Encamên lêgerînê
mêlak m ciğer, ak ciger
mêlaka (yekî) şewitîn (an jî peritîn) bağrı yanmak (çok acı duymak)
mêlakperitî rd bağrı yanık
mêlakşewitî rd bağrı yanık
mêlak kezeb
(navdêr, mê) cegera reş, kezeba reş, pişa reş,organa leşî ya xwarinê dihelîne û jehran diruxîne (Mêlak nerm û mezintirîn hinav e. Mêlaka heywanan têt xwarinê, bi taybetî qelandî.).
: mêlakî bend
mêlakî (navdêr, mê) rewşa mêlakbûnê.
ji: mêlak + -î
mêlak m. dgere, kezebe, qeseba, zerîya sîyaye, dgera sîyaye, dger, qesba, qeseva m.
mêlak hesk, mifsik, moçik, heskû, alavek ji kefçiyan mezintir e xwarin pê ji qazanan / qûşxanan dikin sênîkan