Encamên lêgerînê
kulak guh.
(I) 1. guh, guhçik (organê bihîstinê) 2. guh, go, goş, guçik (beşa derve a vî organî) 3. guh (ji bo masiyan) 4. guhik, guÇik (guhikê sazên jîdar) mzk 5. guh (behreya niqandin û nirxandina dengan) 6. guh (guhê gîsn) n (II) gundiyê Rûs û zengin
kulak (ii) gundiyê Rûs û zengîn
kulak ağrısı guhêşk, guhêş
kulak altı bezi giniya binê guh ant/nd
giniya binê guh ant/nd
kulak ardı etmek avêtin pişt guhê xwe, bi pişt guhê xwe ve avêtin
kulak asma! guh medê, ber bayê (wî) mekeve!
kulak asmak guh dan (yekî)
kulak asmamak guh nedan (yekî)
kulak çivisi kursiv, guharok
kulak davulu perdeya guh, pergî ant/nd
kulak demiri guhê gîsin nd
kulak dolgunluğu jê re ne xerîb bûn *Kürtçeye kulak dolgunluğum var ji Kurdî re ne xerîb im
kulak erimi mesafeya dengçûnê
kulak kabartmak guh dirêj kirin.
guh lê mûç kirin, guh mûç kirin, guh dan serê, guhê xwe lê bel kirin
kulak kepçesi kerik.
kevçika guh ant/nd
kulak kesilmek xwe li berê ker kirin, guhê xwe dan (yekî)
kulak kulağa di ker de, bi dizî *kulak kulağa konuştular di ker de axiftin
kulak memesi nermika guh, gurçika guh, nermikguh, guhik ant/nd
nermika guh, gurçika guh, nermikguh, guhik ant/nd
kulak misafiri ol­mak lê guhdar bûn, lê bûn guhdar *ko­nuşmalarına katılmadım, yalnızca ku­lak misafiri oldum ez tevî gengeşiya wan nebûm, bi tenê ez li wan guhdar bûm
kulak salyangozu şeytanok, guhmasî ant/m
şeytanok, guhmasî ant/m
kulak tıkamak (bir şeye) guhê xwe nedanê
kulak tıka­cı guhgirk
kulak tırmalamak kirekir ji guhê (ye­kî) çûn, kirekir ji guhê (yekî) birin *onun ince sesi kulağımı tırmaladı ji ber dengê wê yê zirar kirekir ji guhê min çû
kulak tır­malayıcı kirekir ji guh dibe
kulak tozu belegoşk, pelegoşk (hestiyê piş­ta guh) ant/m
kulak tutmak guhê xwe dan serê
kulak vermek guh dan, guh lê kirin.
guh dan, guh dan serê, guhê xwe dan (tiştekî, yekî), lê guhdarî kirin
kulak yolu kerika guh.
kerik, kerika guh ant/m
kerik, kerika guh ant/m
kulak zarı perdeya guh ant/nd
perdeya guh ant/nd
kulakçı bijîşkê guhan nd/nt
bijîşkê guhan nd/nt
kulakçık guhik.
1. guhik 2. derîçe, guhik (deriçeyên dil) ant/m
kulakları çınlamak guhê (yekî) çîn bûn
kulakları dikmek guh belkirin, guhvîtkirin.
kulakları dolmak serê (yekî) genî bûn (ji ber gelek caran guhdarîkirina heman tiştî)
kulakları paslanmak xwe ji bîra kirin (ji demeke dirêj ve guhdarînekirina muzîkê)
kulaklarına kadar kızarmak di xwe de şeqizîn, di xwe de qusikîn, di xwe de şermî bûn, soromoro bûn
kulaklarını dikmek guhê xwe bel kirin, guhê xwe mûç kirin, guhê xwe vît kirin (ji bo heywanan)
kulaklarını tıkamak guhê xwe girtin (lê guh­darî nekirin)
kulaklarının pasını gidermek dilê xwe rihet kirin, bêhna xwe derxistin (li muzîkê) guhdarî kirin
kulaklı 1. biguh, buguhik rd 2. guhik rd 3. qûşxaneya vêtik nd
1. biguh, buguhik rd 2. guhik rd 3. qûşxaneya vêtik nd
kulaklık berguhk.
1. berguhk (ji bo parastina guh) 2. berguhk (ji bo amrazên TV, radyo hwd.) 3. pêbihistok, guhok (amraza ku kesê guhgiran dikin guhê xwe da ku pê baş bibihîzin) m
1. berguhk (ji bo parastina guh) 2. berguhk (ji bo amrazên TV, radyo hwd.) 3. pêbihîstok, guhok (amraza ku kesê guhgiran dikin guhê xwe da ku pê baş bibihîzin) m
kulakmemesi guçik.
kulaksız bêguh, guhkir rd
bêguh, guhkir rd
kulaktan ji devan *bu kıza kulaktan aşık ol­muş ji devan aşiqî vê keçikê bûye
kulaktan dolma ji devan seh kirin, ji devan girtin
kulaktan kulağa dev ji devan re (ji devê hev seh kirin)
kulaktozu bnr ku­lak tozu
kulakzarı bnr kulak zan
kulak (navdêr) (wateya peyvê nayê zanîn).
Bide ber: kulek.
ji wêjeyê: Deh kulak, du ga, ker û qantirek li axur tewilandî ne.Înglîzî (navdêr) cot yarê dewlemend (rûs) Tirkî: (navdêr) guh
kulak goş (n)
kulak dibi binê goşî (n)
kulak tozu (kulağın arkası) belengoş (n)
kulakları çınlamak goşî reqayene, goşî çeqayene, goşî vingayene Kulaklarım çınlıyor.(Goşê mi reqenî/çeqenî/vingenê.)