Encamên lêgerînê
metal lajwerd, nasût, metal n
lajwerd, nasût, metal n
metal bilimi metaluijî, lajwerdnasî m
metalurjî, lajwerdnasî m
metalik lajwerdî, metalik rd
lajwerdî, metalîk rd
metalografi metalografî m
metalografî m
metaloit bnr metalsi
bnr metalsi
metalsi lajwerdokî, metaloit kîm/rd
lajwerdokî, metaloît kîm/rd
metalürji metalurjî, lajwerdnasî m
metalurjî, lajwerdnasî m
metalürjik metalurjîk rd
metalurjîk rd
metal n metal
metal hiştin hayrette bırakmak.
metal man hayret etmek, acayip kalmak.
metalên alkalî alkali metaller
metalîk rd metalik
metalografî m metalografi
metaloît kîm/rd metaloit, metalsi, madensi
metalurjî m metalürji, metal bilimi
metalurjîk rd metalürjik
metal 1. asin, zêrr, zîv û hwd (navdêr, nêr) kanza, maden, asin û polat û zêrr û zîv û fafon û tiştên din yên wek wan req, mertal, amûrek madenî yê pan û bi gelemperî girrovirr e û mirov dide ber xwe daku xwe ji şûran yan riman diparêze.
Herwiha: medal, mêdal, mêtal.
Têkildar: medalye.
ji: Ji latînî metallum.
: metalî, metalkar, metalkarî, metalnas, metalnasî
metal man (lêker)(Binihêre:) metal
metalî (rengdêr) kanzayî, madenî, tişta/ê ku ji kanzayekî hatiye çêkirin yan kanza di nav de heye.
Herwiha: metalîk, mêtalî, mêtalîk.
ji: metal + -î.
: metalîtî
metalîtî (navdêr, mê) rewşa metalîbûnê.
ji: metalî + -tî
metalkarî (navdêr, mê) rewşa metalkarbûnê.
ji: metalkar + -î
metalker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê metal dike.
ji: metal + -ker
metalkirî (rengdêr) kankirî.
ji: metal +kirî
metalkirin (navdêr, mê) kankirin, parastin.
ji: metal +kirin
metalo plastik okna idver (navdêr)(navdêr, nêr) (navdêr, mê)
metalzan (navdêr, mê) kanzan.
ji: metal +-zan
metalzanî (navdêr, mê) kanzanî.
ji: metal +-zanî
metal Deckung
Kummer
Rätsel
Schild
Schutzschild
Schutzwall
Sorge
überrascht
verblüfft
metal m. isk. dorik, sîper, kozik, çeper, meteris n.
n. maden, metal t?.
metalîk rd. madenên, metalîk, metalên
metalurjî m. metalurjî, madensinasîye n.