Encamên lêgerînê
kurma 1. damezirandin, sazkirin, danîn, avakirin, lêkirin 2. pevxistin, monte 3. badan, venandin 4. vegirtin, danîn 5. prefab­rike *kurma ev xaniyê prefabrike m
1. damezirandin, sazkirin, danîn, avakirin, lêkirin 2. pevxistin, monte 3. badan, venandin 4. vegirtin, danîn 5. prefabrîke * kurma ev xaniyê prefabrîke m
kurmaca sêwirî, venîn, çêkirî (tiştê ku di hiş û mêjî de hatiye çêkirin)
sêwirî, venîn, çêkirî (tiştê ku di hiş û mêjî de hatiye çêkirin)
kurmak 1.mezrandin, saz kirin. 2.venandin (fak/saat).
1. li hev xistin l/bw, bi hev ve danîn l/bw, bi hev xistin l/bw, monte kirin l/gh *çölde kızgın güneşin altında çadırımızı kurduk me li çolê di bin tava tûj de çadira xwe bi hev xist *karyolayı kurduk me karyole li hev xist 2. danîn, rast kirin (amade kirin, çêkirin) *git de kurduğu sof­raya bak ca here li sofreya ku daniye bi­nere *sobayı kurdunuz mu? we soba danî? l/gh 3. ba dan, venandin, bar kirin, siwar kirin (ji bo badana zembereka tiştê wekî saetê) *saati kurdum min saet bar kir l/gh 4. çêkirin *turşu kurmak tirşîn çêkirin l/gh 5. ava kirin, lê kirin, çêkirin, damezirandin (ji bo avakirina tiştê ku domdar e) *fabrika kurmak fabrika çêkirin l/gh 6. ava kirin, lê kirin, înşa kirin *ev kurmak xanî lê kirin l/gh 8. çêkirin, danîn *ortaklık kurmak pê re şirîkatî çêkirin l/gh 9. damezirandin, ava kirin, çeki­lin, saz kirin, sazandin *hükümet kur­mak hikûmet ava kirin *parti teşkilatını ilçede kuracak dê li navçeyê rêxistina partiye damezirîne 10. gerandin, saz kirin, danîn (li hev kom kirin, li hev gerandin, li hev rûniştandin) *divanı kurun dîwanê saz bikin l/gh 11. danîn, lê gerandin, lê çêkirin *tuzak kurmak kemîn danîn *do­lap kurmak dolap lê gerandin *düzen kurmak dek lê çêkirin l/gh 12. tewirandin, sêwirandin 13. kirin serê xwe *o gitmeyi bir kez kurdu mu, artık durmaz ku ew carek kiribe serê xwe êdî nasekine l/bw 14. mezin kirin (di serê xwe de tiştek mezin ki­rin) l/gh 15. sîqilandin, tije kirin (lê sor ki­rin) (mec) l/gh 16. danîn *ilişki kurmak têkilî danîn l/gh *kurup takmak rastkirin û pevxistin, montajkirin 17. vegirtin, danîn (ji bo danîna çadiran) *çadır kurmak is­tiyoruz em dixwazîn kon vegirin
1. li hev xistin l/bw, bi hev ve danîn l/bw, bi hev xistin l/bw, monte kirin l/gh * çölde kızgın güneşin altında çadırımızı kurduk me li çolê di bin tava tûj de çadira xwe bi hev xist * karyolayı kurduk me karyole li hev xist 2. danîn, rast kirin (amade kirin, çêkirin) * git de kurduğu sofraya bak ca here li sofreya ku daniye binêre * sobayı kurdunuz mu? we soba danî? l/gh 3. ba dan, venandin, bar kirin, siwar kirin (ji bo badana zembereka tiştê wekî saetê) * saatı kurdum min saet bar kir l/gh 4. çêkirin * turşu kurmak tirşîn çêkirin l/gh 5. ava kirin, lê kirin, çêkirin, damezirandin (ji bo avakirina tiştê ku domdar e) * fabrika kurmak fabrîka çêkirin l/gh 6. ava kirin, lê kirin, înşa kirin * ev kurmak xanî lê kirin l/gh 8. çêkirin, danîn * ortaklık kurmak pê re şirîkatî çêkirin l/gh 9. damezirandin, ava kirin, çêkirin, saz kirin, sazandin * hükümet kurmak hikûmet ava kirin * parti teşkilatını ilçede kuracak dê li navçeyê rêxistina partiye damezirîne 10. gerandin, saz kirin, danîn (li hev kom kirin, li hev gerandin, li hev rûniştandin) * divanı kurun dîwanê saz bikin l/gh 11. danîn, lê gerandin, lê çêkirin * tuzak kurmak kemîn danîn * dolap kurmak dolap lê gerandin * düzen kurmak dek lê çêkirin l/gh 12. tewirandin, sêwirandin 13. kirin serê xwe * o gitmeyi bir kez kurdu mu, artık durmaz ku ew carek kiribe serê xwe êdî nasekine l/bw 14. mezin kirin (di serê xwe de tiştek mezin kirin) l/gh 15. sîqilandin, tije kirin (lê sor kirin) (mec) l/gh 16. danîn * ilişki kurmak têkilî danîn l/gh * kurup takmak rastkirin û pevxistin, montajkirin 17. vegirtin, danîn (ji bo danîna çadiran) * çadır kurmak istiyoruz em dixwazîn kon vegirin
kurmay serkan.
1. serkan, erkanîherb (ji bo inwan) rd 2. serkantî *genel kurmay başkanı serekê serkantiya giştî n
1. serkan, erkanîherb (ji bo inwan) rd 2. serkantî * genel kurmay başkanı serekê serkantiya giştî n
kurmaylık serkanî m
serkanî m
kurm zo/nd ipek böceği (Bombyx mori)
zo/n 1. kurt (yumuşak vücutlu, uzun gövdeli omurgasız, bacaksız ayaksız veya çok ilkel ayaklı küçük hayvan) 2. solucan 3. böcü
n 1. huy (insanın yaradılış ve özelliklerinin tümü, mizaç) * bawer bike ku çiya ji cihê xwe diçe lê kurmê meriv ji meriv naçe can çıkar da huy çıkmaz 2. huy (iç güdü durumunu almış alışkanlık) 3. âdet, alışkı, alışkanlık * kirina vî tiştî ji xwe re kiriye kurm bunu yapmaya kendine âdet edinmiş * me ji xwe re kiriye kurm, piştî nîvro em bi tombela dileyîzin alışkı edinmişiz, öğleden sonra tombala oyunuyoruz 4. illet (hastalık derecesine varan alışkanlık)
kurm (tiştek) hêrandin (bir şeyi) kurt yemek
kurm ketin (tiştekî) kurtlanmak
kurm lê xistin (bir şeyi) kurt yemek
kurm û kês yara bere ve diğer organik maddelerin bozulması için söylenilir
kurm ên xwe şikandin kurdunu kırmak
kurm jê çûn alışkanlıklarını terk etmek
kurm jê hilanîn (birinden) alışkanlığı kapmak
kurm jê neçûn damarına (veya damarlarına) işlemek
kurm ketin qafê (yekî) damarına (veya damarlarına) işlemek
kurm kişîn berû askıya çıkmak (ipek böceği için)
kurm lê bûn bir huya sahip olmak
kurm sidê rahiştin askıya çıkmak (ipek böceği için)
kurm şikandin kurtlarını dökmek
kurm û tebîet huy ve mizaç
kurm û tebîet û tel gerek mîna hev bin boyu boyuna, huyu huyuna (karı koca için)
kurm û tebîetê (yekî) huyu suyu
hilanîn akıntıya kapılmak (etkide kalarak bir kişinin veya toplulğun davranışlarını benimsemek)
kurm û xûyên (...) hilanin (birinin) huyunu kapmak
kurm xwedî kirin ipek böceği yetiştirmek
kurmal n evin oğlanı
kurmam amca oğlu.
n amca oğlu, emi oğlu, amcazade
kurmamîtî m amcazadelik
kurmamtî m amcazadelik
kurmanc Kürtlerin üç boyundan biri.
nd Kürt, Kürçenin Kurmanci lehçesini konuşan Kürt
kurmancî kurmancların lehçesi.
m geleneksel bir Kürt tüfeği
m Kürtçe, Kürçenin Kurmanci lehçesi (Kürtçenin en büyük lehçesidir)
kurmancîaxêv nd Kürtçenin Kurmanci lehçesini konuşan kimse
kurmancîya başûr (naverast an jî xwarû) Kürtçenin ikinci büyük lehçesi (amiyane tabirle Sorani)
kurmanckî h Kurmançlara yaraşır bir biçimde
kurmarî nd/nt evlâtlık
kurmê (...) hatin (yekî) (biri, bir şey) burnunda (veya gözünde) tütmek, bir şeyi özlemek, özlem duymak * kurmê zarokên min tên min çocuklarım gözümde tutuyorlar
kurmê (...) kirin 1) alışmak (sürekli ister olmak) 2) canı çekmek 3) alışmak (bağlanmak, ısınmak) * ez bawer nakim ku ez ev qas kurmê wî dikim ona bu kadar alıştığıma inanamıyorum 4) birini özlemek
kurmê (tiştekî) hatin (yekî) alışmak (sürekli ister olmak) * kurmê cigareyê tê wî sigaraya alıştı
kurmê (tiştekî) hatin mirov aranmak (eksikliği duyulmak) * van rojan kurmê sobayê tê mirov bu günlerde soba aranıyor
kurmê (wan) çûn ser hev perileri bağdaşmak
kurmê (xûyê an jî tebîetê) xwe xweş kirin huyunu düzeltmek (bi)
kurmê (yekî) jê çûn huyundan vazgeçmek
kurmê (yekî) jê naçe heta mirinê (birini) toprak paklar
kurmê (yekî) jê neçûn huyundan vazgeçmemek (bi) ser
kurmê (yekî) ketin (birinin) damarını bulmak
kurmê (yekî) zanîn (birinin) damarını bulmak
kurmê daran zo ağaç kurdu
kurmê darê ne ji darê be dar kurmî (an jî xera) nabe ağacın kurdu kendinden olur
kurmê erdê her şeyi araştırıp öğrenen, işini bilen
kurmê geleviziyan hatin (yekî) canı yaramazlık yapmak istemek
kurmê hev kirin birbirini özlemek
kurmê hevrîşim zo/nd ipek böceği (Bombyx mori)
kurmê mirovan zû bi zû jê naçe sarımsağı gelin etmişler de kırk gün kokusu çıkmamış
kurmê pîs kötü huy
kurmê qozan zo/nd ipek böceği (Bombyx mori)
kurmê rûviyan zo/nd bağırsak solucanı, askarit
bağırsak solucanı
kurmê şîrî heta pîrî 1) yedisinde neyse yetmişinde de o olmak, arlı arından, huysuz huyundan vazgeçmez, huy canın altındadır 2) teneşirlik kimse (ölünceye dek huyundan vazgeçmeyen kimse)
kurmê xwe dan (tiştekî) (bir şeye) alışmak
kurmê xwe dan serê (birşeye veya kimseye) alışmak
kurmê xwe şikandin kurtlarını dükmek, hevesini almak, körünü kırmak
kurmê xwe terikandin 1) huyundan vazgeçmek, gömlek değiştirmek (huy veya düşünce değiştirmek) 2) defteri kapamak (bir işi artık yapmaz olmak)
kurmekej zo/nd ipek böceği
kurmên (yekî) pê girtin damarı tutmak
kurmet hala oğlu.
n hala oğlu, halazade
kurmetî m halazadelik
kurmetik n hala oğlu, halazade
kurmexwarî rd yinik
kurmî kurtlu.
kurmî (i) rd 1. kurtlu * sêva kurmî kurtlu elma 2. mec kurtlu (yerinde rahat durmayan)
kurmî (ii) rd 1. çürük (diş için) * diranê kurmî çürük diş 2. çürük (çürümüş ağaç vb.) * dar tev kurmî ye ağaç hep çürük
kurmî bûn (i) l/ngh 1. kurtlanmak * gelyaz kurmî bûne kirazlar kurtlanmış 2. mec kurtlanmak (bir yerde çok oturmaktan bıkarak gezme gereği duymak) * ez êdî li vir ji ber rûniştinê kurmî bûm, em hinek derkevin ji xwe re bigerin burada oturmaktan kurtlandım, biraz çıkıp dolaşalım
kurmî bûn (ii) l/ngh çürümek (vb. diş için)
kurmî kirin (i) l/gh kurtlandırmak
kurmî kirin (ii) l/gh çürütmek
kurmîbûn (i) m 1. kurtlanma 2. mec kurtlanma (bir yerde çok oturmaktan bıkarak gezme gereği duyma)
kurmîbûn (ii) l/ngh çürüme (diş vb. için)
kurmîbûyî (i) rd kurtlu, kurtlanmış
kurmîbûyî (ii) rd çürük, çürümüş olan
kurmîbûyîn (i) m kurtlanış
kurmîbûyîn (ii) m çürüyüş
kurmik zo/n 1. kurt, kurtçuk (yumuşak vücutlu, uzun gövdeli omurgasız, bacaksız ayaksız veya çok ilkel ayaklı küçük hayvan) 2. solucanı 3. biy lârva 4. böcü
kurmik (i) n küçük, olgunlaşmamış salatalık
kurmik (iii) zo/n ipek böceği
kurmikê berfê zo kar kurdu
kurmikê bindeqan zo/nd fındık kurdu
kurmikê devçengelî zo/nd kancalı kurt
kurmikê kitêban kitap kurdu
kurmikê mêweyan meyve kurdu
kurmikê mûyokî zo/nd ipsi solucan, iplik kurdu
kurmikê panik zo/nd aptesbozan
kurmikê pehn zo/nd tenya
kurmikê porikî zo/nd iplicik (Dictyocaulus viviparus)
kurmikê qozan zo/nd ipek böceği (Bombyx mori)
kurmikê rodiyan zo/n bağırsak solucanı, askarit
kurmikê tayokî zo/nd ipsi solucan
kurmikên mûyokî ipsi solucanlar, iplik kurtlar
kurmikên penikî yassı solucanlar
kurmikên tayokî ipsi solucanlar
kurmîkirî rd kurtlandırılmış
kurmîkirin (i) m kurtlandırma
kurmîkirin (ii) m çürütme
kurmîr n beyzade, bey oğlu
kurmîtî m çürüklük
kurmizk n keçi türünde kuyruk
kurmnas nd/nt kurt bilimci
kurmnasî m kurt bilimi, helmintoloji
kurmok zo/n kurtcuk
kurmorî zo/m 1. karınca 2. karınca yuvası 3. mec çok çalışkan kimse
kurmorî biketa bin piyê (yekî) nedipelaxt karıncayı bile ezmemek (veya incitmemek)
kurmorî lê negeriyaye el değmemiş (hiç kullanılmamış, dokunulmamış)
kurmoriyên keran zo/m atlı karınca (Ponera grandis)
kurmxane m böcekhane, böceklik
kurmxur rd kurtçul
kurmxwer rd kurtçul
kurmzan nd/nt kurt bilimci
kurmzanî zo/m kurt bilimi
kurm cureyekî bihukên biçûk e; dikeve birînan, fêkî û sewzeyan û wan xera dike
kurm di serê (yekî) de livîn (biwêj) zexel, xayîn û nedurist bûn. ji te re dibêjim ji wê keçike dûr bikeve. kurm di serê wê de dûivin.
kurm tê de gerîn 1. netebitîn 2. bi tatêla tiştekî de hilketin û daketin
(biwêj) weswese ketin dil, di dil de xayînî sêwirin, ji bo pekanîna tiştekî dil daxwaz kilin. ji ber teki liva zava û qîza xwe kurm di remo de digere. dîsa kurm tê de digere. wa ye wer tê xuyan ku serwetji bo nîvekarê xwe li hin lîstikan difikire. kurmê eraqê dîsti tê de digere, înşelah vê carê dîsa dest pê nake.
kurm û kêziken newalan, bime kevaniyan malan (biwêj) ne hêjayî cih û radeyê bûn. xwede dizane ku kurm û kêziken newalan, bûne kevaniyên imilan.
kurmam kurap, pismam
(navdêr, nêr) pismam, :heval û helgord kurmamên hevdu ne kurmanc (nejn) kurd
kurmamîtî (navdêr, mê) pismamî, kuraptî, kurxalîtî, kurmetî, bilxaltîbûn, mixaltîbûn, kurxaltîbûn.
ji: kurmam +-îtî
kurmanc 1. milekî gelê kurd e 2. kesê ji vî milî
(navdêr) kurdên ku bi kurmancî dipeyivin, kurd, hemû kurd, (kevnar) gundî, (kevnar) koçer.
Herwiha: kirmanc, kurdmanc.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کورمانج.
Bide ber: feylî, goran kelhur, soran zaza.
ji: jiari. -man-a di peyva kurmanc de jî wek -man- yan -men- ya di peyva tirkmen, tirkoman de ye. Di herdu peyvan de jî man/men maneya mîna, wek dide anku kurmancyên wek kurdan. Di farisî de hevberî peyva mîna bêjeya manend e. Ihtimal e ku herdu kurmanc û tirkmen/tirkoman ji wê bin, paşî kurttir bûbin û di peyva tirkmen/tirkoman de -end ji dawiya manend ketibe lê di peyva kurmanc de -en- ketibe û d bûbe c. Nimûneyeke din jî ku d tê de bûye c peyva gazind/gazinde ye ku di hin devokan de bûye gazinc. Herwiha di hin devokan de bi taybetî li Mêrdînê d wek c tê xwendin: ciya mindiya mindayika min.Herwiha peyv divê wek kurmanc yan kirmanc were nivîsîn, ne wek kurdman ji ber ku kurmancî d ya piştî r red dike, binere: soranî: birdin, zazakî: berden, farisî: burden lê kurmancî bir_in, soranî: xwardin: zazakî: werden, farisî: x(w)arden lê kurmancî: xwar_in Sebebê ku kurmanc li gelek deveran bûye kirmanc jî ew e ku meyla kurmancî li ser i ye li hevberî u: bilbil (lê farisî: bulbul).
: kurmancî, kurmancîtî
kurmancî 1. zaravayê herî berbelav ê zimanê kurdî 2. têkildarî dab û nêrîtên kurmancan
(navdêr)(Binihêre:) kurmancî
Kurdiya Bakur: zaravaya kurdî ya serekî ku li Bakurê Kurdistanê (Tirkiyeyê), Başûr-Rojavaya Kurdistanê (Sûriyê), bakurê Başûrê Kurdistanê (Iraqê), bakurê Rojhilata Kurdistanê (Îranê), li Xorasanê û li herêmine Sovyeta berê tê axivîn, Kurdî: hemî zaravayên kurdî, bi taybetî kurmancî û soranî(rengdêr) her tiştê bi kurmancî: stiranên kurmancî, çîrrokên kurmancî.
Herwiha: kirmancî, kurdiya bakûr, kurdiya jorîn, behdinanî, here-were, were-here.
Bide ber: soranî, hewramî, zazakî.
ji: kurmanc + -î.
: kurmancîaxiv, kurmancîaxivî, kurmancîziman.
ji wêjeyê: Binêrin li şi‘ran heçî zaniye Çi terkîbekî serfê kurmancî ye w:Şêx Evdirehmanê Axtepî
kurmancî têr e, xew jê re çi ye (biwêj) kurmanc zêde tiştekî naxwazin. niza ni m çiqasî rast e, lê dibêjin: kurmancî têr e, xew jê re çi ye?
kurmancîaxiv (navdêr) kesa/ê bi kurmancî diaxive ango dipeyive, kesa/ê kurmancî dizane, kesa/ê zaravayê yan zimanê wan kurmancî.
Herwiha: kirmancîaxif, kirmancîaxêf, kirmancîaxêv, kirmancîaxiv, kurmancîaxif, kurmancîaxêf, kurmancîaxêv, kurmancîaxifNêzîk, kirmancînas, kirmancîpeyiv, kirmancîzan, kirmancîzar, kirmancîzarava, kirmancîziman, kurmancînas, kurmancîpeyiv, kurmancîzan, kurmancîzar, kurmancîzarava, kurmancîziman.
Bide ber: kurdîaxiv, soranîaxiv, hewramîaxiv, zazakîaxiv, goranîaxiv, erebîaxiv, farisîaxiv, inglîzîaxiv, tirkîaxiv.
ji: kurmancî + -axiv.
: kurmancîaxivî
kurmancîaxivî (navdêr, mê) rewşa kurmancîaxivbûnê.
ji: kurmancîaxiv + -î
kurmancînas (navdêr) pispora/ê zaravayê yan zimanê kurmancî.
Herwiha: kirmancînas. Nêzîk: kirmancîaxiv kirmancîpeyiv kirmancîzan kirmancîzar kirmancîzarava kirmancîziman kurmancîaxiv kurmancîpeyiv kurmancîzan kurmancîzar kurmancîzarava kurmancîziman.
Bide ber: kurdînas soranînas hewramînas zazakînas goranînas erebînas farisînas inglîzînas tirkîaxiv.
ji: kurmancî + -nas.
: kurmancînasî
kurmancînasî (navdêr, mê) rewşa kurmancînasbûnê.
ji: kurmancînas + -î
kurmancîpeyiv (navdêr) kesa/ê bi kurmancî dipeyive ango diaxive, kesa/ê kurmancî dizane, kesa/ê zaravayê yan zimanê wan kurmancî.
Herwiha: kirmancîpeyiv kirmancîpeyîv kirmancîpeyv kurmancîpeyîv kurmancîpeyv. Nêzîk: kirmancîaxiv kirmancînas kirmancîpeyiv kirmancîzan kirmancîzar kirmancîzarava kirmancîziman kurmancîaxiv kurmancînas kurmancîzan kurmancîzar kurmancîzarava kurmancîziman.
Bide ber: kurdîpeyiv soranîpeyiv hewramîpeyiv zazakîpeyiv goranîpeyiv erebîpeyiv farisîpeyiv inglîzîpeyiv tirkîpeyiv.
ji: kurmancî + -peyiv.
: kurmancîpeyivî
kurmancîpeyivî (navdêr, mê) rewşa kurmancîpeyivbûnê.
ji: kurmancîpeyiv + -î
kurmanciya navendî (navdêr, mê) devokên kurmancî yên ku ji Mûsilê heta Diyarbekirê tên peyivîn (merkezê van devokan teqrîben Mêrdîn e).
Herwiha: kurmanciya merkezî.
Bide ber: kurmanciya rojhilatî kurmanciya rojavayî.
ji wêjeyê: Ji Botan rojhilattir kurmanciya rojhilat heye ko li Dihokê, Hekariyan, Urmiyê, Bazîdê, Wanê û deverên nêzîkî wan tê axiftin. Ji Botan rojavatir jî kurmanciya navendî heye ko li Mêrdînê, Qamişloyê, Diyarbekirê û hin deverên din yên nêzîkî wan tê axiftin. Herçi Botan e, ko ji Cizîrê, Sêrtê û hin deverên din pêk tê, ew dikeve navbera van herdu komên devokan (kurmanciya rojhilatî û kurmanciya navendî) û hin ji taybetmendiyên rojhilatî û hin jî yên navendî li Botan li kar in.
kurmanciya reşbelek axaftina ku her kes tê digihêje
kurmanciya rojavayî (navdêr, mê) kurmanciya Anadolê (bi taybetî Anadola Navîn: Qonya, Meletî, Mereş, Semsûr, Entab, Efrîn...) û herwiha ya Xorasanê.
Herwiha: kurmanciya rojava. Têkilî: kurmanciya navendî kurmanciya rojhilatî
kurmanciya rojhilatî (navdêr, mê) devokên kurmancî yên ku li Behdînan û Hekariyan û deverên nêzîkî wan tên peyivîn (Dihok teqrîben navenda wan e).
Herwiha: kurmanciya rojhelatî.
Bide ber: kurmanciya navendî kurmanciya rojavayî.
ji wêjeyê: Ji Botan rojhilattir kurmanciya rojhilat heye ko li Dihokê, Hekariyan, Urmiyê, Bazîdê, Wanê û deverên nêzîkî wan tê axiftin. Ji Botan rojavatir jî kurmanciya navendî heye ko li Mêrdînê, Qamişloyê, Diyarbekirê û hin deverên din yên nêzîkî wan tê axiftin. Herçi Botan e, ko ji Cizîrê, Sêrtê û hin deverên din pêk tê, ew dikeve navbera van herdu komên devokan (kurmanciya rojhilatî û kurmanciya navendî) û hin ji taybetmendiyên rojhilatî û hin jî yên navendî li Botan li kar in.
kurmancîzan (navdêr) kesa/ê zaravayê yan zimanê kurmancî dizane, pispora/ê zaravayê yan zimanê kurmancî.
Herwiha: kirmancîzan. Nêzîk: kirmancîaxiv kirmancînas kirmancîpeyiv kirmancîzan kirmancîzar kirmancîzarava kirmancîziman kurmancîaxiv kurmancînas kurmancîpeyiv kurmancîzan kurmancîzar kurmancîzarava kurmancîziman.
Bide ber: kurdîzan soranîzan hewramîzan zazakîzan goranîzan erebîzan farisîzan inglîzîzan tirkîzan.
ji: kurmancî + -zan.
: kurmancîzanî
kurmancîzanî (navdêr, mê) rewşa kurmancîzanbûnê.
ji: kurmancîzan + -î
kurmancîzar (navdêr) kesên zaravayê wan yan zimanê wan yê dayikî kurmancî, tiştên bi zaravayê ango zimanê kurmancî: kovar û rojnameyên kurmancîzar.
Herwiha: kirmancîzar.
Hevwate: kurmancîziman, kurmancîzaravaNêzîk, kirmancîaxiv, kirmancînas, kirmancîpeyiv, kirmancîzan, kirmancîzarava, kirmancîziman, kurmancîaxiv, kurmancînas, kurmancîzan.
Bide ber: kurdîzar, soranîzar, hewramîzar, zazakîzar, goranîzar, erebîzar, farisîzar, inglîzîzar, tirkîzar.
ji: kurmancî + zar.
: kurmancîzarî
kurmancîzarî (navdêr, mê) rewşa kurmancîzarbûnê, şermezar.
ji: kurmancîzar + -î
kurmancîziman (navdêr) kesên zaravayê wan yan zimanê wan yê dayikî kurmancî, tiştên bi zaravayê ango zimanê kurmancî: kovar û rojnameyên kurmancîziman.
Herwiha: kirmancîziman kirmancîezman kirmancîzman kurmancîezman kurmancîzman.
Hevwate: kurmancîzar. Nêzîk: kirmancîaxiv kirmancînas kirmancîpeyiv kirmancîzan kirmancîzarava kirmancîziman kurmancîaxiv kurmancînas kurmancîzan.
Bide ber: kurdîziman soranîziman hewramîziman zazakîziman goranîziman erebîziman farisîziman inglîzîziman tirkîziman.
ji: kurmancî + ziman.
: kurmancîzimanî
kurmancîzimanî (navdêr, mê) rewşa kurmancîzimanbûnê.
ji: kurmancîziman + -î
kurmê bêariyê dev ji pesîra (yekî) bernedan (biwêj) ji xuy û xisletê xwe xelas nebûn. bibore, lê ez bawer nakim ku ew keçik zêde be guherandin. ew kurmê bêariyê zû bi z.û dev ji pêsîra wê bernade.
kurmet lawê meta mirovî
kurmetî (navdêr, mê) pismamî, kuraptî, kurmamîtî, kurxalîtî, bilxaltîbûn, mixaltîbûn, kurxaltîbûn.
ji: kurmet + -î
kurmêwk (navdêr, mê) bistîka tayê mêwa tirî ya ter û nazik tama wê miz û xwe e, qurmêwk
kurmî tiştê ku kurm ketinê
kurmî bûn ji ber ketina kurman xerab bûn
kurmorî (navdêr) Binere mûrî (ji aliyê Kurdên Amedê tê bikaranîn).
Herwiha: mêrî (Behdînan), mêrû, mîrî (Xorasan), morcele (bi yan ji kirdkî ye), morî (Riha), mostran (Êlih), mostranîk (Êlih), mûriyane (Xorasan), mûrû, mûstang (Serhed), kumorî (Amed)
kurm (m.) caterpillar, worm
m. worm. Also see: kurmik, kurmî
kurmancî Northern Kurdish, Kurmanji.
kurmî wormy, mangy, maggoty
wormy, mangy, maggoty
kurmik m. little worm.
kurm Larve
Regenwurm
kurma Dreifuß
Gestell für den Kochtopf
kurmam Cousin väterlicherseits
kurmet Cousin väterlicherseits
Vetter
kurmik Made
Raupe
Wurm
kurm n. xuye m., tabîat n., mîzaç m.
n. zoo. kerm, karm, kermik n.
kurmam n. datza, dedza, deza, dereza, lajê apî, detza, apza, datîza, amza n.
kurmanc m/n. kirdas, kurmanc n.
kurmancî m. kirdaskî, kurmanckî n.
kurmatîx m. ana. hengil, kule, qorik, qalçe, qulî n.
kurmê fêkî n. kermê rezî n.
kurmê hevrîsim n. kermê hevresî m., kermêîpegî n.
kurmê mêweyan n. kermê mêweyan, kerm n.
kurmê qozan n. zoo. rîncinikê hevresi m., kermê hevresî m., kermêîpegî n.
kurmet n. dateza, lajê amike, emîza, lajê e m., amza n.
kurmî rd. kermin, kermerîn, karmirîn, karmin, kermejin, karmijin
kurmî berfê n. kermê vare n.
kurmî bûn lng. . kermin bîyene, kermerîn bîyene, kerm rîkewtene
kurmî rîger n.
kurmîk n. zoo. malik, mele, qiryestik, melîcuk, molik, qiristik n.
kurmik n. zoo. kerm, karm, kermik n.
kurmikê devçengelî n. zoo. maliko fekçakilin n.
kurmikê pehn m. zoo. pepik, mele, marê zereyî n.
kurmikê pehnik m. zoo. tenya, maliko pan, malik n.
kurmikên tayokî kermên têlênî, kermên tayênî
kurmorî m. zoo. morcela, miloçike, mijloke, morzela, morîla, mijwewle, molcela, mijlewre, mercola m.
kurma sazkerdiş (n) (TE)
kurmay başkanı serekerkan (n)
kurmay başkanlığı serekerkanîye (m)