Encamên lêgerînê
mecûsî nd/rd Mecusî
mecûsîtî m Mecusîlik
mecûsî (navdêr) zerdeştî, agirperês.
ji: ji erebî مجوسى (mecûsî) jiarami מגושי (migûşî) jiari, hevreha hexamenişî ???? (megûş) ji Proto-hindûewropî megh- ( > mezin). Heman peyva îranî bi rêya yûnanî ketiye zimanên ewropî jî: inglîzî magic (sihir).
: mecûsiyane mecûsîtî
mecûsîtî (navdêr, mê) rewşa mecûsîbûnê.
ji: mecûsî + -tî
mecûsî m/n. zerudstî, mecûsî n.
mecûsîtî m. zerdustîyîye, zerdustîyênî m.
mecûsî mecûsî, stêrxwîn (astrolog) yan sihrbazên zemanê berê