Encamên lêgerînê
kirmen teşî, xazûl, kerman m
teşî, xazûl, kerman m
kirm bnr kurm
kirman m istihkâm
kirmanc nd Kird, (Dimilî, Zaza)
kirmanckî m Kirdkî (Kürtçenin Dimilice, Zazaca lehçesi)
kirmanckîaxêv nd bu lehçeyi konuşan
kirmansah Kermanşah.
kirmî bnr kurmî
kirmişandî rd 1. bürük 2. büzük
kirmişandin l/gh 1. büründürmek 2. büzmek
m 1. büründürme 2. büzme
kirmişîn m 1. bürünme 2. büzülme
l/ngh 1. bürünmek 2. büzülmek
kirmitîk ant/m kıkırdak
kirmitîkî rd kıkırdaksi
kirmok m alna takılan bir kadın takısı
kirmon rd kurtlu
kirm (navdêr) hin cûn ajelên xwişok yên mîna maran in lê pirr biçûk in.
Herwiha: kurm, kurmik, kwurm.
Hevwate: cotkar (kurmikê ku piştî baranê ji axê derdikevi), malik/malûlk, tîjmar, tîzmar.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کرم.
Bide ber: cirm, qurm, zîro.
ji: Ji Proto-hindûewropî kwrmi- ji wer- (“gerrîn, zivirrîn”); Proto-aryayî kirmi-, avestayî kirime, pehlewî kirm, parsî kirm, farisî کرم (kirm), soranî کرم (kirm), zazakî kerm, Belûçî kirm, sanskrîtî कृमि (kṛ́mi), inglîzî worm, latînî vermis, frensî ver, rusî червь (çêrvi), Proto-hindûewropî: kwrmi- (kirm) ji wer- (“gerrîn, zivirrîn”), Proto-aryayî: krmi (kirm) Avestayî: kirime- (kirm) Middle Persian: kirm (kirm, mar) Sogdî: kirm (mar) Pûnjabî: kirm (---) Farisî: kirm (kirm), kirmiz (sor) (< sanskrîtî) Belûçî: kirm (kirm) Kurmancî: kirm, kurm (kirm) Kurdî (Soranî): kirm (kirm) Zazakî: kerm (kirm) Osetî: kelm (kirm; mar) Sanskrîtî: krmi (kirm), krmice (sor) Latînî: vermis, vermin Înglîzî: worm Frensî: ver Rûsî: червь (çêrvi)... Çavkanî: Horn p.190, Watkins p.46, Etymonline Pokorny: 649.
: kirmewî, kirmik, kirmî, kirmîtî
kirman duz, keleh
kirmanckî (navdêr) zazakî, dimilî, zaravayek zimanê kurdî ye û li hin deverên Bakurê Kurdistanê tê peyivîn (bi taybetî li Dêrsimê, Çewligê û Amedê).
Bide ber: kirmancî kurmancî.
ji wêjeyê: Deniz Gunduzî komela Dêrsimî ya Anqara de kirmanckî ser o qisey kerd. No qiseykerdiş 28.05.2011 de saete 13.00 de komela Dêrsimî de virazîya. Qiseykerdişê Deniz Gunduzî Leyla Adabeyî bi zerrweşî akerd û seba ameyîşê ey zaf sipasî kerd. Îdarekerdoxa qiseykerdişî, mamostaya Kurdî-Derî Ayşe Navruz bî. (Deniz Gunduz li Komeleya Dêrsimê ya Enqereyê li ser kirmanckî axivî. Ev peyivîn li 28.05.2011 seet 13.00 hat kirin. Leyla Adabeyî axivîna Deniz Gunduzî vekir û ji ber hatina wî gelek spasî kir. Birêvebera peyivînê, mamosteya Kurdî-Derê Ayşe Navruz bû.).
ji: kirmanc + -kî
kirmaşan Serenav,mê, parêzgeh û bajarek li Rojhilatê Kurdistanê ye
kirmaşanî (navdêr) Kurdên ku li parêzgeha Kirmaşanê dijîn. Zarava Kurdên Kirmaşanê û zarava sereke ya kurdiya başûrî..
ji wêjeyê: Xuem Kirmaşanî farsî nîezanim, we zwani Kurdî qezad we gyanim..
ji: Kirmaşan
Kirmaşanî(navdêr, mê) zaravayekî kurdî ye û bi taybetî li başûrê Rojhilata Kurdistanê tê peyivîn.
Bide ber: lorî, kelhûrî, feylî.
ji: Kirmaşan + -î
kirmê şîrî heta pîrî ye (biwêj) xirabiyên ku mirov di zarrokiya xwe de bike dê di meziniya xwe de jî bidomîne.
Herwiha: kurmê şîrî heta pîrî ye.
ji wêjeyê: De werin li lîstikên dewleta Elî Osman binerin û kirasê xwe neçirînin. Tirkên ku qaşo dixwazin di sedsala 21ê de hinekî bibin insan û bêhna insanetîyê ji wan bê, dev ji dek û dolabên xwe bernadin û kerê Kurdan bera nizanim ser çiyî xwe didin. Ê helbet belasebeb negotine “Kurmê şîrî heta pîrî ye” canim, ma jina qereçî dibe xatûn? Na.
kirmî (rengdêr) rizî, kûfîkî, genî, tiştên ku kirm yan bakterî ketiniyê, tiştên ku kirm yan bakterî di nav de hene û loma êdî nayên xwarin yan bêhnek nexweş jê tê.
Herwiha: kurmî.
ji: kirm + -î.
: kirmîtî, kurrimîn
kirmî bûn (lêker)(Binihêre:) kirmî
kirmî kirin (lêker)(Binihêre:) kirmî
kirmîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kirmî
kirmîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kirmî
kirmik (navdêr, mê) kinco, zehmetkêş, rêncber, xurek, xwarin.
ji: kirm +-ik
kirmikî (navdêr, mê) pîs, nizim.
ji: kirmik + -î
kirmîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kirmî kirin
kirmîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kirmî
kirmişandî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kirmişandin
kirmişandin (lêker)(navdêr, mê) girtin, zeft kirin, pêçan, şidandin, niximandin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کرمشاندن. Tewîn: Lêker: -kirmişîn-.
Têkildar: kirmişîn.
ji wêjeyê: Romana xurt û sergewer dikare xwe bi her awayî bikirmişîne, bikeve her dirûvî û cihê cihê ji her mêjiyî, ji her bedewiyê û her mezinahiyê re bibe navgîn. Dikare bang li her nîgaşbaziyê û rastîbîniyê/ê bike û gelek deriyên nepenî yên gerdûnê li mirov veke.(Adar Jiyan: Roman sîtava jiyanê ye, Fortunecity.co.uk, jêwergirtin: 9/2006).
: kirmişandî, kirmişîner
kirmişîn (lêker)(navdêr, mê) hatin kirmişandin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کرمشین. Tewîn: Lêker: -kirmiş-.
Têkildar: kirmişandin.
: kirmişiyayî, kirmişî, kirmişok, kirmişoke, kirmişokî
kirmnas (navdêr, mê) helmîntolog.
ji: kirm +-nas
kirmnasî (navdêr, mê) helmîntolojî.
ji: kirm +-nasî
kirmok (navdêr, mê) kirmoke, kirrnik, meyrok, meyrek, mîrok.
ji: kirm +-ok
kirmxur (navdêr, mê) kurmxwer.
ji: kirm +-xur
kirmxwarî (rengdêr) kevn.
ji: kirm +xwarî
kirmxwer (navdêr, mê) kurmxur.
ji: kirm +-xwer
kirman cureyek mehfûrên Îranê.
kirman m. sargeh, setergeh n.
kirmanc m/n. kirdas, kurmanc n.
kirmisandî rd. qermiçnaye, q’qirnaye, calaznaye, qurmiçnaye, çungirnaye, qirmoçnaye, qirmiçnaye
kirmisandin lg. qermiçnayene, çungirnayene, çiqirnayene, calaznayene, qurmiçnayene, qirmoçnayene, qirmiçnayene
kirmîsîn lng. . qermiçîyene, qurmiçîyene, qirmiçîyene, çungirîyene, qirmoçîyene, çiqirîyene, calaziyene
kirmisîn m. qermiçiyayis, çungirîyayis, calaziyayis, qurmiçîyayis, çiqirîyayis, qirmiçîyayis, qirmoçîyayis n.
lng. . nexilîyene (meywe)
kirmanc Kırmanc
Zaza
kirmanckî Kırmancca
Zazaca
kirm kirm, kurm
kirmanc kurmanc, kirmanc, kurd
kirmancî kurmancî, kirmancî, kurdî, kurdiya bakur
kirmawî, kirmê , kirmol
kirmdil biguman, bişik, kirmdil