Encamên lêgerînê
meaş n maaş, aylık
meaş dan maaş vermek, aylık vermek
meaş girtin (an jî stendin) maaş almak, aylık almak
meaşgir rd aylıklı
meaşgirî m aylıklılık
meaş mehmiz, mehanî
(navdêr, nêr) muçe, miz, destheq, mehane, heyvane, hîvane, mangane, pareyê ku xwedîkar dide karkerên xwe, heq, nirx, biha, qîmet, giranî.
Herwiha: maaş maaş meaş miaş miaş muaş muaş.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: مه‌عاش.
ji: ji erebî معاش (meaş), têkilî meîşet.
Bikaranîn: Lêker: meaş girtin, meaş dan. Navdêr: meaşgirtin, meaşdan.
: bêmeaş bêmeaşî bimeaş bimeaşî meaşdar meaşdarî meaşder meaşderî meaşdêr meaşdêrî meaşgir meaşgirî meaşstîn meaşstînî meaşwergir meaşwergirî
meaş dan (lêker)(Binihêre:) meaş
meaş girtin (lêker)(Binihêre:) meaş
meaşdan (navdêr, mê) (Binihêre:) meaş
meaşdar (rengdêr) bimuçe, bimiz, bidestheq, bimehane, biheyvane, bihîvane, bimangane.
ji: meaş + -dar.
: meaşdarî meaşdarîtî meaşdartî
meaşdarî (navdêr, mê) rewşa meaşdarbûnê.
ji: meaşdar + -î
meaşgir (navdêr, mê) kesê/a meaşan digire.
ji: meaş + -gir
meaşgirî (navdêr, mê) karê meaşgiriyê.
ji: meaşgir + -î
meaşgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) meaş
meaşwergir (navdêr, mê) muçegir, destmizwergir, muçewergir, destheqwergir