Encamên lêgerînê
mezun 1. destûrdar 2. perwende, mezûn (kesê ku ji dibistanê mezûn bûye) 3. karbidest rd
1. destûrdar 2. perwende, mezûn (kesê ku ji dibistanê mezûn bûye) 3. karbidestrd
mezun etmek perwende kirin, mezûn kirin
perwende kirin, mezûn kirin
mezun olmak perwende bûn, mezûn bûn l/ngh
perwende bûn, mezûn bûn l/ngh
mezuniyet 1.destûrdarî 2. perwendîş, mezûnî, mezûniyet 3. karbidestî m
1.destûrdarî 2. perwendîş, mezûnî, mezûniyet 3. karbidestî m
mezun (rengdêr) mezin, gir, zexm, mezûn, xerîc Tirkî: (navdêr) destûrdar perwende , mezûn , karbidest
mezun mezun
mezun bîyene mezun olmak
mezun kerdene mezun etmek
mezunîye mezuniyet
mezunîyet mezuniyet
mezun mezun, -e
mezun etmek mezun kerdene
mezun olmak mezun bîyene
mezuniyet mezunîye (m), mezunîyet (n)