Encamên lêgerînê
mêşin koyungiller.
zo/m 1. koyun (Ovis aries) 2. meşin (koyun derisi) 3. mec koyun, uysal (verilen buyruklara uyan) * yekî wekî mêşinan e koyun gibi birisi
mêşin beran xwarin koyun koçla çiftleşmek
mêşin hatin beran koyun çiftleşmesi gelmek
mêşina çûr zo/nd karakul
kıvırcık koyun
mêşina doşanî sağmal koyun
mêşina dotinê sağmal koyun
mêşina gêjoyî rd inek, aptal, bön
koyun gibi (budala)
mêşina pêxember rd inek, aptal, bön
peygamber öküzü
mêşinbûn m kuzulaşma (kuzu gibi uysallaşma, sessiz duruma gelme)
mêşinî m 1. kuzuluk, uysallık (yumuşak huyluluk) 2. rd koyun gözünün rengi
mêşin mih *“deriyê kozê vebe, berx ber bi mêşinê û kar jî ber bi bizinê direve”
1. ajalek bi hirî (navdêr, mê) ajalek çarpî ye bihirî ye û tê dotin. Di nava hevokê de: guran îro mêşinek me xwarine, mirova/ê sernerm.
Herwiha: mih, mî.
Têkildar: beran, berx, berindir, beyindir, pez, sewal, tewalBinere.
Herwiha: bizin, nêrî, kar. Navê zanistî: Ovis aries.
: mêşinvan.
ji: Bi zimanê Sumerî em dibêjin maş ji bo bizinek. Herweha di devokên sûmerî de peyva maşani heye. Em bawer dikin kû peyva Kurd mêşin hatiye ji peyvên Sûmerî maş/maşani.
mêşin bûn (lêker)(Binihêre:) mêşin
mêşin kirin (lêker)(Binihêre:) mêşin
mêşinbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) mêşin
mêşinbûyî (rengdêr) (Binihêre:) mêşin
mêşindar (rengdêr) segvan, bo bikaranîna çekan gelek zîrek
mêşinî (navdêr, mê) mulayîmî (mec).
ji: mêşin +-î
mêşinkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye mêşin kirin
mêşinkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) mêşin
mêşinvan (navdêr),nêr kesê ku li ber mêşinan e.şivan jê şi(n)van