Encamên lêgerînê
lê ketin 1. değmek * her gava ku ba tê, antên li guliyên darê dikeve rüzgâr estikçe, anten ağacın dallarına değiyor 2. vurmak (hızla değmek, çarpmak) * destê min li dîwêr ketiye elimi duvara vurmuşum 3. değmek, temas etmek * destê min lê ket elim ona değdi 4. değmek, isabet etmek, isabet almak, rast gelmek, hedefi bulmak * gule li armancê ket kurşun hedefe değdi * sê kevir avêtin, lê hebek jî lê neket üç taş attı, ama hiçbirisi rast gelmedi 5. dokunmak (sağlığını bozmak) * ev xwarin li min ket bu yemek bana dokundu 6. sürtünmek * milê min li dîwêr ket kolum duvara sürtündü 7. dokunmak, gönülü kırılmak * min tiştek got lê ket bir şey söyledim ona dokundu 8. vurulmak 9. vurulmak, müptelâ olmak * werem lê ketiye vereme müptela olmuş 10. yakışmak * navê wî jî pir lê dikeve adı da kendisine çok yakışıyor 11. düşmek * ma qey serokatî li me ketiye sanki başkanlık bize mi düşmüş? 12. dayak yemek * ew qas li te ket dîsa jî pozê te neşewitî o kadar dayak yedin uslanmadın 13. çalınmak * kaset lê nakeve kaset çalınmıyor 13. çarpmak, toslamak 14. düşmek (dini olarak muhtaç olmak) * zekat lê dikeve ona zekât düşüyor
lê ketin û çûn yalayıp geçmek
lê ketin û neketin ıskalamak
lê ketin 1. lê asê bûn 2. tê gerîn 3. îsabet kirin
(rengdêr) eleqe kirin.
ji: lê +ketin
lê ketin lng. re ciginayene, piro ginayene, îsabet kerdene, ere ciginayene, ciginayene