Encamên lêgerînê
kulbe çapa, nacak.
n 1. kör çapa 2. çapa (toprağı eşelemek için kulanılan ağaç saplı deemir kazı aracı) 3. çapa (çapalama işi)
kulbe kirin çapalamak.
l/gh çapalamak
kulbeker nd/nt çapacı
kulbekerî m çapacılık
kulbekirî rd çapalı (çapalanmış yer)
kulbekirin m çapalama
kulbeşk zo/n porsuk
kulbe kilêb
kulbewî (rengdêr) kesa/ê ku pirr dixwe ,têrnexwar (lê dîsan jî têr nabe)Nêzîk, zikîn.
ji: Belkî ji erebî kul (hemî).
: kulbewîtî
kulbe m. kulbe, esfe, yewfek, kalun, gelberî, kalon, kalum n.
kulbe bûn lng. kulbe bîyene, esfe bîyene, kalon bîyene
kulbe kirin lg. kulbe kerdene, esfe kerdene, kalon kerdene, gelberî kerdene, kulbenayene, kalun kerdene
kulbeker m/n. kulbeker, esfeker, kulbewan, kulbecî n.
kulbekerî m. kulbekerîye, esfekerîye, kulberîyîye, kulbewanênî m.