Encamên lêgerînê
memnûn rd memnun
memnûn bûn l/ngh memnun olmak
memnûn kirin l/gh memnun etmek
memnûnbûn m 1. memnun olma 2. memnunluk, memnuniyet
memnûnbûyîn m memnun oluş
memnûnî m memnunluk
memnûniyet m memnuniyet, memnunluk
memnûnkirin m memnun etme
memnûn (rengdêr) spasdar, razî, qayil, şikirdar, kêfxweş, dilşad, şad, şa, bextiyar, bextewer hoker, spas, teşekur, şikir, peyvek şirîn kesek ji ber qenciya kesek din dibêje.
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: مه‌منوون.
ji: Ji erebî ممنون.
Bikaranîn: Lêker: memnûn kirin, memnûn bûn. Navdêr: memnûnkirin, memnûnbûn.
: memnûnî, memnûnîtî, memnûntî
memnûn bûn (lêker)(Binihêre:) memnûn
memnûn kirin (lêker)(Binihêre:) memnûn
memnûnbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) memnûn
memnûnî (navdêr, mê) spasdarî, şikirdarî, spasdarbûn, spasî, spasîkirin, rewşa memnûnbûnê.
ji: memnûn + -î
memnûniyet (navdêr, mê) dilşadî, dilxweşî, xweşhalî, kêfxweşî, kêf.
ji: memnûn +-iyet
memnûnkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) memnûn
memnûn rd. memnûn, zerewes, zeresa, keyfwes
memnûn bûn lng. . memnûn bîyene, zerewes bîyene, zeresa bîyene
memnûnîyet m. memriûnîye, zeresayîye, keyfwesîye, memnûnîyet m.
memnûnkirin lg. memnûn kerdene, zereweskerdene, zeresa kerdene