m 1. değirmende unu köşeye dolduran pervane 2. unu toplama ağacı
miştaq rd istekli
miştax m 1. üzüm kurutma harmanı 2. güneşte meyveleri kurutma yeri
miştaxe m 1. kurutmak için bir şeyi düz bir yere yayma 2. üzümün kurutulduğu yer
miştaxe kirin l/gh 1. sermek (kurutmak için düz bir yere yaymak) 2. sergi sermek
miştaxekirî rd sergin
miştaxekirin m 1. serme (kurutmak için düz bir yere yayma) 2. sergi serme
miştaxeyî rd yere serili durumda
miştbûn m silme olma, sıvama olma, tepeleme olma
mişte muşta.
miştê m kışlık hayvan yemi
miştel m fidanlık
miştelî m fidan
miştexak rd alçak, namert
miştexul m oyalama
miştexul bûn oyalanmak
miştexul kirin l/gh oyalamak
oyalamak
miştexulî m oyalama
miştexulkirin m oyalama
miştik (i) m 1. miştik m çeper (bağ çubuğu) 2. kesilmiş üzüm sürgünü,
miştik (ii) m kebap veya ciger şişi
miştik (iii) m 1. pipo, sigara çubuğu 2. ağızlık, sigara ağızlığı 3. sigaranın arkasına takılan filtre
miştin (i) m emme, soğurma
l/gh emmek, soğurmak
miştin (ii) m süpürme
l/gh süpürmek
miştixulandin m oyalama
l/gh oyalamak
miştkirin m silme yapma, silme doldurma, sıvama yapma, tepeleme yapma
mişt tijî *“ji yê kor re gotine: tu çi dixwazî?; gotiye dinyayeke mişt ronî”
(rengdêr) tijî, tije, dagirtî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: مشت.
Dijwate: vala, vale, xalîBide, mişe.
ji: jiari, hevreha farisî مشت (moşt), pehlewî muşt.
Bikaranîn: Lêker: mişt bûn, mişt kirin. Navdêr: miştbûn, miştkirin Rengdêr: miştbûyî, miştkirî.
: miştî. Bi soranî: pirr,
mişt bûn (lêker)(Binihêre:) mişt
mişt kirin heta dêv dagirtin, heta dêv tijî û qûç kirin
(lêker)(Binihêre:) mişt
mişt tijî 1. bi dêv re qûç 2. heta dêv dagirtî
mişt û dagirtî tijî û qûç
miştaq (rengdêr) minêkar, dilxwaz, bidil, xwekar, xwezîkar, arezûmend, hewesdar, arezûdar, xwezyar, xwazyar, xwezîyar, xwestekar, kesa/ê ku dixwaze tiştekî bike, kesa/ê ku ne ji bêdilî yan neçarî tiştekî dike, xwezkar, hewedar, xwastekar, xwezîker.
Herwiha: muştaq.
Bide ber: miştax.
ji wêjeyê: Gava ev îdîa hatin kirin, bi rastî meriv ecêbmayî dima. Heta nuha burokrasiya dewletê, bi taybetî jî eskeran ku ew miştaq in gelek caran daxwiyanî û muxtirayên siyasî bidin, bi tu riyê îşaretek nedan ku ew li gel çareseriyeka ji ya AKP-ê pêşdetir in, an ew dixwazin lê AKP nahêle..
ji: Ji erebî.
: miştaqane, miştaqî, miştaqîtî, miştaqtî
miştaqane (rengdêr) bi awayekî miştaq.
ji: miştaq + ane
miştaqî (navdêr, mê) rewşa miştaqbûnê.
ji: miştaq + -î
miştax tiştê di heman rêzê de
(navdêr, mê) cihê ku tirî lê tê hişkkirin daku bibe mewîj.
ji wêjeyê: Heyva tebaxê, tirî ket miştaxê.(metelokek kurdî ye).
ji: • jiarami
miştaxan werza hişkkirina tirihan
miştaxe bêndera hişkirina tiriyan
(navdêr, mê) tirî ji mêwan dihêt kirin û li cihek hulî kirî û paqij û îyan bi rex êkve radixin daku hi ik bi bin û bibin mêwîj.
Bikaranîn: Lêker: miştaxe kirin. Navdêr: miştaxekirin Rengdêr: miştaxekirî
miştaxe bûn (biwêj) zehf zêde bûn; li her derê belawela bûn. îsal dara me ya sincan wilo girtiye ku sincên me bûne miştaxe.
miştaxe kirin (lêker)(Binihêre:) miştaxe
miştaxekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye miştaxe kirin
miştaxekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) miştaxe
miştbûn (navdêr, mê) tijîbûn
miştbûyî (rengdêr) (Binihêre:) mişt
miştek nav-nku(navdêr, mê) gezik, melkes, sivnik, bermalk, cerifk, simlik, şijink
mişterek (rengdêr) hevpar, hevbeş, hevpişk, wek hev, mîna hev, eynî, heman, şirîk.
Herwiha: muşterek.
ji: Ji erebî.
: mişterekî, mişterekîtî, mişterektî
mişterekî (navdêr, mê) rewşa mişterekbûnê.
ji: mişterek + -î
mişterî (navdêr) kesa/ê tiştan dikirre yan bi pare xizmetan bi kar tîne.
Herwiha: muşterîNêzîk, bikirr, kirryar.
Bide ber: xizmetkar.
ji: Ji erebî.
: mişterîtî
mişterî dîtin (lêker) kirox dîtin, kiryar dîtin, bikir dîtin.
ji: mişterî + dîtin
mişterikî (navdêr, mê) beşdarî, pişikdarî, hevparî, şirîkî, beşdarbûn, şirîkbûn
mişterîtî (navdêr, mê) rewşa mişterîbûnê.
ji: mişterî + -tî
miştî (navdêr, mê) tijîtî, tijetî, ne valahî, ne xalîtî, miştbûn, tijîbûn, dagirtîtî.
ji: mişt + -tî
miştik (navdêr, mê) taxim, qelûn, tîrik, darik, lûlik, darcixare, korcik.
ji: mişt +-ik
miştin/dimişe/bimişe maliştin
miştkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye mişt kirin
miştkirin (navdêr) pirkirin, tijîkirin
miştûmirkirin (navdêr, mê) yekûdukirin
mişt ji full of, filled to the brim with
miştin v.t. to sweep
mişt Faust
Handvoll
voll
miştêrî Kunde/-in
mişt mist, kulm, destê miçandî / şidandî (t daku wek derbe li tiştekî / kesekî bide)
rengd mist, kulm, lep, tijî / miştî destekî tiştek
miştax miştax, cihê tirî li ser tê hişkkirin daku bibe mewîj
miştaxan miştaxan, rezber, heyama / demsala hişkkirina tirî daku bibe mewîj
mişte mist, kulm, derbe, derbeya bi mistê / kulmê
miştûmir birdebird, suhbeta dengnizm di navbera du yan çend kesan de daku kesên din yên li nêzî wan suhbeta wan nebîzin