Encamên lêgerînê
mîmar nd/nt mimar
mîmarî mimarlık.
m 1. mimarî, mimarlık 2. rd mimarî (mimariye ilişkin)
mîmar endazyar
(navdêr) avaker, arkîtektor, damezrîner, pisporê avakirina xaniyan.
Herwiha: meimar, memar, mihmar, mîhmar, mîmar.
ji: Ji erebî.
: mîmarî, mîmarîtî, mîmartî
mîmarî endazyarî
(navdêr, mê) rewşa mîmarbûnê, avahînasî, bînasazî, emaretsazî, mîmar, avahîsazî.
ji: mîmar + -î.
Bikaranîn: Lêker: mîmarî kirin. Navdêr: mîmarîkirin
mîmarî kirin (lêker)(Binihêre:) mîmarî
mîmarîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) mîmarî
mîmar Architekt/in
mîmar m/n. mîmar, awayîsaz, bansaz n.
mîmarî m. mîmarîye, awayîsazîye, bansazîye, mîmarênî, bansazênî, awayîsazênî m.