Encamên lêgerînê
kulek 1.aksak, topal. 2.baca.
m 1. aydınlık (damın ortasında açılan boşluk) 2. havalandırma, nefeslik 3. baca * kuleka bixêriyê şömine bacası 4. delik 5. mec kova (çok gol yiyen takım veya kaleci)
kulek (i) nd küçük baş hayvan
kulek (iii) m 1. pencere, küçük pencere 2. duvardaki küçük gömme dolap veya terek
kulek (iv) rd 1. aksak 2. mec korkak
kulek bûn l/gh aksamak, topallamak
kuleka hewayê hava deliği
kulekbûn m aksama, topallama
kulekî m 1. aksaklık 2. rd aksakça
kulek [I] pêseqet, lingor, pêgoc *baz bi bazan, qaz bi qazan, mirîşka kor bi dîkê kulek re [II] 1. paceyên bi ser banê avahiyê ve 2. kunên bi ser banan ve *”diz û malxwe bibin yek, ga ji kulekê re jî dertê”
1. yê normal nameşe (rengdêr) k-ya nerm, linger, seqet, kesa/ê normal nameşe ji ber ku lingê wê/wî diêşe.
ji: Belkî ji kul.
Bikaranîn: Lêker: kulek bûn, kulek kirin. Navdêr: kulekbûn, kulekkirin Rengdêr: kulekbûyî, kulekkirî.
: kulekî
kulek bûn (lêker)(Binihêre:) kulek
kulek kirin (lêker)(Binihêre:) kulek
kuleka (yekî) dû negirtin (biwêj) rewşa aborî xirab bûn, bêewled û bêtewled bûn. rebenê yezdan kuleka wî tu car dû negirt, geh têr e, geh birçî ye. mixabin kuleka wî xalê min, dû negirt û bi hesreta ewledekî çû qebrê.
kulekbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kulek
kulekbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kulek
kuleke kulek, lingor
kulekfireh (rengdêr) kulafe, tirsonek
kulekî (navdêr, mê) rewşa ku kesek tê de kulek e, lengî, seqetî, kûdî, qorimî, kopî, qotîk, lingerî, seqet, kêmendamî, qotbûn.
Herwiha: kulekîtî kulektî.
Bide ber: birîndarî seqetî şelî.
ji: kulek + -î
kulekkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kulek kirin
kulekkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kulek
kulek Grab
hinkend
holperig
lahm
Loch
Lücke
Öffnung
schlecht
Schornstein
kulek m. lojine, tifike, pixêrî, rojine, lorîne, lozine m.
m. lone, qule, lane, qulike m.
rd. leng, topal, tuapal