Encamên lêgerînê
mesken şûnwar, cîwar, rûniştgeh, êwr, mesken n
şûnwar, cîwar, rûniştgeh, êwr, meskenn
mesken tutmak lê bi cih bûn, ji xwe re kirin şûnwar
lê bi cih bûn, ji xwe re kirin şûnwar
meskenet 1. miskînî, bêkêrî 2. xizanî, feqîrî m
1. miskînî, bêkêrî 2. xizanî, feqîrî m
mesken n mesken
meskenyar rd meskenli
meskenyar bûn l/ngh yerleşmek, yurtlanmak
meskenyar kirin l/gh yerleştirmek, yurtlandırmak
meskenyarbûn m yerleşme, yurtlanma
meskenyarkirin m yerleştirme, yurtlandırma
mesken (navdêr, nêr) cih, der, war, welat, herêm, mekan.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: مه‌سکه‌ن.
ji: ji erebî مسكن (mesken), hevreha aramî ܡܫܟܢܐ (meşkina), îbrî משכן (mişkan), ya erebî ji rehê سكن (s-k-n-: rawestîn, sekinîn, bi cih bûn, mal danîn), ya aramî û îbrî ji rehê ş-k-n-. Ji eynî rehî: sakin, sekin, sekinandin, sekinîn, miskîn....
: meskenî
meskenî (navdêr, mê) rewşa meskenbûnê.
ji: mesken + -î
mesken Bleibe
Wohnung
Zuhause
mesken n. caûwar, mesken, ronistgeh, meskan n.