Encamên lêgerînê
lerizîn m 1. titreme, titreyiş 2. titreme (ses için titrek ve kısık çıkma) 3. titreme (korkuya kapılma) 4. mec sallanma
l/ngh 1. titremek 2. titremek (ses için; titrek ve kısık çıkmak) 3. titremek (korkuya kapılmak) 4. mec sallanmak
lerizîner rd 1. titretici 2. mec sarsıcı
lerizîn (lêker)(navdêr, mê) recifîn, livlivîn, teztezîn, cirifîn, ricifîn, qutifîn, ligligîn, ricricîn, li ber bayî yan sarmayê yan jî ji tirsan bêhemdî xwe livlivîn, hatin lerizandin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: له‌رزین.
Herwiha: lerizan, leriziyan, lerizyan, lerzan, lerziyan, lerzîn.
Têkildar: lerizandin.
ji: lerz + -în.
: leriziyayî, lerizî, lerizok, lerizoke, lerizokî
lerizîn/dilerize/bilerize 1. hejîn 2. ricifîn *“an bike û melerize, an jî meke û melerize”
lerizînî (navdêr, mê) lerzî, şikestebar, hejînî, lereyî.
ji: lerizîn +-î
lerizîn =lerzîn
=lerzîn
lerizîner trembling
lerizîn beben
vibrieren
lerizîn zittern
lerizîn lng. . lerzîyene, recefîyene, lerzayene, rerifîyene