Encamên lêgerînê
lîsans lisans.
m 1. lisans (genelikle dört yıl süren üniversite veya yüksek okul eğitimi) 2. lisans (akademik derece) 3. baz lisans (yurda mal sokma veya çıkarma izni) 4. hiq lisans (bir malı yabancı firma üzerine üretme izni) 5. sp lisans
lîsansa bilind yüksek lisans.
lîsansdar rd lisanslı
lîsansgirtî rd lisanslı
lîsans (navdêr, mê) destûr, izin, îcaze, rêdan, ruxset, destûrname.
Bide ber: lîsan.
ji: Ji frensî licence.
Bikaranîn: Rengdêr: lîsansgirtî.
: bêlîsans, bêlîsansî, bilîsans, lîsansdar, lîsansder, lîsansî, lîsans kirin, lîsanskirî
lîsansdar (rengdêr) bidestûr, biizin, biîcaze, birêdan, biruxset, bidestûrname.
ji: lîsans + -dar.
: lîsansdarî lîsansdarîtî lîsansdartî
lîsansdarî (navdêr, mê) rewşa lîsansdarbûnê.
ji: lîsansdar + -î
lîsansgirtî (rengdêr) (Binihêre:) lîsans
lîsansî (navdêr, mê) rewşa lîsansbûnê.
ji: lîsans + -î
lîsanskirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye lîsans kirin
lîsans m. lîsans n.
m. sp. sertîfîka, lîsanse m.
lîsans (n) (TE) lisans