Encamên lêgerînê
mabeynkar n mabeynci
mabeynkarî m mabeyncilik
mabeynkar (navdêr, mê) navbeynkar.
ji: mabeyn +-kar
mabeynkarî (navdêr, mê) navbeynkarî, berdevkî.
ji: mabeyn +-karî
mabeynkar m/n. mîyancî, mîyankar, mabeyncî, mabeynkar, mîyandar, mîyangî m.
mabeynkarî m. mîyancîyîye, mîyankarîye, mabeyncîyîye, mabeynkarîye, mîyandarîye, mîyangîrîye, mîyancîyênî, mîyankarênî, mabeyncîyênî m.