Encamên lêgerînê
kul bûn l/ngh 1. yaralanmak 2. çöreklenme (bir duyguyu güçlü ve sürekli olarak duyma)
kul bûn (lêker)(Binihêre:) kul
kul bûn entzünden, sich ~ (Wunde)
kul bûn lng. . kulbîyene