Encamên lêgerînê
meymûn maymun.
zo/m 1. maymun 2. rd maymun, şebek (çirkin ve gülünç)
meymûnî m maymunluk
meymûnî bûn l/ngh maymunlaşmak
meymûnîbûn m maymunlaşma
meymûnk zo/m 1. maymun 2. rd maymun, şebek (çirkin ve gülünç)
meymûnok m maymuncuk
meymûn qird *“meymûn, di çavê diya xwe de xezal e”
(navdêr) çend cûn yan cure ajelên guhandar û têrmû ne û dişibin mirovan (bi taybetî li Efrîqayê, Amerîkaya Başûr û başûrê Asyayê peyda dibin), mirova/ê kirêt.
Herwiha: maymûn, meymîn, meymwîn, mêmûn, mêmwîn.
Bide ber: meimûn, memnûn. Cûnên wan. Ji heman rehî: mîmîk..
: meymûnî, meymûnk
meymûnî (navdêr, mê) rewşa meymûnbûnê, meymûn.
ji: meymûn + -î.
Bikaranîn: Lêker: meymûnî bûn. Navdêr: meymûnîbûn
meymûnî bûn (lêker)(Binihêre:) meymûnî
meymûnîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) meymûnî
meymûn m. zoo. meymûne, mêmune, maymûne m.
meymûnî m. meymûnîye, meymûnênî m.
meymûnî bûn lng. meymûn bîyene
meymûnok m. meymûnik, meymûnek n.
meymûn (m) bakınız: meymune (m)
meymûn meymûn, mêmûn, hin cûn heywanên destdar in
peyvek neşirîn e bo mirovan
meymûnewan meymûnvan, kesa/ê meymûnan xwedî dike yan dielimîne