Encamên lêgerînê
leke 1. lek, leke, pinok, lewt (lekeya ber qirêjê) 2. leke, deq (lekeyên ku ji ber sedemên cuda li ser rûxarekî çêbûne) *tırnaklardaki lekeler=lekeyên li ser neynokan 3. leke, şikestek (sûcê ku mirov pê rûreş dibin) *bu durum bizim için bir lekedîr=ev rewş ji bo me leke ye (mec) 4. leke, mincile, şanik (lekeyên ku di ten û cane mirov de çêdibin) 5. leke, xal (lekeyin li ser roj, heyv û weki wan) ast/m
leke etmek (veya leke yapmak) leke lê xistin, leke kirin
leke getirmek leke anîn ser (yekî), jê re şikestek bûn
leke olmak leke lê ketin, leke bûn
leke sürmek leke lê xistin, lekme lê xistin, lekedarî kirin
Qirêj tê dan. Leke lê xistin. Lekedarî kirin.
lekeci bnr kuru temizleyici
bnr kuru temizleyici
lekecilik taşîzm m
taşîzm m
lekeleme 1. lekekirin, lekedarkirin 2. lekedarkirin p aliyê namûs û hesiyetê ve) m
1. lekekirin, lekedarkirin 2. lekedarkirin (ji aliyê namûs û hesiyetê ve) m
lekelemek 1. leke kirin, lekedar kirin 2. lekedar kirin (mec) l/gh
1. leke kirin, lekedar kirin 2. lekedar kirin (mec) l/gh
lekelenme 1. lekebûn, lekedarbûn 2. lekedarbûn (mec) m
1. lekebûn, lekedarbûn 2. lekedarbûn (mec) m
lekelenmek 1. leke bûn l/ngh, lekedar bûn l/ngh, bi leke bûn l/ngh 2. lekedar bûn (mec) l/ngh
1. leke bûn l/ngh, lekedar bûn l/ngh, bi leke bûn l/ngh 2. lekedar bûn (mec) l/ngh
lekeli humma bnr tifüs
1. lekedar, bileke, pinokî 2. lekedar (keşi ku bi awayekî xerab hatiye naskirin) rd
humma bnr tifüs
1. lekedar, bileke, pinokî 2. lekedar (kesê ku bi awayekî xerab hatiye naskirin) rd
lekesiz 1. bêleke 2. bêleke (kesê namûsdar) rd
1. bêleke 2. bêleke (kesê namûsdar) rd
leke 1. leke (kir sonucu oluşan) 2. leke (çeşitli sebebler sonucu bir yüzeyde oluşan) * lekeyên li ser neynokan tırnaklardaki lekeler 3. mec leke, kara (yüz kızartıcı durum, utanılacak durum) * ev rewş ji bo me leke ye bu durum bizim için bir lekedir 4. leke (insan teninde oluşan lekeler için) 5. ast leke (güneş ve ay gibi cisimlerin üzerindeki lekeler için ) 6. ast gözenek (güneş yüzeyinde görülen küçük, yuvarlak kara lekelerden her biri) 7. çil (aynada oluşan leke) 8. yama (deride büyük leke) 9. karalama (leke sürme)
leke anîn ser (...) (bir şeye) gölge düşürmek * ev kurteçîroka dawîn leke aniye ser nav û dengê nivîskar bu son hikaye yazarın ününe gölge düşürmüştür
leke anîn ser (yekî) (birine) leke getirmek
leke anîn ser mêraniyê (an jî mêrxasiyê) yiğitliğe leke (bok) sürmemek
leke anîn ser navê (yekî) adını kirletmek (veya lekelemek)
leke anîn ser şerefa (yekî) (birinin) şerefini lekelemek
leke anîn serê mec gölgelemek
leke bûn l/ngh lekelenmek
leke olmak
leke kirin lekelemek.
l/gh lekelemek
(bir şeyi) leke etmek (veya yapmak), lekelemek
leke lê ketin 1) leke olmak 2) eteği kirlenmek, namusu kirlenmek
leke lê xistin 1) (bir şeyi) leke etmek (veya yapmak), leke sürmek 2) (birine) ip takmak (birinin kötülüğü için çalışmak) 3) balgam atmak (yapılmakta olan bir iş veya konu üzerine kuşku uyandıracak bir söz söylemek)
leke li (yekî) xistin alnına kara sürmek
leke neanîn ser (yekî) (birine) toz kondurmamak
leke neanîn ser xwe üstüne toz kondurmamak
lekebûn m lekelenme
lekedar lekeleyici.
rd lekeli
lekedar bûn l/ngh 1. lekelenmek 2. mec lekelenmek, leke sürülmek 3. mec lekelenmek kirlenmek (ırzına geçilmek)
lekedar kirin l/gh 1. lekelemek 2. mec lekelemek (namus ve onur açısından) 3. karalmak, leke sürmek * cihê beredayî mamoste lekedar kirin e öğretmeni boş yere karalamışlar 4. alnına kara sürmek, damgalamak (yapmadığı bir işi birine yüklemek)
lekedarbûn m 1. lekelenme 2. mec lekelenme, leke sürülme 3. mec lenme, kirlenme (ırzına geçilme)
lekedarbûyîn m 1. lekeleniş 2. mec lekeleniş 3. mec lekeleniş, kirleniş (ırzına geçilme)
lekedarî m lekelilik
lekedarî bûn l/ngh 1. lekelenmek 2. mec karalanmak 3. mec lekelenmek, kirlenmek (onuru lekelenmek) * ji ber dizekiya wî navê malbata me lekedarî bû hırsızlığından dolayı ailemizin adı kirlendi 4. lekelenmek, kirlenmek, ifeti bozulmak (kadın için; ırzına geçilmek) 5. kokuşmak (kişi, toplum, bozularak niteliğini yitirmek)
lekedarî kirin l/gh 1. lekelemek 2. mec lekelemek, kirletmek (onuruna, namusuna zarar verecek bir bir suç yüklemek) * şikeke wiha jî mirovan lekedarî dike böyle bir şüphe bile insanı kirletir 3. mec lekelemek, kirletmek (kadın için; ırzına geçmek, namusuna zarar vermek) 4. karalamak, leke sürmek
lekedarîbûn m 1. lekelenme 2. mec karalanma 3. mec lekelenme, kirlenme (onuru lekelenme) 4. lekelenme, kirlenme, ifeti bozulma (kadın için; ırzına geçilme) 5. kokuşma (kişi, toplum, bozularak niteliğini yitirme)
lekedarîkirin m 1. lekeleme 2. mec lekeleme, kirletme (onuruna, namusuna zarar verecek bir bir suç yükleme) 3. mec lekeleme, kirletme (kadın için; ırzına geçmek, namusuna zarar verme) 4. karalama, karalayış, leke sürme
lekedarkirin m 1. lekeleme 2. mec lekeleme (namus ve onur açısından) 3. karalma, leke sürme 4. alnına kara sürme, damgalama (yapmadığı bir işi birine yükleme)
lekekirin m lekeleme
lekem m gem
lekeya (tiştekî) anîn ser (yekî) (birine) ... damgasını vurmak * lekeya dizektiyê jî anîn ser me bize hırsızlık damgasını bile vurdular
lekeya çav nd ak benek
lekeya sindoqê sandık lekesi
lekeya xwînê kan lekesi
lekeyên li rûyê rojê güneş lekeleri
leke (navdêr, mê) çilk, teqme, pîsî, pîsahî (bi taybetî ya dimîne bi cilên mirovî ve û bi asanî jê naçe anku jê paqij nabe).
Bide ber: lek.
: lekeyî.
ji: hevreha farisî لكا (leka) jiari..
Bikaranîn: Lêker: leke bûn, leke kirin. Navdêr: lekebûn, lekekirin Rengdêr: lekebûyî, lekekirî, lekegirtî
leke bûn (lêker)(Binihêre:) leke
leke kirin (lêker)(Binihêre:) leke
leke neanîna ser xwe (biwêj) listen neyini nekirin. ew jineke wer bimerifet e ku, heya iro tu leke neaniye ser xwe.
leke zû lê çêrîn (biwêj) kemasi û gewtiya yekî zehf zede hatin ditin. beşans bûn, leke zû lê belav bûn. kega min a porkur hema wisa ye, leke zu lê digerin. ew qumaşeki wisa ye, hera lekeya rûn zu lê digere. lawo li her dere ji xwe re maleke çeke.
lekebar (rengdêr) pîsbar.
ji: leke +-bar
lekebûn (navdêr, mê) (Binihêre:) leke
lekebûyî (rengdêr) (Binihêre:) leke
lekedar (rengdêr) lewitî, tewizî, bileke, lekeyî, lekegirtî, herrimî, pîs, qirêjî.
ji: leke + -dar.
Bikaranîn: Lêker: lekedar bûn, lekedar kirin. Navdêr: lekedarbûn, lekedarkirin Rengdêr: lekedarbûyî, lekedarkirî.
: lekedarî
lekedar bûn (lêker)(Binihêre:) lekedar
lekedar kirin (lêker)(Binihêre:) lekedar
lekedarbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) lekedar
lekedarbûyî (rengdêr) (Binihêre:) lekedar
lekedarî (navdêr, mê) rewşa lekedarbûnê.
ji: lekedar + -î.
Bikaranîn: Lêker: lekedarî bûn, lekedarî kirin. Navdêr: lekedarîbûn, lekedarîkirin
lekedarî bûn (lêker)(Binihêre:) lekedarî
lekedarî kirin (lêker)(Binihêre:) lekedarî
lekedarîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) lekedarî
lekedarîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) lekedarî
lekedarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye lekedar kirin
lekedarkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) lekedar
lekegirtî (rengdêr) bileke, lewitî, tewizî, lekeyî, lekedar, herrimî, pîs, qirêjî, lewitandî, lekebûyî, melezî
lekekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye leke kirin
lekekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) leke
lekeyî (rengdêr) lewitî, tewizî, bileke, lekedar, lekegirtî, herrimî, pîs, qirêjî, lewitandî, lekebûyî, melezî.
ji: leke + -yî.
Bikaranîn: Lêker: lekeyî bûn, lekeyî kirin. Navdêr: lekeyîbûn, lekeyîkirin Rengdêr: lekeyîbûyî, lekeyîkirî.
: lekeyîtî
lekeyî bûn (lêker)(Binihêre:) lekeyî
lekeyî kirin (lêker)(Binihêre:) lekeyî
lekeyîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) lekeyî
lekeyîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) lekeyî
lekeyîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye lekeyî kirin
lekeyîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) lekeyî
lekeyîtî (navdêr, mê) rewşa lekeyîbûnê.
ji: lekeyî + -î
leke Fehler
Fleck
Makel
Mangel
leke m. leke n.
leke bûn lng. leke bîyene
leke kirin lg. leke kerdene, lekenayene
lekedar rd. lekeyin
lekedar kirin lng. lekeyin kerdene
lekelihumma b. tifüs
leken lekan (n), lekanî (zh)
leke lewt, tewz, leke, teqme, pîsatiya li ser tiştekî
lekedar lewitî, tewizî, lekedar
lekedar bûn lewitîn, tewizîn, herimîn, pîs bûn
lekedar kirdin lewitandin, tewizandin, herimandin, pîs kirin
lekedarî lewitînî, tewizînî, lekedarî, herimînî