Encamên lêgerînê
kufikî li min rûniştiye
kuf m küf
kuf avêtin (tiştekî) küf bağlamak (veya tutmak)
kuf girtin küf bağlamak (veya tutmak)
kuf (ii) m tıs (kaz, kedi, yılan vb. nin çıkardığı ses)
kufandin m 1. pofurdama 2. fosurdam 3. m tüttürme
l/gh 1. pofurdamak 2. fosurdamak 3. tüttürmek (sigara, pipo, nargile gibi)
kufar nd küfar
kufarê kevn (an jî berê) 1) eski kurt (mesleğinde uzmanlaşmış kimse) 2) eski kurt (bir işin hileli yanlarını bilen ve kolay kolay kandırılmayan) 3) eski tüfek (herhangi bir işte eski ve tecrübeli olan)
kufarê kevn bûn dünyaya kazık çakmak (veya kakmak)
kufaret m kefaret
kufaretî gunehan be geçmiş olsun
kufekuf h püfür püfür, pofur pofur, fosur fosur
kufekufa (yekî) bûn pofurdayıp durmak
kufekufkirin m püfür püfür etme, pofur pofur etme, fosur fosur etme
l/gh püfür püfür etmek, pofur pofur etmek, fosur fosur etmek
kufên bnr kufîn
kufî rd küflü
kufî bûn l/ngh küflenmek
kufîbûn m küflenme
kufik küf.
m 1. küf 2. burundan çıkan kurumuş sümük
kufik avêtin (tiştekî) küf bağlamak (veya tutmak), küflenmeye yüz tutmak, pamuklanmak
kufik girtin l/ngh küflenmek, küf bağlanmak, pamuklanmak
küf bağlamak (veya tutmak), küflenmek
kufika nan ekmek küfü
kufika tenî bot/nd isli küf (Aspergillus fumigatus)
kufikgirtî rd küflü, küflenmiş
kufikgirtin m küflenme, küf bağlanma, pamuklanm
kufikî rd 1. küflü 2. küflü (zamanı geçmiş, köhne) 3. küflü (saklı para)
kufikî bûn küflenmek.
l/ngh 1. küflenmek 2. mec küflenmek (zamanı geçmek, köneleşmek)
kufikî kirin l/gh küflendirmek, küfletmek
kufikîbûn m küflenme
kufikîbûyî rd küflü, küflenmiş olan
kufikîbûyîn m 1. küfleniş 2. mec küfleniş (zamanı geçme, köneleşme)
kufikîkirin m küflendirme, küfletme
kufîn m 1. pofurdama, puflama 2. fosurdanma 3. tıslama, tıslayış (kaz, kedi, yılan vb. nin çıkardığı ses) 4. tüttürülme
l/ngh 1. pofurdamak, puflamak 2. fosurdanmak 3. tıslamak (kaz, kedi, yılan vb. nin çıkardığı ses) 4. tüttürülmek
kufîn kirin l/gh 1. pofurdamak, puflamak 2. fosurdanmak 3. tıslamak (kaz, kedi, yılan vb. nin çıkardığı ses)
kufîn pê xistin l/bw fosurdatmak
kufînî m 1. pofurtu, pufurtu 2. fosurtu 3. tıs, tıslama (kaz, kedi, yılan vb. nin çıkardığı ses) 4. tüttürme * kufîniya wî bû cixare dikişand habire sigara tüttürüyordu
kufînkirin m 1. pofurdama, puflama 2. fosurdanma 3. tıslama (kaz, kedi, yılan vb. nin çıkardığı ses)
kufînpêxistin m fosurdatma
kufir m 1. küfür, sövgü 2. küfür ( Allahın varlığı ve birliği gibi dinin temellerinden sayılan inançları inkar etme ve bu yolda söylenen söz)
kufirbaz nd/nt küfürbaz
kufirbazî nd/nt küfürbazlık
kufirî m küfür
kufirî pê kirin (birine) küfretmek
kufkar bot/m mantar
kufkarik bot/m mantar
kufkoyî rd 1. küflü 2. küflü (zamanı geçmiş, köhne)
kufkoyî bûn l/ngh 1. küflenmek 2. mec küflenmek (zamanı geçmek, köneleşmek)
kufkoyî kirin l/gh küflendirmek, küfletmek
kufkoyîbûn m küflenme
kufkoyîbûyî rd küflü, küflenmiş olan
kufkoyîbûyîn m küfleniş
kufkoyîkirin m küflendirme, küfletme
kuflet bnr kulfet
kufrî m küfür, sövgü
kufrî kirin l/gh küfürü basmak, sövmek
kufrî pê kirin küfür savurmak
kufrîkirin m küfürü basma, sövme
kuft m nefret
kufte n köfte
kuftê (yekî) jê çûn (birinden) gıcık almak (veya olmak)
kuftefiroş nd/nt 1. köfteci (satan kimse) 2. m köfteci (köfte satılan yer)
kuftefiroşî m köftecilik
kuftepêj nd/nt köfteci (yapan kimse)
kuftepêjî m köftecilik
kufteqirêj rd bitli kokuşuk
kufter m köfter
kuftik n köfte
kuftikê nîskan mercimek köftesi
kuftoyî bnr kufkoyî
kuf (navdêr, mê) kemçik
kufandin (navdêr, mê) deng dengê kufênêkifên jê înan wek vemirandina agirî bi avê.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کوفاندن
kufarê kevn bûn (biwêj) pir temendirêj bûn. kuro ji wî mezintir kes tune ku temenê wî bizanibe bê ka ew çend salî ye? ew kufarê kevn e.
kufayene (Zazaki) (lêker) kufîn
kufik afnik
kufikî afnikî
kufikîyayene (Zazaki) (lêker)kufikîn , kufkî bûn
kufiknayene (Zazaki) (lêker)kufikandin , kufkî kirin
kufiknîyayene (Zazaki) (lêker)hatin kufikandin
kufîn (lêker) kirin mizemiz, kirin miremir, minminandin, kirin çimeçim. Tewîn: -kuf-.
ji: kuf +-în
kufînkirin (navdêr, mê) kufin, ufîn, hûhû, hûhû kirin, ptfîn, ufirnkirin, pifînkirin.
ji: kufîn +kirin
kufir (navdêr, mê) bêîmanî, bêdînî, bêolî, bawernekirina bi Xwedê, bêwijdanî, zilm, stem, neheqî, zordarî, zordestî.
Herwiha: kufr.
ji: Ji erebî, têkildarî kafir.
: kufiristan, kufrî
kufirbaz (navdêr, mê) çêrok, sixêfker, xeberok, pîsgo, zimanreş, devpîs, kubat.
ji: kufir +-baz
kufirbazî (navdêr, mê) çêrokî, dijûnkerî, sixêfkerî.
ji: kufir +-bazî
kufirîn (lêker) xeber, dijûn an çêrdan ji xwedê re.
Herwiha: • kufir kirin. Tewîn: • kufir.
ji: ji erebî >>> كفر.
Bi zaravayên kurdî: Kurdî (Soranî): Zazakî: Kurmancî: Kurdiya başûr: Lekî: Hewramî:
kufkar (navdêr, mê) karok, qarçik kufkarik, fîqeroşk, givkarik karik, kumik, karî, kuvarik, feqîrok fitrik, kivkarik, kakevilk, karkulîlk, guhik, kiwark, kiyarek, kiyark, kokevil, kokowark.
ji: kuf +-kar
kufkî bûn (navdêr, mê) genîn, genî bûn, rizîn, kofikî bûn.
ji: kuf +-kî + bûn
kuflet (navdêr, mê) jin, afret, kebanî, bermalî, pîrek, kabanî, kevanî, kavanî, mirovên mê, mirovên mê yên şûkirî anku mêrkirî, keybanû.
Herwiha: kiflet, kifilet, kilfet, kilifet, kufilet, kulfet, kulifet.
Bide ber: mêr, zelam.
Têkildar: bakîre, keç, qîz, xama, zerîBinere.
Herwiha: hevser, hewî.
ji: ji erebî كلفة (kulfet: bar, berpirsiyarî), têkilî mikelef, tekelif, teklîf, tekalif..
: kufletane, kufletbaz, kufletbazî, kufletî, kufletkî, kufletnas, kufletnasî, kufletparêz, kufletparêzî, kufletperist, kufletperistî, kufletperwer, kufletperwerî, kufletûmêr, kufletûmêrî, kufletzan, kufletzanî
kufletane (rengdêr) bi awayekî kuflet.
ji: kuflet + -ane
kufletî (navdêr, mê) rewşa kufletbûnê, jinîtî, afretî, pîrekî, kevanîtî, jinbûn, taybetî.
ji: kuflet + -î
kufnayene (Zazaki) kufandin
kufnik (navdêr, mê) kemçik feqîroşk û doberan giş ji kufnikê çêdibin.
Herwiha: kufik
kufnik girtin (lêker)(Binihêre:) kufnik
kufnikgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) kufnik
kufnikî (rengdêr) tiştê/a kufnik girtiye,kemçikî çêleka xwe bi nanê kufnîkî xwedî dike
kufrî (navdêr, mê) bêîmanî, bêdînî, bêolî, bawernekirina ji xwedê û dînî, çêrr, xeber, dijûn, sixêf, zêf.
Herwiha: kifrî.
Bide ber: Kifrî.
ji: Ji erebî, têkildarî kafir, kufir, kufristan.
Bikaranîn: Lêker: kufrî kirin. Navdêr: kufrîkirin Rengdêr: kufrîkirî
kufrî kirin (lêker)(Binihêre:) kufrî
kufrîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kufrî kirin
kufrîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kufrî
kufte (navdêr, mê) goştê hêrayî, goştê hûr(-hûr-kirî), gumtilkên yan gogên ku ji goştê hûr hatine çêkirin.
Herwiha: kofte.
ji: ji farisî کوفته (kufte: kutayî, qutayî, kutandî, qutandî) ji کوفتن (kuften: kutan, qutan, kutandin, qutandin). Kufte wek köfte ketiye zimanê tirkî, wek كفتة (kufteh) zimanê erebî û wek kofta gelek zimanên ewropî jî. Herwiha hevreha kutilkê ku kutanê peyda bûye ku ji Proto-hindûewropî kop- (lê dan, kutan) e û hevreha farisî كوفتن (kûften: kutan, lê dan) û yûnanî κόπτω (kopto: lê dan, kutan)..
: kufteçêker kuftefiroş kuftevan kuftexane
kuftefiroş (navdêr, mê) kesê/a kufteyan difroşe.
ji: kufte + -firoş
kuftefiroşî (navdêr, mê) kutilkfiroşî.
ji: kufte +-firoşî
kuftepêj (navdêr, mê) kutilkpêj.
ji: kufte +-pêj
kuftepêjî (navdêr, mê) kutilkpêjî.
ji: kufte +-pêjî
kuftexane (rengdêr) bi awayekî kufte.
ji: kufte + -ane
kuftik (navdêr, mê) derbik, şixat, bitik, ezwaz, kerkût, kifrît, kirkût, kukurt, newtik, niftik, pêtik, spîçke, zilûke, çixat, çixatik, şemçe
kuftikfiroş (navdêr, mê) niftikfiroş, kifrîtfiroş, derbikfiroş.
ji: kuftik +-firoş
kufic Kûfî (nivîs), (binêr.) Cufic.
kufk m. snot; kufkê poz=snot, mucus; kufkê guh=earwax.
kufk girtî snotty
kufkê guh earwax.
kufkê poz snot, mucus
kuf kirin lamentieren
stöhnen
kuf m. kuf, kufayis n.
kufandin lg. . kufnayene, kufekufkerdene
kufaret m. kefaret, kufaret n.
kufekuf h. kufekuf, ufeuf, pufepuf, pifepif
kufêrî m. seqawêl, saqol, desta, siqafil, seqaviyel/?.
kufik m. mijike, pepike, kufike, kewk, kufe m.
kufik avêtin lg. . kufike rîestene, mijike estene, pepike rîestene
kufik girtin lg. mijike girewtene, pepike bestene, kufike rîestene
kufika nan n. mijika nanî, kufika nanî m.
kufikî rd. kufikin, mijikin, pepikin, kufkin, mijkin
kufikî bûn lng. . kufkin bîyene, mijikin bîyene, pepikin bîyene
kufikî kirin lg. . mijikin kerdene, kufkin kerdene, pepikin kerdene, kufiknayene
kufikîbûn m. mijikinbîyayis, kufkinbîyayis, pepikinbîyayis n.
kufikîkirin m. mijikinkerdis, kufkinkerdis, pepikinkerdis, kufiknayis n.
kufikinî rd. kufikin, mijikin, pepikin, kufkin, mijkin
kufînî m. kufîye, kufênî m.
kufirbaz m/n. milqîker, xeberbaz, nengeker, kifirbaz, milqebaz, nengebaz n.
kufiristan m. gawiristan, kafiristan n.
kufkarik m. bot. sung, patike, kufarike, qampîreke, sêng, kuwarik, sînge n.
kufkoyî bûn lng. . kufkin bîyene
kufr rd. kafir
m. milqî, xeber, nenge, kifir, milqe, melqe n.
kufrbaz m/n. milqîker, xeberbaz, nengeker, kifirbaz, milqebaz, nengebaz n.
kufrî m. milqî, xeber, nenge, kifir, milqe, melqe n.
kufte n. kufte, kifte, kofte m.
kuftekê binavik n. lopike, kuftaya zereyine, loxika zereyine, kuftey dekerdey, kuftaya pire m.
kuftik n. lopike, kuftaya zereyêne, loxika zereyêne, kuftey dekerdey, kuftaya pire m.
kuftikê nîskan n. kufteyê nîskan zh.
kufur m. milqî, xeber, nenge, kifir, milqe, melqe n.
kufurbaz m/n. milqîker, nengebaz, milqebaz, kifirbaz, nengeker, xeberdayox n.
kufurbazî /w. milqîkerîye, nengekerîye, kifirbazîye, milqebazîye, nengebazîye, xeberbazîye, milqebazênî, kifirbazênî m.
kuf kirdin pif kirin (t dema lava û dua tên xwendin)
kufar kafir (t pirjimar)