Encamên lêgerînê
kot (I) kod (rêzeya sembolan) m (II) 1. kot (cure qumaşekî pembûyî) 2. kot (tiştê ji vî qumaşî hatiye çêkirin) rd
kot (i) kod (rêzeya sembolan) m
kot (ii) 1. kot (cure qumaşekî pembûyî) n 2. kot (tiştê ji vî qumaşî hatiye çêkirin) rd
kota 1. kota ab 2. kot sn/m
1. kota ab 2. kot sn/m
kotan kotan m
kotan m
kotarılmak 1. hatin rokirin, talkirin (ji bo xwarina pehtî) 2. hatin redkirin, hatin kutakirin, hatin qedandin (mec) 3. hatin hazirîkirin l/tb
1. hatin rokirin, talkirin (ji bo xwarina pehtî) 2. hatin redkirin, hatin kutakirin, hatin qedandin (mec) 3. hatin hazirîkirin l/tb
kotarma 1. rokirin, talkirin (ji bo xwarina pehtî) 2. redkirin, kutakirin, qedandin (mec) 3. hazirîkirin m
1. rokirin, talkirin (ji bo xwarina pehtî) 2. redkirin, kutakirin, qedandin (mec) 3. hazirîkirin m
kotarmak 1. rokirin, tal kirin, vala kirin (gava ku xwarina pehtî ji derdanekê valayî derdana din dikin) 2. red kirin, kuta ki­rin, qedandin (mec) 3. hazirî kirin (haziriya nan kirin) l/gh
1. rokirin, tal kirin, vala kirin (gava ku xwarina pehtî ji derdanekê valayî derdana din dikin) 2. red kirin, kuta kirin, qedandin (mec) 3. hazirî kirin (haziriya nan kirin) l/gh
kotlama kodkirin m
kodkirin m
kotlamak kod kirin l/gh
kod kirin l/gh
kotlet pirzola m
pîrzola m
kotlotpane pirzolaya ku di rûn de hatiye qi­jilandin
pîrzolaya ku di rûn de hatiye qijilandin
koton koton, tiştê ku ji pembû hatiye çêkirin nd/rd
koton, tiştê ku ji pembû hatiye çêkirin nd/rd
kotonperle cure tayekî pembûyî ku wekî tayê hevrîşim dibiriqe
cure tayekî pembûyî ku wekî tayê hevrîşim dibiriqe
kotra kotra der/m
kotra der/m
kot 1.kemiklerin yuvarlak ucu. 2.küt. 3.kesici aletlerin körelmesi.
m om
kot (ii) n 1. kot 2. rd kot (bu kumaştann yapılmış olan)
kot (iii) rd küt (kısa ve kalınca)
kot (iv) rd ağzında dişi olmayan
kot bûn l/ngh tüm dişlerini dükmek
kot kirin l/gh kökten kesip yeniden yeşermesini sağlamak (bağcılıkta)
kota ab/m 1. kota 2. sn/m kota
diz arşağı
kotan (i) m 1. üstü açık koyun ağıl 2. dağ, ovada küçük baş hayvan yeri
kotan (ii) rd iyiri yarı, kocaman
kotan (iii) m 1. kotan, pulluk 2. büyük saban, papura
kotan (iv) zo/n bir tür kuş
kotar m kök sap
kotbûn m tüm dişlerini dükme
kote m kötük
kotek m 1. kötek, dayak, dövme 2. baskı, zor, cebir 3. kısa sopa 4. h ancak, ucu ucuna * bi kotek têr kir ancak doyurabildi
kotek kirin dayak atmak, pataklamak.
kotekî rd cebrî, zoraki
kotekot m söylenme, mızmızlanma
kotekot kirin l/gh söylenmek, mızmızlanmak
kotekotkirin m söylenme, mızmızlanma
kotekyar nd/nt baskıcı, zorba
kotekyarî m 1. baskıcılık, zorbalık 2. baskı (hak ve özgürlüklerini kısıtlayarak zor altında bulundurma durumu) * amrazên kotekyariyê baskı araçları
kotel m 1. kılık 2. ölüden kalan elbise ve eşyalarını bir heykelere giydirilerek yapılan anma
koter kolye.
koter (i) zo/m 1. güvercin 2. kumru
koter (ii) m gerdanlık, kolye
kotî (i) bj/m 1. cüzam 2. rd cüzamlı (cüzzam hastalığına yakalanmış kimse)
kotî (ii) rd 1. kötü 2. miskin (hoş görülmeyecek durumlar karşısında tepkisiz kalan) 3. mec cenabet
kotî (iii) m körlük (kesmez olma durumu)
kotîbûn m cüzam
kotîbûnî m miskinlik
kotîbûyî rd cüzamlı
kotik rd küt
kotikî h kütçe
kotin kemirmek.
m kemirme
l/gh kemirmek
kotîng rd kötü (iyi karşıtı)
kotinker kemirgen.
kotir zo/m yabanî gövercin
kotirk zo/m güvercin
kotîtî m miskinlik
kotk m om
kotka diz arşağı
kotkirin m kökten kesip yeniden yeşermesini sağlama (bağcılıkta)
koton nd/rd koton
kotra der/m kotra
kotrîk m kürtün (kar yığını)
kotrom rd kötürüm
kotromî m kötürümlük
kotromî bûn l/ngh kötürümleşmek, kötürüm olmak (veya kalmak)
kotromî kirin l/gh kötürümleştirmek
kotromîbûn m kötürümleşme, kötürüm olma (veya kalma)
kotromîkirin m kötürümleştirme
kotûkeş m 1. derinti, güruh (değersiz, aşağı görülen topluluk) 2. badire
kot Tirkî: (navdêr) kod, kot
kota (navdêr, mê) kota, hejmara yan rêjeya diyarkirî: Di parlemanê de kotayeka 25 bo jinan e. (bi kêmî 25 divê jin bin).
Bide ber: kuta.
ji: ji frensî yan ji inglizî quota ji latinî quota pars (çend parçe) ji quotus (çend) ji Proto-hindûewropî kwo (çi/kî).
kotan 1. cihê çeperkirî (navdêr, mê) cihê tankirî anku çeperkirî bo heywanên kedî (wek terş, pez û dewaran daku nerevin û gur wan nexwin).
Bide ber: axur, gov, mixel.
ji wêjeyê: Dangên fîstanê xwe yê cejnan hilda daku pîs nebe û ket hindirê kotana miyan.
kotan kirin (lêker)(Binihêre:) kotan
kotbûn (navdêr, mê) dema serê kêr sator das û htd kot dibe
kotek (navdêr, mê) zordarî, zilm, zor, darê zorê, stem, sengî, fişar, pesto,zompe: şixul nabe bi kotek û zorê. Ji kilama zembilfiroş, zext, tade, lêdan, lêxistin, mecbûrî, neheqî, xedre, sûrî.
Herwiha: kutik (lêdan).
ji: hevreha farisî كوتنگ (koteng: dar, dardest, doqişk, darê lêdanê), belkî ji yunanî κώδικος (kodîkos: qurmê darê). Di kurdî de tenê bi maneya xwe ya mecazî peyda dibe. Kötek û kütük yên tirkî ji eynî rehî ne..
Bikaranîn: Lêker: kotek xwarin. Navdêr: kotekxwarin.
: kotekî
kotek dizane qonax kanê (biwêj) carinan zor hinek karan çareser dike. hinek caran kotek dizane qonax kanê.
kotek lêdan kotekî bi darê zorê
kotek xwarin (biwêj) lêdan xwarin. te jî ew qas kotek bixwarana, tu dê jî ew qas tişt bigotana.
kotekî (navdêr, mê) tade, zor, zilm, stem, mecbûrî, bêdilî, teda, tehde, tede, tede, teda, bêyî dilxwazî, bêyî rizamendî, darê zorê, zordarî, zordestî, zalimtî, zorî, neheqî, xedre, bêdadî.
ji: kotek + -î
kotekî kirin (lêker)(Binihêre:) kotekî
kotekîkar (navdêr, mê) pêkir, palder.
ji: kotekî +-kar
kotekîkirî (rengdêr) pêkirî.
ji: kotekî +kirî
kotekîkirin (navdêr) zorîkirin
kotel avahiyê ku ji bo bîranîna bûyerekî li cihê bûyerê tê avakirin
kotene (Zazaki) (lêker) kotin
koter xemla stûyan
(navdêr, mê) kotir, kevok, qumrî, kebokurk, tivîrk, gerdenî, gergo, ristik, tok, kolye, qolye, gerdenbend, gerdane, xişira ku mirov dixe gerdena xwe anku stuyê xwe.
Bide ber: kotir bend
kotewarî tenezul, daqûlî
kotî (rengdêr) gurrî, pîs, heram, herrimî, gulî, laregî, bed, xirab, nebaş.
ji: jitirki kötü (xirab) ji tirkiya kevn köti, hevreha gagawzî kötü..
Bikaranîn: Lêker: kotî bûn, kotî kirin. Navdêr: kotîbûn, kotîkirin Rengdêr: kotîbûyî, kotîkirî
kotî bûn (lêker)(Binihêre:) kotî
kotî kirin (lêker)(Binihêre:) kotî
kotîbar (rengdêr) tise.
ji: kotî +-bar
kotîbarîtî (navdêr, mê) kotîtî, çepelîtî.
ji: kotîbar +-îtî
kotîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kotî
kotîbûnî (navdêr, mê) evdalokîtî.
ji: kotî +-bûnî
kotîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kotî
kotîkî (navdêr, mê) bi kotî, bi sikî.
ji: kotî +-kî
kotîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kotî kirin
kotîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kotî
kotin (lêker)(navdêr, mê) kelotin, kirrandin, kirritandin, dan ber didanan, bi didanan goşt ji hestî vekirin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کۆتن.
Herwiha: kojtin koştin verotin. Tewîn: Lêker: -koj-.
Bide ber: gotin kuştin.
: kojer kotî
kotin/dikoje/bikoje bi diranan gest kirin û xwarin *dar bi kotinê, însan bi gotinê
kotinker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kotin dike.
ji: kotin + -ker
kotir kevok
(navdêr, mê) kevokên kedî yan navmalî, kebokurk, koter, kevok, qumrî, tivîrk.
Herwiha: koter koterk kotirk kutir kutirk.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کۆتر.
ji: hevreha kurmancî kevok, soranî کۆتر (kotir), farisî کبوتر (kebûter), urdûyî û belûçî کپوت (kepot), hindî कपोत (kepot), hemû ji Proto-aryayî
kotirgeh (navdêr, mê) rêz kirin.
ji: kotir +-geh
kotirî (navdêr, mê) kevokî.
ji: kotir +-î
kotkirin (navdêr)serê yan devê amêran kut bi kî
kotkoto kesê ku gotegota wî êdî her kesî aciz dike
kotrom (rengdêr) (navdêr, mê) kût, kulek, seqet, qorim, qop, qot.
Bikaranîn: Lêker: kotrom bûn. Navdêr: kotrombûn
kotrom bûn (lêker)(Binihêre:) kotrom
kotrombûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kotrom
kotromî bûn (navdêr, mê) kûd bûn.
ji: kotrom +-î + bûn
kotromî kirin (navdêr, mê) kûd kirin.
ji: kotrom +-î + kirin
kotromîbûn (navdêr, mê) kûdbûn.
ji: kotrom +-î +bûn
kotromîkirin (navdêr, mê) kûdkirin.
ji: kotrom +-î +kirin
kotow kowtow li Çînê perestin û nîşana hurmetê ya ku di suretê çong şikandin û serî danînê de ye 2. bi vî şiklî perestin û hurmet dayîn.
kot (1 şîrove)gemar

herî
herîşk
qilêr
kotan Pflug
kotek Gewalt
Prügel
Schlagen
Zwang
kotî Lepra
kotin abnagen
kotin kauen
kot m. çeper, somîn n.
n. ana. girik, girikê serê asteyan n.
n. kotî (salî) zh.
kota m. peynîye, qed, axir, nîhayet m.
kotan n. kotane m.
kotek m. kutek, kotek n.
koter w. gerdane, kolye, xiltike, gerdene, qolye, gerdanlix m.
kotî rd. bed, xirab, fena, berbat, nêbas, kotî, nêpak
m. tip. xunav n., gureyo pî n., kotî n.r risa merdimwere m., cuzam n., guro pîl n.
kotî bûn lng. . xunav bîyene, gureyo pîl vetene, kotî bîyene
kotî kirin lg. . bed kerdene, kotî kerdene, bednayene, kotînayene
kotîbûn lng. bed bîyene, kotî bîyene
kotîbûyî rd. xunavbîyaye, kotîbîyaye, cuzambîyaye
kotin lg. . kotene
kotîng rd. bed, xirab, fena, berbat, nêbas, kotî, nêpak
kotir m. zoo. fatfatike m.
m. gerdane, kolye, xiltike, gerdene, qolye, gerdanlix m.
kotîtî m. kotîyîye, kotîyênî m.
kotîxane m. kotîxane, miskînxane, cayê kotîyan n.
kotromî bûn lng. kotî bîyene, kud bîyene
kot kot (n)
kot pantolon pantolê kotî (zh)
kot qurm, kok (yê daran)
stûn
kot û zincîr bend û zincîr, nîr û zincîr
kota dawî, talî, kuta, kota, hew, bes
kurtenerî, kurtebêjî, kurtebas
kotan kotan, koz, guhêr, cihê tankirî / çeperkirî bo têve parastina terş û tewal
kotayî dawî, ya dawî, dawîn
texsîr, xemsarî, sersarî
kotayîyî pê / dan hênan dawî lê anîn, bes kirin, hew kirin
kotel qirş, qirşik (t zîwan / reşreşk / narîcank / birabirinck û hwd yên di nav dexl yan birinc re şên dibin lê divê yên bên derxistin çiku kêr xwarinê nayên)
li gor hin edetan spêdeyek şînî û behiyan / taziyan e bo kesek mirî
kotere qurmik, kokik
stûnik
serikê stûnan
kotir kevok, kotir, kotirk, kevot, kevod, kevotk, navê firindeyekê ye