Encamên lêgerînê
meymûn maymun.
zo/m 1. maymun 2. rd maymun, şebek (çirkin ve gülünç)
meymûnî m maymunluk
meymûnî bûn l/ngh maymunlaşmak
meymûnîbûn m maymunlaşma
meymûnk zo/m 1. maymun 2. rd maymun, şebek (çirkin ve gülünç)
meymûnok m maymuncuk
meymûn qird *“meymûn, di çavê diya xwe de xezal e”
(navdêr) çend cûn yan cure ajelên guhandar û têrmû ne û dişibin mirovan (bi taybetî li Efrîqayê, Amerîkaya Başûr û başûrê Asyayê peyda dibin), mirova/ê kirêt.
Herwiha: maymûn, meymîn, meymwîn, mêmûn, mêmwîn.
Bide ber: meimûn, memnûn. Cûnên wan. Ji heman rehî: mîmîk..
: meymûnî, meymûnk
meymûnî (navdêr, mê) rewşa meymûnbûnê, meymûn.
ji: meymûn + -î.
Bikaranîn: Lêker: meymûnî bûn. Navdêr: meymûnîbûn
meymûnî bûn (lêker)(Binihêre:) meymûnî
meymûnîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) meymûnî
meymûn m. zoo. meymûne, mêmune, maymûne m.
meymûnî m. meymûnîye, meymûnênî m.
meymûnî bûn lng. meymûn bîyene
meymûnok m. meymûnik, meymûnek n.
meymûn meymûn, mêmûn, hin cûn heywanên destdar in
peyvek neşirîn e bo mirovan
meymûnewan meymûnvan, kesa/ê meymûnan xwedî dike yan dielimîne