Encamên lêgerînê
kilk (i) m kuyruk
kilk (ii) m kalem
kilkil m 1. sallama 2. yayık yayma
kilkilandin (i) m 1. sallama 2. yayık yayma
l/gh 1. sallamak 2. yayık yaymak
kilkilandin (ii) m 1. duygusallaştırıp ağlatma 2. kızdırma 3. mec eziyet verme
l/gh 1. duygusallaştırıp ağlatmak 2. kızdırmak 3. mec eziyet vermek
kilkilîn (i) m 1. sallanma 2. yayılma, çalkalanma
l/ngh 1. sallanmak 2. yayılmak, çalkalanmak
kilkilîn (ii) m 1. duygusallaşmak ağlama 2. kızma (öfkelenme, sinirlenme)
l/ngh 1. duygusallaşmak ağlamak 2. kızmak (öfkelenmek, sinirlenmek)
kilkirandin bnr kulandin
kilkirî rd sürmeli, sürme çekmiş olan
kilkirin (i) m sürmeleme, sürme çekme
kilker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê kil dike.
ji: kil + -ker
kilkî (navdêr, mê) dûvikî.
ji: kil +-kî
kilkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kil kirin
kilkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kil
kilkê pîl m. ana. serdos, serpol, çengel, kilikê harmeyî n.
kilkirî rd. sirmekerde, kilkerde
kilk kilik, kurî, dûv, daw, kurîk, dûvik, dawik, tiştek dirêj e bi derqûna gelek cûn lawiran / ajalan / heywanan ve
destik, li alavên pêkarkirinê (wek bivir / das / kêr) cihê mirov dikare destê xwe biavêjiyê û pê bibire
çembil, li amanan / firaxan cihê mirov dikare destê xwe biavêjiyê û pê rabike
(pence) til, tilî, tibl
(pênûs) qelem, pênivîsk
kilk kirdin kilik / kurî / dûv qusandin / kurt kirin