Encamên lêgerînê
kurdî Kürtçe.
m 1. Kürtçe (Kürt Dili 2. Kürde özgü 3. mzk Kürdî (si bemol notasını andıran perde) 4. Kürdî (dügah perdesindeki makam)
kurdî (ii) m yoğurtla yapılan beyaz darı yemeği
kurdî bûn l/ngh Kürtçeleşmek
kurdî hîcazkar Kürdîli hicazkâr
kurdî kirin l/gh Kürtçeleştirmek
kurdîaxêv nd/nt Kürtçe konuşan
kurdîbêj nd/nt Kürtçe söyleyen sanatçı
kurdîbûn m Kürtçeleşme
kurdîkirin m kürtçeleştirme
kurdînî m Kürtlük
kurdînivîs nd/nt Kürtçe yazarı
kurdînivîsî m Kürtçe yazarlığı
kurdîparêz nd/nt Kürtçeci
kurdîparêzî m Kürtçecilik
kurdîtî m Kürtçülük
kurdîzan nd/nt 1. Kürdolog 2. Kürtçe bilen
kurdîzanî m Kürdoloji
kurdîziman nd/nt Kürtçe konuşan
kurdî zimanê gelê kurd
(navdêr)(Binihêre:) kurdî
(navdêr, mê) zimanê kurdan, zimanê kurd pê diaxivin (zimanek hindo-ewropî yê ji babika zimanên îranî), (rengdêr) tiştên bi zimanê kurdan: stiranên kurdî, rojnameyên kurdî, tiştên kurdan: Aliyê kurdî di danûstandinan de, mîna kurdan.
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: کوردی.
ji: kurd + î.
Bikaranîn: Lêker: kurdî kirin. Navdêr: kurdîkirin Rengdêr: kurdîkirî.
: kurdîaxêv, kurdîaxêvî, kurdîaxiv, kurdîaxivî, kurdîpeyiv, kurdîpeyivî, kurdîzar, kurdîzarî, kurdîzimanZaravayên kurdî, hewramî, kurmancî, soranî, zazakî, feylî/kelhurî, lekî. Têkilî: kurdayetî, kurddost, kurddostî, kurdewar, kurdewarî, Kurdistan, kurdistanî, kurdînî, kurdîtî, kurdperwer, kurdperwerî
kurdî kirin (lêker)(Binihêre:) kurdî
kurdî, halê xwe werdî (biwêj) kurd di halê xwe de ne, bi halê xwe dizanin. kurdî, halê xwe werdî. ma ew jî ne kurd e? halê xwe dizane.
kurdî-erebî (rengdêr) bi kurdî û erebî: ferhenga kurdî-erebî, sîstema nivîsîna kurdî bi alfabeya modîfiyekirî ya erebî, ya/yê kurdan û ereban: danûstandinên kurdî-erebî.
Hevwate: erebî-kurdî
kurdî-kirîlî (rengdêr) sîstema nivîsîna kurdî bi alfabeya modîfiyekirî ya kirîlî (ku demekê li Sovyetistanê bo nivîsîna zimanê kurdî dihat bikaranîn).
Herwiha: kurdî-krîlî.
Bide ber: kurdî-erebî, kurdî-latînî
kurdî-krîlî (navdêr, mê) alfabeya krîlî (rusî) ya ku pê kurdî tê/dihat nivîsîn (li Sovyetistanê), tişta/ê ku bi wê alfabeyê hatiye nivîsîn: Kurd bi alfabeya kurdî-krîlî wiha tê nivîsîn: Курд.
Herwiha: kurdî-kirîlî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کوردی-کریلی ku-kr: курдн-крили.
Bide ber: kurdî-erebî
kurdî-latînî bi kurdî û latînî, ya kurdî û latînî: ferhenga kurdî-latînî, kurdiya ku bi alfabeya latînî têt nivîsîn.
Bide ber: kurdî-erebî, kurdî-kirîlî
kurdîaxiv (navdêr) kesên bi kurdî diaxivin, kesên kurdî dizanin, kesên zimanê wan yê dayikî kurdî ye.
Herwiha: kurdîaxif kurdîaxêf kurdîaxêv.
Hevwate: kurdîpeyiv kurdîzar kurdîziman.
Bide ber: kurmancîaxiv soranîaxiv hewramîaxiv zazakîaxiv goranîaxiv erebîaxiv farisîaxiv inglîzîaxiv tirkîaxiv.
ji: kurdî + -axiv.
: kurdîaxivî
kurdîaxivî (navdêr, mê) rewşa kurdîaxivbûnê.
ji: kurdîaxiv + -î
kurdîfîkasyon (lêker)(navdêr, mê) kurdandin
kurdîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kurdî kirin
kurdîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kurdî
kurdînas pisporê ziman û wêjeya kurdî
(navdêr) pispora/ê zimanê kurdî. Nêzîk: kurdnas kurdîaxiv kurdîpeyiv kurdîzan kurdîzar kurdîziman.
Bide ber: kurmancînas soranînas hewramînas zazakînas goranînas erebînas farisînas inglîzînas tirkînas.
ji: kurdî + -nas.
: kurdînasî
kurdînasî (navdêr, mê) rewşa kurdînasbûnê.
ji: kurdînas + -î
kurdîpeyiv (navdêr) kesên bi kurdî dipeyivin ango diaxivin, kesên kurdî dizanin, kesên zimanê wan yê dayikî kurdî ye.
Herwiha: kurdîpeyv kurdîpeyîv.
Hevwate: kurdîaxiv kurdîzar kurdîziman.
Bide ber: kurmancîpeyiv soranîpeyiv hewramîpeyiv zazakîpeyiv goranîpeyiv erebîpeyiv farisîpeyiv inglîzîpeyiv tirkîpeyiv.
ji: kurdî + -peyiv.
: kurdîpeyivî
kurdîpeyivî (navdêr, mê) rewşa kurdîpeyivbûnê.
ji: kurdîpeyiv + -î
kurdîtî (navdêr, mê) doza kurdan, neteweperweriya kurdan, xebata bo serxwebûn û mafên kurdan.
Herwiha: kurdayetî, kurdînî, kurdîzm.
ji: kurd + -îtî
kurdîzan (navdêr) kesa/ê zimanê kurdî dizane, kurdînas, pispora/ê zimanê kurdî. Nêzîk: kurdîaxiv kurdîpeyiv kurdînas kurdîzar kurdîziman.
Bide ber: kurmancîzan soranîzan hewramîzan zazakîzan goranîzan erebîzan farisîzan inglîzîzan tirkîzan.
ji: kurdî + -zan.
: kurdîzanî
kurdîzanî (navdêr, mê) rewşa kurdîzanbûnê.
ji: kurdîzan + -î
kurdîzar (navdêr) kesên zarê wan ango zimanê wan yê dayikî kurdî ye, tiştên bi zarê ango zimanê kurdî: kovar û rojnameyên kurdîzar.
Hevwate: kurdîziman. Nêzîk: kurdîaxiv kurdîpeyiv kurdînas kurdîzan.
Bide ber: kurmancîzar soranîzar hewramîzar zazakîzar goranîzar erebîzar farisîzar inglîzîzar tirkîzar.
ji: kurdî + zar.
: kurdîzarî
kurdîzarî (navdêr, mê) rewşa kurdîzarbûnê.
ji: kurdîzar + -î
kurdîziman (navdêr) kesên zimanê wan yê dayikî kurdî ye, tiştên bi zimanê kurdî: kovar û rojnameyên kurdîzar.
Herwiha: kurdîezman kurdîzman.
Hevwate: kurdîzarNêzîk, kurdîaxiv, kurdîpeyiv, kurdînas, kurdîzan.
Bide ber: kurmancîzar, soranîzar, hewramîzar, zazakîzar, goranîzar, erebîziman, farisîziman, inglîzîziman, tirkîziman.
ji: kurdî + ziman.
: kurdîzimanî
kurdîzimanî (navdêr, mê) rewşa kurdîzimanbûnê.
ji: kurdîziman + -î
kurdî Kurdish
(n.) Kurdish language
Kurdish
kurdî m. kurdkî, kirdkî n.
kurdîtî m. kurdîye, kirmancîye, kirdîye, kurdênî, kirmancênî m.
kurdîstan Kürdistan
kurdîstanê ma Kürdistanımız
kurdî zimanê kurdî
tiştê ser bi kurdan ve
kurdîaxêw kesa/ê bi kurdî diaxive / dipeyive yan dizane biaxive / bipeyive
kesa/ê zimanê wê / wî kurdî ye
kurdîaxiv kesa/ê bi kurdî diaxive / dipeyive yan dizane biaxive / bipeyive
kesa/ê zimanê wê / wî kurdî ye
kurdînî bn kurdayetî
kurdîpeyiv kesa/ê bi kurdî diaxive / dipeyive yan dizane biaxive / bipeyive
kesa/ê zimanê wê / wî kurdî ye
kurdîzan kurdîzan, kesa/ê zimanê kurdî dizane
kurdînas, kesa/ê pispora/ê zimanê kurdî ye
kurdîzanî kurdîzanî, zanîna zimanê kurdî
kurdînasî, pisporiya li ser zimanê kurdî
kurdîziman kesa/ê zimanê wê / wî kurdî ye
tişta bi zimanê kurdî ye
kurdî 쿠르드어 (Ku-rî-di-o)
kurdî kurda lingvo, la kurda.