Encamên lêgerînê
koçber göçmen.
nd/rd 1. göçebe, göçmen, muhacir 2. göçmen (sıcak iklimli ülkelere giden hayvan)
koçberî göçmenlik.
m 1. göçebelik, göçmenlik, muhacirlik 2. muhaceret
koçber 1. muhacir, barkirî 2. penaber
(navdêr) kesên ji gundê yan bajarrê yan welatê xwe çûne li gundek yan bajarrek yan welatek din dijîn.
Herwiha: koçbûyî koçkirî. Nêzîk: mihacir penaber penaxwaz.
Bide ber: koçer.
ji: koç + -ber.
Bikaranîn: Lêker: koçber bûn. Navdêr: koçberbûn.
: koçberî koçerîtî koçbertî
koçber bûn (lêker)(Binihêre:) koçber
koçber kirin (lêker)(Binihêre:) koçber
koçberbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) koçber
koçberbûyî (rengdêr) (Binihêre:) koçber
koçberî 1. hicret, barkirin 2. rewşa penaberiyê
(navdêr, mê) koçkirin, koçbûn; koça bêgavî, jiyana koçberan.
Bikaranîn: Lêker: koçberî kirin. Navdêr: koçberîkirin Rengdêr: koçberîkirî.
Herwiha: koçberîtî koçbertî. Nêzîk: koçerî.
Bide ber: penaberî
koçberî kirin (lêker)(Binihêre:) koçberî
koçberîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye koçberî kirin
koçberîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) koçberî
koçberkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye koçber kirin
koçberkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) koçber
koçber (li derekê) immigrant; (ji derekê) emigrant
koçberî (li derekê) immigration; (ji derekê) emigration
koçber rd. koçer, macir, muhacir, goçer
koçberî m. koçerîye, macirîye, koçerênî, macirênî m.