Encamên lêgerînê
lewitîn (i) m kıpırdanma
l/ngh kıpırdanmak
lewitîn (ii) m 1. atma, kirlenme 2. berbat olma 3. bulaşma, pisliğe bulanma, pislenme
l/ngh 1. batmak, kirlenmek * şalê min lewitiye pantolonum batmış 2. berbat olmak 3. bulaşmak, pisliğe bulanmak, pislenmek
lewitîn (lêker)(navdêr, mê) tewizîn, herrimîn, pîs bûn, lekeyî bûn, leke ketinê, tewirîn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: له‌وتین.
Herwiha: lewitiyan, lewityan. Tewîn: -lewit-.
Têkildar: lewitandin.
ji: ji erebî لواطة (liwaṭet: homoseksuelî, têkiliya seksî ya hevcinsan) jiarami לוטא (lewaṭa: nalet, nifrîn, xezeb) jibirani לוֹט (Lot: Lût) ku li gor Tewratê kurrên wî hevcinshez anku homoseksuel bûn û wî nalet li wan kir..
: lewitiyayî, lewitî
lewitîn/dilewite/bilewite 1. labikîn 2. qirêj bûn
lewitîn lng. . heremiyene, lewetîyene, lewitîyene
lng. lewîyene, lebetîyene, livîyene, lewutîyene