Encamên lêgerînê
mîrat rd 1. meret * ev çi mîrat e, her roj cihekî wê xera dibe ne meret şeymiş bu, hergün bir tarafı bozuluyor 2. yıkılası, kör olası * mîrat şîrîn e kör alası şirin 3. geberesi
m 1. miras, kalıt, bırakıt 2.rd mirasçısı olmayan mal 3. erkek çocuğu olmayan kimse
mîrat be 1) ölür müsün, öldürür müsün? 2) iyilik görmeyesin
mîrat bûn 1) soyu sopu tükenip mirası başkalarına kalmak 2) miras başkalarına kalmak
mîrat gihîştin yekî miras birine intikal etmek
mîrat hiştin l/gh miras bırakmak
miras bırakmak
mîrat man miras kalmak
mîrat xwarin miras yemek
mîrata qorfelekê kahpe felek
mîrata wan ji hev re man aynı soydan olmak
mîratber nd/nt vâris
mîrate m miras, kalıt
mîrate jê man mal mülkü başkalarına kalma
mîrate jê re man (birine) miras kalmak
mîratgir nd/nt mirasçı, kalıtçı, vâris
mîratgirî m veraset
mîratgirîtî m mirasçılık, kalıtçılık, vârislik
mîratgirtî rd miras almış olan
mîrathişt nd/nt miras bırakan, muris
mîrathişte rd ardında miras bırakmış olan kimse
mîrathiştî rd ardında miras bırakmış olan kimse
mîrathiştin m miras bırakma
mîratî m beylik, bey olma durumu
mîratxur nd/rd mirasyedi
mîratxurî m mirasyedili
mîratxwaz nd/nt mirastan pay isteyen
mîratxwazî m mirastan pay isteme
mîratxwer nd/rd mirasyedi
mîratxwerî m mirasyedili
mîrat (navdêr, mê) mîras, berma, jêma, paşma, malê ku ji dêbavên mirî ji zarrokên wan re dimîne, mîras, kelepûr, kevneşopî, tradisyon, her tişta/ê ku nifşekî ji yên li dû xwe re hiştiye(rengdêr) wêran, xopan, kavil, xirabe, xirbe: Mala dijminan mîrat bibe!.
Herwiha: mîrate.
Bide ber: mîratî.
ji: herwiha mîras ji erebî ميراث (mîraθ).
Bikaranîn: Lêker: mîrat girtin, mîrat xwarin. Navdêr: mîratgirtin, mîratxwarin.
: bêmîrat, bêmîratî, malmîrat, malmîratî, mîratgir, mîrathêl, mîratî, mîratxwer
mîrat girtin (lêker)(Binihêre:) mîrat
mîrat man (lêker)mîras hîştin.
ji: mîrat + man
mîrat xwarin (lêker)(Binihêre:) mîrat
mîrate kelepor, mîras
mîratgirî (navdêr, mê) beşbir.
ji: mîrat +-girî
mîratgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) mîrat
mîratî (rengdêr) karê mîr pê ra dibe, :çend salan mîratî li mîrgeha … kirî ye, mîrasî
mîratxurî (navdêr, mê) mîratxwerî.
ji: mîrat +-xurî
mîratxwarin (navdêr, mê) (Binihêre:) mîrat
mîratxwerî (navdêr, mê) mîratxurî.
ji: mîrat +-xwerî
mîrat heimatlos
obdachlos
vernachlässigt
verwaist
mîratxur Erbe
Erbsohn
Thronfolger
mîrat rd. madax, têrmas, serxur, hermend, andêr, mêrat, bêwe, soxe, mêras, kambax, ondêr, mîrat, medax
mîrat xwarin lg. . mîrat werdene, mêras werdene
mîrate m. madax, têrmas, serxur, hermend, andêr, mêrat, bêwe, soxe, mêras, kambax, ondêr, mîrat, medax n.
mîratgir m/n. mîratd, madaxd, waris, mêrascî, mêratcî n.
mîratxur N/rd. mîratwer, mêratwer, mîratxur, mîraswer
mîratxurî m. mîratwerîye, mêratwerîye, mîratxurîye, mîraswerîye, mîratwerênî, mêratwerênî m.
mîratxwer N/rd. mîratwer, mêratwer, mîratxur, mîraswer
mîratxwerî m. mîratwerîye, mêratwerîye, mîratxurîye, mîraswerîye, mîratwerênî, mêratwerênî m.
mîrat mîrat, mîras, pêmayî, kelepûr, bermayî
mîratgir mîratgir, kesa/ê dê bibe xwediya/ê maliyetekê dema xwediya/ê wî maliyetî nemîne
mîratî mîratî, tişta wek mîrat hatiye wergirtin
mîratî, nifrînkirî, xezebkirî, lanetkirî
mîratxor mîratxwer, kesa/ê bûye xwediyê mîratekî yan hin mîratan, kesa/ê bi mîratekî yan mîratan jiyara xwe dike