Encamên lêgerînê
kils kils m
kils m
kils m kireç
kils girtin l/gh 1. kireçlenmek 2. ant kireçlenmek (eklem yerleri kireç tutmak)
kireç tutmak
kils kirin l/gh 1. kireçlemek 2. badana yapmak
kils tê dan l/bw kireçlemek (kireç sürmek)
kils tê gerîn l/bw kireçlenmek, kireç bulaşmak
kilsbişêv rd kireç çözücü
kilsbûn m kireçleşme
kilsdar rd kireçli (kireci olan)
kilsfiroş nd/nt kireççi (satan)
kilsgirtî rd kireçlenmiş, kireç tutmuş olan
kilsgirtin m 1. kireçlenme 2. ant kireçlenme (eklem yerleri kireç tutma)
kilsî rd kalkerli
kilsîn rd 1. kireçli 2. kireç gibi, kireçten olan 3. bot/m bir dağ bitkisi
kilsînî rd 1. kireçimsi, kireşten 2. kireçlice, kireç gibi 3. yumuşak kireçe benzer taş
kilsînî bûn l/ngh kireçleşmek
kilsînîbûn m kireçleşme
kilsker nd/nt kireççi
kilskirî rd kireçli (kireç sürülmüş olan)
kilskirin m 1. kireçleme 2. badana yapma
kils xweliyeke ji kevirê spî yê nerm tê çêkirin û xanî pê tên boyaxkirin/ seyandin *derba evdan, esasê kilsê ye û xera nabe
(navdêr, mê) gêç, seb, kirêc, kepîr, ziqil, ramux, qisil, tebeşîr, mermer, madeyek avakirnê yê wek çîmentoyê ye û spîve ye, ramûx, cas.
Herwiha: kilis, kisil, kisl.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: کلس.
ji: hevreha farisî کرس (kirs) jiakadi ?? (kîru) jisumeri ?? (gir). Ji heman rehî herwiha ܓܝܪ/גיר (gîr) ya aramî, גיר (gîr) ya îbrî, կիր (kir) ya ermenî, kireç ya tirkî, جير (cîr) ya erebî, къирæ (kîre) ya osetî, კირი (kiri) ya lazî... Herwiha gêç ya kurdî jî dîsa ji eynî rehî ye..
Bikaranîn: Lêker: kils bûn, kils kirin, kils girtin. Navdêr: kilsbûn, kilskirin, kilsgirtin Rengdêr: kilsbûyî, kilskirî.
ji wêjeyê: Cihên wan di mejiyê min de hêlîn çêkirine, ew di guhên min de azana meleyên muxurbe û eşayê, di bîranînên min de mîna kevirê di kilsêdeçikandî nin; di her bang û qêrînên dûrişimên salên heftêyî de şopa lingên şoreşeke serqot, di pêxîla awirên hezkirinên min de şûna dewibandina humikeke li hewasekinî û di ramûsanên lêvhungivînîn de tevziyeke naşîtiyê ye..
: kilsî, kilsîn
kils bûn (lêker)(Binihêre:) kils
kils girtin (lêker)(Binihêre:) kils
kils kirin (lêker)(Binihêre:) kils
kilsbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kils
kilsbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kils
kilsdar (rengdêr) kirêcdar, bikirêc, bikils.
ji: kils +-dar
kilsfiroş (navdêr, mê) kirêcfiroş.
ji: kils +-firoş
kilsgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) kils
kilsî (navdêr, mê) rewşa kilsbûnê.
ji: kils + -î
kilsker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kils dike, kirêcker.
ji: kils + -ker
kilskirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kils kirin
kilskirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kils
kilsxane cisane
kils m. kirêc, kirêj, kîryec n.
kils bûn lng. kirêc bîyene
kils kirin lg. . kirêc kerdene, kirêcnayene
kilsdar rd. kirêcin
kilsinî bûn lng. kirêc bîyene
kilsker m/n. kirêcker n.
kilskirin m. kirêckerdis, kirêcnayis n.