Encamên lêgerînê
kuçk n taş
kuçkanî m sapan (taş atma aracı)
kuçk (navdêr, nêr) cihê agir tê de têt hilkirin (bi taybetî li derve).
Herwiha: kuçk.
Bide ber: kaçik, keçik, koçik, kûçik.
ji: kuç + -k
kuçke riya ku dawiya wê girtî ye *“dawiya derewan, kuçke ye”
(navdêr, mê) rêya ko dumahîya wê girtî
kuçke rd. alangin, alozin, alozdar, alangdar