Encamên lêgerînê
kirê m 1. kira, icar 2. kira (karşılık olarak verilen para)
kirê (yekî) jê çûn (an jî hatin) gıcık almak (veya olmak)
kirê kirin l/gh kiralamak
kirêb m nadas
kirêb kirin l/gh nadaslamak
nadas etmek (veya yapmak)
kirêbkirî rd nadaslı
kirêbkirin m nadaslama
kirêc m kireç
kirêc girtin l/gh 1. kireçlenmek 2. ant kireçlenmek (eklem yerleri kireç tutmak) * cihê monikên wî kirêc girtine eklem yerleri kireçlenmiş
kireç tutmak
kirêc helandin kireç söndürmek
kirêc kirin l/gh kireçlemek
kirêc tê dan l/bw kireçlemek (kireç sürmek)
kirêc tê gerîn l/bw kireçlenmek, kireç bulaşmak
kirêcbûn m kireçleşme
kirêcdar rd kireçli (kireci olan)
kirêcfiroş nd/nt kireççi (satan kimse)
kirêcgirtî rd kireçli, kireçlenmiş, kireç tutmuş olan
kirêcgirtin m 1. kireçlenme 2. ant kireçlenme (eklem yerleri kireç tutma)
kirêchez rd kireççil
kirêcker nd/nt kireççi (imal eden)
kirêckirî rd kireçli (kireç sürülmüş olan) * dîwarê kirêckirî kireçli duvar
kirêckirin m kireçleme
kirêcxane m kireçlik
kirêdar nd/nt kiracı (kira ile tutan kimse)
kirêdarî m kiracılık (bir evde kiracı olma durum)
kirêder rd kiralayan, kiralayıcı, kiraya veren, mucir
kirêdêr bnr kirêder
kirêderî m kiralayıcılık, mucirlik
kirêê lê xurîn kiraya çıkmak istemek, canı kira ödemek istemek
kirêgir nd/nt kiracı, müstecir (kira karşılığında bir yeri tutan)
kirêgirî m kiracılık
kirêgirtî rd kiralık (kiralanmış olan)
kirêjiyok ant/m dış kulak
kirêker nd/nt kiracı, kiralayan, müstecir (kira karşılığında bir yeri tutan)
kirêkerî m kiracılık, müstecirlik
kirêkirî rd 1. kiralı 2. kiralık (kiralanmış olan) * mêrkujê kirêkirî kiralık katil
kirêkirin m kiralama
kirên destan el işi
kirêt çirkin.
rd 1. çirkin 2. iğrenç 3. çirkef, kirli (toplumun değer yargılarına aykırı olan)
kirêt bûn l/ngh 1. çirkinleşmek 2. iğrençleşmek 3. kirlenmek, çirkefleşme
kirêt dîtin l/gh çirkinsemek
kirêt kirin l/gh 1. çirkinleştirmek 2. iğrençleştirmek 3. çirkefleştirmek
kirêtane h 1. çirkince 2. iğrenççe 3. çirkefçe
kirêtayî m 1. çirkinlik 2. iğrençlik 3. çirkeflik
kirêtbûn m 1. çirkinleşme 2. iğrençleşme 3. kirlenme, çirkefleşme
kirêtdîtin m çirkinseme
kirêtî m 1. çirkinlik 2. iğrençlik 3. 3. çirkeflik
kirêtker rd 1. çirkinleştirici 2. kirletici
kirêtkî rd/h 1. çirkince 2. iğrenççe 3. çirkefçe
kirêtkirin m 1. çirkinleştirme 2. iğrençleştirme 3. çirkefleştirme
kirêya xanî ev kirası
kirêyar nd/nt kiracı, kiralayan
kirêyarî m kiracılık
kirê heqê ku berdêla tiştekî kirêkirî ye; deman
1. bi pare bikaranîna malê xelkê (navdêr, mê) îcra, îcar, îcare, bikaranîna malê kesekî bi heq anku bi pare (bi taybetî di xaniyê kesekî ve jîn û her meh diravek diyarkirî dan xwedana/ê wî xanî).
Bikaranîn: Lêker: bi kirê dan: tişta/ê xwe bo demekê dan kesekî daku ew kes pare bide xwedana/ê tiştî bi kirê girtin: tişta/ê kesekî demekê bi kar anîn û ji ber hindê pare dan xwedana/ê wî kirê dan: heqê bikaranîna tişta/ê kesekî dan kirê kirin: bi kirê dan yan bi kirê girtin. Navdêr: bikirêdan, bikirêgirtin, kirêdan, kirêkirin Rengdêr: bikirêdayî, bikirêgirtî, kirêdayî, kirêkirî.
ji: Belkî ji girê yan jî kirrîn yan jî bi rêya ermenî կիրակի /kiraki/ (kirê) ji ermeniya kevn կիւրակէ /kiwrakē/ (kirê) ji yewnaniya kevn κυριακή /kyriakê/ (kirê).
: bikirêgir, bikirêgirî, bikirêder, bikirêgirî, kirêdar, kirêdarî, kirêder, kirêderî, kirêgir, kirêgirî, kirêkar, kirêkarî, kirêker, kirêkerî
kirê dan (lêker)(Binihêre:) kirê
kirê kirin tiştek heta maweye kifşkirî bi berdêlekê dan kesekî din; deman kirin
(lêker)(Binihêre:) kirê
kirêc (navdêr, mê) kils, gêç, seb, kepîr, ziqil, ramux, qisil, tebeşîr, mermer.
Bikaranîn: Lêker: kirêc girtin, kirêc kirin. Navdêr: kirêckirin, kirêcgirtin, kirêcbûn Rengdêr: kirêckirî
kirêc girtin (lêker)(Binihêre:) kirêc
kirêc kirin (lêker)(Binihêre:) kirêc
kirêcbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kirêc
kirêcdar (rengdêr) bikirêc, bikils.
ji: kirêc +-dar
kirêcfiroş (navdêr, mê) kilsfiroş.
ji: kirêc +-firoş
kirêcgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) kirêc
kirêcker (navdêr, mê) kilsker.
ji: kirêc +-ker
kirêckirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kirêc kirin
kirêckirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kirêc
kirêdan (navdêr, mê) (Binihêre:) kirê
kirêdar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) yê ko di xanîyê kirê da di jît.
Dijwate: kirêder
kirêdarî (navdêr, mê) demanî.
ji: kirê +-darî
kirêder (navdêr, nêr) (navdêr, mê) yê ko xanî tirombêl dikan htd bi kirê di dit, xudan
kirêdêr (navdêr, mê) demandêr.
ji: kirê +-dêr
kirêgir (navdêr) kesa/ê tiştek bo xwe bi kirê digire.
Bide ber: kirêdar, kirêder, kirêkar.
ji: kirê + -gir.
ji: kirêgirî
kirêgirî (navdêr, mê) karê kirêgiriyê, kirêkerî.
ji: kirêgir + -î
kirêgirtî (rengdêr) mirovê bi kirê hatî girtin jibo pare û malî, xwefiro, dardest, caş
kirêgirtin (navdêr, mê) mirov xanî dikan û htd bi kirê ji yekî di wergire
kirêkar (navdêr) pale, taşeron, karkerê bikirêgirtî, kesa/ê ku bo kesek din kar dike, karker.
Herwiha: krêkar.
ji: kirê + -kar.
: kirêkarî, kirêkarîtî, kirêkartî
kirêkarî (navdêr, mê) rewşa kirêkarbûnê.
ji: kirêkar + -î
kirêker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kirê dike, kirêgir.
ji: kirê + -ker
kirêkerî (navdêr, mê) kirêgirî.
ji: kirê +-kerî
kirêkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kirê kirin
kirêkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kirê
kirêt 1. qirêj 2. gemar 3. sik, lewitî
(rengdêr) kirh, ne bedew, ne ciwan, ne delal, ne rind, ne spehî, ne xweşik, kesa/ê yan tişta/ê dêmê wê/wî anku xuyanga wê/wî ne bi dilê mirovî, qirêj, pîs, ne paqij, nr pak: lîstikên kirêt (lêb, hîle).
Herwiha: krêt.
Bide ber: kirêBinere.
Herwiha: xîret.
Bikaranîn: Lêker: kirêt bûn, kirêt kirin. Navdêr: kirêtbûn, kirêtkirin Rengdêr: kirêtbûyî, kirêtkirî.
ji: . Ji ermenî: կեղտ (kêłt) - L û R di kurdî de adeten bi hev diguherin. Herwiha bide ber kirh ji tirkî û qirêj ji erebî..
: kirêtî
kirêt bûn (lêker)(Binihêre:) kirêt
kirêt dîtin (lêker)sik dîtin, şoret dîtin, zist dîtin.
ji: kirêt + dîtin
kirêt kirin (lêker)(Binihêre:) kirêt
kirêtbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kirêt
kirêtbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kirêt
kirêtî (navdêr, mê) kirhî, pîsî, ne delalî, ne bedewî, ne spehîtî, ne ciwanî, ne keşxetî, ne qeşengî.
Herwiha: krêtî.
ji: kirêt + -î
kirêtîtî (navdêr, mê) bizdihînîtî.
ji: kirêt +-îtî
kirêtker (navdêr, mê) pîsker.
ji: kirêt +-ker
kirêtkî (navdêr, mê) zistane, sikane, şoretane, bi kirêtî.
ji: kirêt +-kî
kirêtkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kirêt kirin
kirêtkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kirêt
kirêtkirinî (navdêr, mê) dıstortlonıst.
ji: kirêtkirin +-î
kirêtnebûyî (rengdêr) bêkêmasî, bêqûsur, nelewitî.
ji: kirêt +nebûyî
kirêvok (navdêr) zirkêtkên biçûk, mozik, mozên hûrik.
ji wêjeyê: corek dîtir jî heye, em dibêjine wan kirêvok. Ew jî rengzer û ji vê ya ku dibêjinê moz an zirkêtk ê biçûktir e,... ziravtir e.
kirêyar (navdêr, mê) kirêdar.
ji: kirê +-yar
kirê rent
(f.) rent,
kirê kirin to rent
to rent
kirêgir lessee
kirêgirî tenancy
kirêker lessor
kirêkerî tenancy kirin to render; to do; to make
kirêt (adj.) hateful, horrible, ugly, bad
ugly, shameful.
kirêtî (f.) ugliness
f. ugliness, defilement, shame
kirêwe m. blizzard
kirê Miete
kirê kirin mieten
vermieten
kirê tiştekî hatin etwas vermissen
kirê yekî hatin jdn vermissen
kirêt abscheulich
grauenhaft
schlecht
schmierig
schmutzig
widerwärtig
kirêt kirin beschmutzen
verderben
verunreinigen
kirêtî Abscheulichkeit
Beschmutztsein
Gemeinheit
Hässlichkeit
Schändlichkeit
Schmutzigkeit
Unsauberkeit
kirê m. kîre, kîra, kîrî m.
kirê bûn lng. kîre bîyene
kirê dan lg. . kîre dayene
kirê girtin lg. . kîre girewtene
kirê kirin lg. . kîre kerdene, deman kerdene, îcare kerdene
kirêb m. filane, suve, filhane, filhone, filhun m.
kirêb kirin lg. . filane kerdene, suve kerdene
kirêbî rd. filanin, suvin
kirêc m. kirêc, kirêj, kîryec n.
kirêc bûn lng. kirêc bîyene
kirêc girtin lg. kirêc girewtene, kirêc giredayene
kirêc kirin lg. kirêc kerdene, kirêcnayene
kirêca mermer m. kirêcê mermere n.
kirêcdar rd. kirêcin
kirêcfiros m/n. kirêcrotox n.
kirêcker m/n. kirêcker, kirêcnayox n.
kirêckirin m. kirêckerdis, kirêcnayis n.
kirêdar m/n. kîredar, kîrecî, kîredar n.
kirêgir m/n. demanker, kîreker, kîrecî, îcareker n.
kirêjiyok m. ana. kerike, gosê teberî m.
kirêkar m/n. karker, xebatkar, gurekar, emele n.
kirêker m/n. demanker, kîreker, kîrecî, îcareker n.
kirêkirî rd. kîrekerde, demankerde, îcarekerde. *bi kirê girtin lg. . bi kîre girewtene, kîre kerdene
kirêrî m.
kirêriya kirêcê n. kureya kirêcî, kirêcxane, ocaxa kirêri m.
kirêt m. qilêr, gemar, leym, sîlaf, lîm, lîêm n.
rd. çîrkîn, pîs, kerx, pêlos, nêwesik
kirêt bûn lng. qilêrin bîyene, leymin bîyene, gemarin bîyene, qevçil bîyene, sîlafin bîyene, germaxijin bîyene, gendin bîyene, qevçilin bîyene, germaxin bîyene
lng. . çirkîn bîyene, pîs bîyene, kespar bîyene, kerx bîyene
kirêt ditîn tg. çirkîn vînitene, kespar vînitene, pîs vînitene
kirêt kirin lg. qilêrin kerdene, gemarnayene, gemarin kerdene, leymin kerdene, gemernayene, gemirnayene
tg. çirkîn kerdene, pîs kerdene, grkînnayene
kirêtbûn m. qilêrinbîyayis, leyminbîyayis, gemarinbîyayis, qevçilbîyayis, sîlafinbîyayis n.
m. çirkînbîyayis, pîsbîyayis, kesparbîyayis n.
kirêtî m. qevçilîye, çîrkef, çepelîye, pîsîye, qîlêrîye, leymîye m.
kirêtkî rd/h. çirkînane, pîsane, çirkînkî
kirêtkirin m. çirkînkerdis, pîskerdis, çirkînnayis n.
kirê kirê
paletî
miz, heq, heqdest, meaş
kirêbar kirêbar, mizê / heqê barhilgirtinê
kirêkar kedkar, pale, şolker, îşker, karker
kirêkarî paletî, kedkarî, karkerî, palehî, şolkerî, îşkerî
kirêne berzûr, zeviya ber / kevir / xij lê pir in lew kêrî kêlan û çandinê nayê
kirêş keveşk, kepek, pab, serebêj
kirêşawî keveşkî, kepekî, pabawî, serebêjî
kirêwe berfebahoz, rewşa seqayî ya tê de bi hev re berf dibare û bayê tund tê