Encamên lêgerînê
mehf m mahıv
mehf bûn l/ngh 1. mahvolmak 2. mahvolmak (bozulup yararsız duruma gelmek) 3. mahvolmak (onmaz duruma gelmek) 4. bitkin bir duruma gelmek, helâk olmak 5. mahvolmak, batmak
mehf kirin l/gh 1. mahvetmek 2. mahvetmek, heba etmek (bozup işe yaramaz duruma getirmek) * ziwahiyê debr mehf kir kuraklık ekinleri mahvetti 3. mahvetmek (onmaz duruma getirmek) * vê hewaya germ ez mehf kirim bu sıcak havalar beni mahvetti 4. mahvetmek, batırmak * min ciwaniya xwe mehf kiriye gençliğimi batırmışım 5. mahvetmek, bitirmek * vê araqê ez mehf kirim bu içki beni bitirdi 6. mavfetmek, yıkmak (yıkımına sebep olmak) * vê nûçeya tehl ew mehf kir bu acı haber onu yıktı 7. toz etmek, harap etmek 9. kemirmek (bir şeyin içine işleyerek onu harap etmek) * ev şika ku mêjiyê min mehf dike beynimi kemiren bu şüphe 10. kasıp kavurmak (çok zarar vermek) * vê bagera hanê her der mehf kir bu kasırga her tarafı kasıp kavurdu 11. kırmak (öldürmek, yok olmalarına sebep olmak) 12. canına okumak, fena yapmak * ez dê te mehf bikim senin canına okurum 13. ezmek (harcamak) * ez di hefteyekê de pereyan mehf dikim paraları bir haftada ezerim
(birini) fena etmek
mehfbûn m 1. mahvolma 2. mahvolma (bozulup yararsız duruma gelme) 3. bitkin bir duruma gelme, helâk olma 4. yıkım, felaket, çöküş 5. mahvolma, batma
mehfbûyîn m 1. mahvoluş 2. mahvoluş (bozulup yararsız duruma geliş) 3. bitkin bir duruma geliş, helâk oluş 5. mahvoluş, batış
mehfker rd mahvedici
mehfkirî rd 1. mahvedilmiş, mahvolunmuş olan 2. batırılmış, mahvedilmiş olan
mehfkirin m 1. mahvetme 2. mahvetme, heba etme (bozup işe yaramaz duruma getirme) 3. mahvetme (onmaz duruma getirme) 4. mahvetme, batırma 5. mahvetme, bitirme 6. mavfetme, yıkma (yıkımına sebep olma) 9. kemirme (bir şeyin içine işleyerek onu harap etme) 10. kasıp kavurma (çok zarar verme) 11. kırma (öldürme, yok olmalarına sebep olma) 12. canına okuma, fena yapma 13. ezme (harcama)
mehfûr m halı
mehfûrçêker nd/nt halıcı (imal eden)
mehfûrçêkerî m halıcılık
mehfûrfiroş nd/nt halıcı (satan kimse)
mehfûrfiroşî m halıcılık
mehfûrker nd/nt halıcı (imal eden)
mehfûrkerî m halıcılık
mehf (navdêr) mehf bûn: hilweşîn, têk çûn, ruxîn, wêran bûn, xirab bûn, mehf kirin: hilweşandin, têk birin, ruxandin, wêran kirin, xirab kirin.
Herwiha: mahf, mahif, maf , mehif.
ji wêjeyê: E.J.Keal ji aliyê mûsiyûma şahanî ya zankoya Ontario (Kanada) ve hatiye şandin, bo li derdora wa keleha kevnare lêgerîn û kolanê bike. Di wan kar û barên xwe de, Keal pêrgî çandeke avahiya pir pêşkeftî, hinde burc û xanî û qesrek balkêş hatiye. Wek diyar dibe, ew avahî ji dawiya dema Parthan de (226 B. Z.) maye. Mixabin gelek kevir û stûn û bermayên wê kelehê ji aliyê gundiyan ve bo avakirina mal û sincan hatine hilkirin û şkandin û bikaranîn. Wilo jî parek mezin ji wê kelepora kurdî ya mêjûyî û giring hatiye mehfkirin.(Cankurd: Baronê Diz û Keleşan, jêwergirtin: Peyam.eu, 7/2009).
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: mehf bûn, mehf kirin. Navdêr: mehfbûn, mehfkirin Rengdêr: mehfbûyî, mehfkirî.
: mehfbar, mehfbarî, mehfber, mehfberî, mehfî, mehfkar, mehfkarî, mehfker, mehfkerî
mehf bûn (lêker)(Binihêre:) mehf
mehf kirin (lêker)(Binihêre:) mehf
mehfbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) mehf
mehfbûyî (rengdêr) (Binihêre:) mehf
mehfî (navdêr, mê) rewşa mehfbûnê.
ji: mehf + -î
mehfkarî (navdêr, mê) rewşa mehfkarbûnê.
ji: mehfkar + -î
mehfker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê mehf dike, tuneker.
ji: mehf + -ker
mehfkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye mehf kirin
mehfkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) mehf
mehfûr cureyekî kaxetîta bedew e
mehfûrî amanên ji kaxetîta bedew
mehfûz (rengdêr) mesûn, parastî, serbest, azad, hêvişandî, salim, saxlem
mehfûzî (navdêr, mê) mesûniyet, îmûnîte, hêvişandin, parastin, desttêwernedan, sitirandin, masûnîtî, masûnbûn
mehf bûn lng. çîne bîyene, helakîyene, mahf bîyene, helak bîyene
mehf kirin lg. çîne kerdene, helaknayene, mahf kerdene
mehfeze m. seveknayis, muhafeze, muhafaza, mehfeze n.
mehfize m. seveknayis, muhafeze, muhafaza, mehfeze n.
mehfker rtf. gneker, mahfker, gnker
mehfkirin m. çînekerdis, helaknayis, mahfkerdis n.
mehfûr m. xalî, xalîçe n.
mehfûrfiros m/n. xalîrotox, xalîcî, xalîçerotoxwan n.
mehfûrker m/n. xalîcî, xalîçewan, xalîwan n.
mehfûrkerî m. xalîrîyîye, xalîçewanîye, xalîwanîye, xalîcîyênî m.