Encamên lêgerînê
lêm m irin
lêm (i) rd ağzına kadar dolu
lêm girtin irin kapmak
lêma bnr lewma
lêman m 1. (bir yerde) kalma, kalınma 2. (birinin) başına kalma, üstüne kalma 3. ikamet etme, durma 4. konaklanma, barınma, yatma (geceyi geçirmek için bir yerde kalma) 5. çöreklenme (sürekli kalma, yerleşme) 6. (bir şeye, kimseye) muhtaç kalma 7. düşme, kalma
lêmêvanbûn m konuklama, konuk olma, misafir olmak
lêmêzan m bakış, bakma
lêmêzandin m 1. (birine veya bir şeye) bakma 2. bakma, bakım yapma (bir şeyin gelişmesi veya iyi bir durumda kalması için emek verme) 3. bakma (besleme, geçindirme) 4. bakma (hasta için; muayene etme, tedavi etme) 5. araştırma (birini veya bir şeyi bulmak için bir yeri gözden geçirme)
lêmêzekirin l/bw 1. (birine veya bir şeye) bakma 2. bakma (bir şeyin gelişmesi veya iyi bir durumda kalması için emek verme) 3. bakma (besleme, geçindirme) 4. bakma (hasta için; muayene etme, tedavi etme) 5. gözle yeme (göz değdirme)
lêmezinatîkirin m büyüklük taslama
lêmijandin m 1. emdirme 2. sömürme
lêmijîn m 1. emme 2. emme, iliğini kemirme (uzun süre birinden yararlanma) 3. çöplenme (kendine ufak tefek çıkar sağlama) 4. sömürüş, sömürme, istismar etme
lêmiqatebûn m göz kulak olma
lêmiqatekirin m 1. göz kulak olma, dikkat etme 2. bakma (bir şeyin gelişmesi veya iyi bir durumda kalması için emek verme)
lêmişt m 1. sel 2. selin biriktirdiği çalı çırpı
lêmiştin m debeleme
lêmlimîn m su hışırtısı (fısıltısı veya uğultusu)
lêmuqatebûn m 1. mukayet olma 2. gözetme, himaye etme 2. gözetme (kollama, kayırma) 3. koruma (bir şeyin eskimesini, yıpranmasını önlemek için gereken dikkat ve özeni gösterme)
lêm xweliya narîn a ku piştî lêkendê li qeraxên çeman dimîne
(kurmancî). Binêre;, nêm ----
lêman (navdêr, mê) mana li derekê anku cihekî.
ji: lê + man.
Bide ber: lêdan, lêxistin
lêmêzekirin (navdêr, mê) lênihêrîn, eleqedar bûn.
ji: lê +mêze +kirin
lêmiqatebûn (navdêr, mê) sereguhî, çavdêrî, matîjêkirin, dîqet, serqorî, lênerîn, xwedîkirin, xwedankirin, xemjêxwarin
lêmişt 1. lehî 2. qirş û qeselê ku bi lehiyê re tê
(navdêr, mê) tije.
ji: lê +mişt
lêmiştî (navdêr, mê) lehî, lêser, sêl, avrabûn.
ji wêjeyê: Ew bûn sê-çar sal in li Tirkîyê û bakurê Kurdistanê baran dibare, lêmiştî radibin û di nava bajarên wek Stenbûl, Enqere û gelek bajarên din yên Tirkan de ava baranê di nava kolanan de diherike, her tiştê heyî dide ber xwe dibe û hey dibe. Xelkê wan deveran dikevin nav rezalet û xisaretê. Lê li Hekarya ew baran bûne sedemê bereket û zelaletê.(Xalidê Hekarî: Li Culemêrgê çemek za, Lotikxane.com, 6/2010)
lêmandin zeigen
lêmişt Sturm (Wasser)
lêmûn Zitrone
lêman m. îkamet, ronistis, nistis n.
lêmist m. limist, litam n.
lêm li min
ji min
lêman li me
ji me