Encamên lêgerînê
marîfet m 1. marifet (hüner, ustalık) 2. marifet (uygun olmayan, can sıkan davranış veya iş) 3. marifet (bilim, bilgi)
marîfetnak rd marifetli
marîfet (navdêr, mê) irfan, zanîn, têgihiştin, şarezayî, pisporî, ilm, zanist, entektuelî, ronakbîrî, rewşenbîrî.
Herwiha: mahrîfet, mehrîfet, merîfet.
ji: Ji erebî.
: bêmarîfet, bêmarîfetî, bimarîfet, marîfetî
marîfetî (navdêr, mê) rewşa marîfetbûnê.
ji: marîfet + -î
marîfetnak (navdêr, mê) şinûlknak, xwedîhuner, hunerwer, bimerîfet, jêhatî, şareza, pîşebaz, mahir.
ji: marîfet +-nak
marîfet Eigenschaft
Einsicht
Kultiviertheit
Verstand
marîfet m. marîfet n.
marîfetnak rd. marîfetin
marîfet marîfet, me'rîfet, xîret, namûs, şan, şeref
hinêr, şiyan, jêhatin, pêçêbûn