Encamên lêgerînê
meyîn (i) m meleme (keçi, oğlaklar için)
l/ngh melemek (keçi, oğlaklar için)
meyîn (ii) m mayalanma
l/gh mayalanmak
meyîn (lêker)(navdêr, mê) şîr bûn mast.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: مه‌یین.
Herwiha: mehîn meyan. Tewîn: -mey-. Têkilî: meyandin.
ji: hevreha may, made, farisî مايه (mayê: made), pehlewî madek, jiari. Ketina D yan guherîna wê bi H/Y di kurdî de hevberî D ya farisî/pehlewî diyardeyeka berbelav e..
: meyî meyayî.
Têkildar: meyandin
meyîn/dimeye/bimeye 1. havên girtin 2. dawerivîn
meyînker (navdêr, mê) xwîntîrker.
ji: meyîn +-ker
meyîn v.i. to remain
v.i. to remain
meyîn lng. meyene, karayene (bizek)
lng. raameyene, hamên girewtene, îzayene, amên girewtene
meyîn meyîn, mehîn, tiştek ruhn / avî bûn nîvziwa (t şîr bûn mast)