Encamên lêgerînê
kitan keten.
m tül, gaz
kitan (i) bot/n 1. keten (Linumusitatissimum) 2. keten (ketenden yapılma dokuma), bez (pamuk veya keten ipliğinden yapılan dokuma)
kitan lê şikestî evlilik çağını aşmış genç kız
kitana çîvîtkirî gaz boyaması
kitandin m heceleme
l/gh hecelemek
kitanok m sarık
kitan 1. cureyekî qumêş e 2. kincên ji vî qumaşî
1. cilekî bi ser ve (navdêr, nêr) riwekek e ku bi taybetî cawekî anku çîtekî nerm jê tê çêkirin.
Herwiha: ketan, keten.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کتان.
ji: ji erebî کتان (ketan) jiarami כתונא/כתתנא (kettana/kitûna) jiakadi kitunnu (1. kitan 2. pembû). Heman peyv serekaniya قطن (quṭin: pembû) ya erebî ye ku bi maneya pembû ketiye gelek zimanên ewropî de jî: inglîzî cotton, fransî coton, îtalî cotone, holendî katoen, spanî algodón (ji forma diyar ya erebî el-qutin), portugalî algodão....
ji wêjeyê: Bilind e bejn û bala teLi ser taca te esman eKitanek rengsipî daye Serê Zozan û SîpaneLi jorê kanî û cobarWeku hêstir dibarin xweşLi jêrê te dibînim ezBihuşt û bax û bistan eKirasek etlezîn kesk eBi rengê rojê nexşîn e Li bejna te dibînim xweş Bi surme şal û mîtane Çi rengşêrîn e yara min Şepal û nazik û şox e Ferat û Dicle û Xabûr Bi ser bejnê de berdane.. Navê zanistî: Linum usitatissimum
kitana jinê li serî bûn (biwêj) ji bo mêrên tirsek û serjinikî tê gotin. eleke tu neyê, kit ana jina te li serê te be.
kitana te li qirika te bigere (biwêj) înşelah kitana wê li qirika wê bigere. (nifir)
kitanok (navdêr, mê) şaşik, şaş, tar, lihafe, mêzere, pêç, serpêç.
ji: kitan +-ok
kitan m. bot. zegerek, keten, kitan n.