Encamên lêgerînê
kez car. ör:bu kez vê carê, ev car.
car, neql, dor, tel, maht, bare *bu kez olmadı vê telê nebû nd
car, neql, dor, tel, maht, bare * bu kez olmadı vê telê nebû nd
keza ew jî, ew jî wek.
kezalik ew jî, her wiha ew jî *kar be­yaz, keza süt, keza pamuk hepsi beyaz berf spî,şîr jî, pembû jî her wiha tev spî ne h
keza kezalik ew jî, her wiha ew jî * kar beyaz, keza süt, keza pamuk hepsi beyaz berf spî,şîr jî, pembû jî her wiha tev spî ne h
kezzap kezav.
têzav, zax, kezab m
têzav, zax, kezab m
kezap m kezzap
kezav m kezzap
kezax m budama
kezaxe m budama
kezaxok m küçük tahra
m bağ tahrası
kezaxtin m budama
l/gh budamak
kezeb ciğer.
kezeb ant/m 1. kara ciğer 2. ciğer (kasaplıkta ak ciğer, kara ciğer ve yüreğin oluşturduğu takım) 3. mec yavru, oğul, evlât * kesî kezeba xwe neavêtiye kimse evlâdını atmamış 4. mec yürek (acıma duygusu)
kezeba (yekî) hatin xwarê 1) içi dışına çıkmak (kusmaktan rahatsız olmak) 2) bağrı yanmak (çok acı duymak)
kezeba (yekî) li serê êşîn ciğeri sızlamak
kezeba (yekî) li serê peritîn ciğeri parçalanmak yakmak
kezeba (yekî) peritîn 1) cigeri yanmak, bağrı yanmak (çok acı duymak) 2) cigeri yanmak bağrı yanmak (çok acı duymak)
kezeba (yekî) qelaştin (birini) canından bezdirmek
kezeba (yekî) qelişîn içi dışına çıkmak (kusmaktan rahatsız olmak)
kezeba (yekî) qul kirin ciğerini delmek
kezeba (yekî) reş kirin (birini) verem etmek
kezeba (yekî) şewitandin (birinin) ciğerini yakmak
kezeba (yekî) şewitîn 1) cigeri yanmak, bağrı yanmak (çok acı duymak) 2) cigeri yanmak bağrı yanmak (çok acı duymak)
kezeba (yekî) ziwa bûn içi yanmak, bağrı yanmak (çok susamak) * eynî kezeba kerê ye eşek derisi gibi duygusuz (duygusu az)
kezeba çilan karakış
kezeba dê ana yüreği
kezeba min 1) ciğerimin köşesi 2) ciğerimin köşesi (çok sevgili evladım)
kezeba reş ant/nd kara ciğer
kezeba sorkirî nd Arnavut cigeri
kezeba zivistanê nd kara kış
karakış
kezebfiroş nd/nt cigerci (ciger satan kimse)
kezebhesîn rd cesur, yürekli
kezebker rd duygusuz, katı yürekli
kezebkerî m duygusuzluk
kezebkî m kuş başı
kezebok m kara ciğer, ciğer
kezebperitî rd bağrı yanık
kezebperitîbûn bağrı yanıklık
kezebpola rd cesur, yürekli
kezebqalind rd kalpsiz, katı yürekli, acımasız
kezebqalindî m kalpsizlik, katı yüreklilik, acımasızlık
kezebqetiyayî rd acılı, çeekmiş kimse
kezebreş karaciğer.
rd insanı kızdıran, bezdiren kimse
kezebreşî m kahrolma, verem olma
kezebreşî bûn l/ngh 1. kahrolmaktan hastalanmak 2. kahrolmak, verem olmak, kızmak
kezebreşî kirin l/gh kahretmek, verem etmek, kızdırmak
kezebreşîbûn m1. kahrolmaktan hastalanma 2. kahrolma, verem olma, kızma
kezebreşîkirin m kahretme, verem etme, kızdırma
kezebşewat rd yanık (duygulandıran şey)
kezebşewitî rd 1. bağrı yanık, acıklı, kederli (acı görmüş) 2. yanık (duygulandıran şey)
kezebşîşik duygulu
kezebsotî rd bağrı yanık
kezev bnr kezeb
kezexandin bnr kezixandin
m budama
kezexîn bnr kezixîn
kezî kakül.
m örük, belik, saç örgüsü
kezî (i) ant/n 1. bağ, kiriş, tendon 2. kulak memesi
kezî dan l/ngh peynirleşmek (süt için)
kezî kirin l/gh beliklemek, saçları örmek
kezî vegirtin l/gh beliklemek, saçları örmek
beliklemek, saçları örmek
kezibandî rd 1. karşıtlanmış 2. yalanlanmış, tekzip olmuş olan
kezibandin m 1. karşıtlama 2. yalanlama, tekzip
l/gh 1. karşıtlamak 2. yalanlamak
kezîdan m peynirleşme (süt için)
kezîdar (i) ant/rd kirişli
kezîdar (ii) rd örüklü
kezîkirî rd örgülü, belikli (saçmları örülü)
kezîkirin m belikleme, saçları örme
kezîkur rd 1. kesik örüklü 2. yaslı (kadın) 3. b ilenme sözü
kezîkurê b yas tutasıca
kezîvegirtî rd saçları belikli, örülü kimse
kezîvegirtin m belikleme, saçları örme
kezîvekirî rd saç örgüsü açık olan
kezixandin l/gh budamak
kezixîn m budanma
l/ngh budanmak
kezîya por saç örgüsü
kezîya te kur be yas tutasıca
kezîyên (yekê) bi erdê re çûn örükleri yerleri süpürmek
kezîzer rd 1. sarı örüklü 2. m sarışın dilber 3. mec sevgili
kezû bnr gezo
kezwan menengiç.
bot/m çitlembik, melengiç (Celtis)
kezab (navdêr, mê) têzav, asîd, zax, hamiz, sulfat.
Herwiha: kezap, kezav, kezaw.
: bêkezab, bêkezabî, kezabdar, kezabî
kezabdar (rengdêr) bitêzav, biasîd, bizax, bihamiz.
ji: kezab + -dar.
: kezabdarî kezabdarîtî kezabdartî
kezabdarî (navdêr, mê) rewşa kezabdarbûnê.
ji: kezabdar + -î
kezabî (navdêr, mê) rewşa kezabbûnê.
ji: kezab + -î
kezank (navdêr, mê) kindir, kinif, şedanok, kirkirk, qirkezank
kezaxtî (rengdêr) adekirî, kezaxkirî, bodemkirî, kezixandî, rêzkirî, qurm bûyî, qurmikî, pejilî.
ji: kezaxt + -î
kezaxtin (navdêr, mê) birîna çeq û tayên zêde yên daran jibo bi hêz bi kevin û berê wan ba tir bi bit, :mêwa tirî kezaxt bdn, :ez di kezêxim em di kezêxîn tu di kezêxî hûn di kezêxin ew di kezêxe, it ewan di kezêxin, pr, :dê bi + bdn bdb, :di kezaxt di kezaxtindb dûr, :kezaxtibû … bûn, (f), :bi kezêxe bi kezêxin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: که‌زاختن.
ji: • jiarami
kezaxtin/dikezêxe/bikezêxe kesaxtin
kezeb 1. ciger 2. zarokên mirovî *arê kezebê, ji arê tenûrê germtir e
(navdêr, mê) cegera reş, kezeba reş, pişa reş,organa leşî ya xwarinê dihelîne û jehran diruxîne (Mêlak nerm û mezintirîn hinav e. Mêlaka heywanan têt xwarinê, bi taybetî qelandî.).
Herwiha: ceger, cerg, mêlag, mêlakPeyvên.
Têkildar: kezebreşî
kezeb lê helîn (biwêj) pir xemgîn bûn, li ber xwe ketin. kezeb lê heliya, nefret kir. yekser kir qêrîn: -me ji berbangan bipirsin!.. xalit temlî
kezeb lê reş bûn (biwêj) bi nexweşiyeke xeter ketin. bella kezeba te reş be. çiya mazî (nifîr)
kezeb lê reş kirin (biwêj) gelekî aciz kirin. vîsegbavê rêveberê me kezeb li me reş kir.
kezeb lê zuha bûn (biwêj) ji ber derd kul an jî eşqekê di nav hestên pir tund de bûn. hundir şewitîn. tiştekî agirî di nav ling û memik û lêv û por û pişta wê de ew dişewitand. kezeb lê zuha hfibû. helîm yûsiv
kezeba (yekî) dax bûn (biwêj) pir xemgîn bûn. wan birînên keça wî kezeba mîrza daxkir.
kezeba (yekî) parçe parçe di dêv re hatin (biwêj) min jê re got: lawo heke ta dev ji vê eraqê bernedî, ji xwedê dixwazim kezeba te parçe parçe di devê te re bê. (nifîr)
kezeba (yekî) şewitîn (biwêj) xemgîn bûn. li ber xwe ketin. niha mala min xera bû, niha kezeba min şetvitî... abidin parilti
kezeba xwe reş kirin (biwêj) 1 ciqandin, aciz ku in. :! ev keça xaltîka min, ji ber tiştêl pûç û vala kezeba xwe reş dike.
kezebdar (rengdêr) bidil, biqelb, biceger, bicerg.
ji: kezeb + -dar.
: kezebdarî kezebdarîtî kezebdartî
kezebdarî (navdêr, mê) rewşa kezebdarbûnê.
ji: kezebdar + -î
kezebî (navdêr, mê) rewşa kezebbûnê.
ji: kezeb + -î
kezebkî (navdêr, mê) tîkegoşt.
ji: kezeb +-kî
kezebreşî (navdêr, mê) Kişandina derdên mezin û giran, aciz bûna zêde, verem bûn.
Bide ber: derd.
ji: kezeb + reş + î.
ji wêjeyê: Li ser bext û namûsa rojnama Rûdawê be, dibêjin Kejal xanim bi Kurdekî Urdunî re zewicîye û çûye ser hewîyê. Ango; Ebdulwedûd efendî bi jin e û wê Kejal Ehmed xanim jî biçe qismetê jina yekem bixwe û wê kezebreşî bike.
kezevan (navdêr, nêr) gopal, pirrjimar ji kezev
kezî [I] guliyên por kezî [II] edaleyên cendêk kezî [III] 1. xama 2. keça bermêr *filan keso tu dibêjî qey qîza kezî ye
(navdêr, mê) porrê ku li piştê hatiye vehûnandin.
Bide ber: bisk, cênîk, pirç, porrPend, xweziyan kes nagihe keziyan.
ji: hevreha gaêze ya avestayî, گیس (gîs) û گیسو (gîsû) yên farisî, хъис (xyîs) ya osetî ji Proto-aryayî ... ..
Bikaranîn: Lêker: kezî kirin. Navdêr: kezîkirin Rengdêr: kezîkirî.
: kezîk, kezîzer, kezîzerî
kezî bûn (lêker) badan, alandin, hinan, kezî kirin, pêçan.
ji: kezî + bûn
kezî dan (lêker) qusîn, bûn penêr, bûn torak.
ji: kezî + dan
kezî kirin (lêker)(Binihêre:) kezî
kezî vekirin (lêker) gulî vekirin.
ji: kezî + vekirin
kezîban kurdî (navdêr, mê) benikê rengîn ku pê kezî dihên grêkdan
kezibandin (navdêr, mê) tekzîb, derewandin, haşatî kirin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: که‌زباندن
kezîdar (rengdêr) bikezî, bigulî, gêsûdar.
ji: kezî +-dar
kezîdirêj (rengdêr) bi keziyên dirêj.
ji: kezî + dirêj
kezîk (navdêr, mê) hêşîl, qisîl, perawêza wêneyî, balgeha kulmbaziyê.
ji: kezî +-k
kezîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kezî kirin
kezîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kezî
kezîkur jina ku porê xwe qaçî kiriye û porê wê êdî nayê hûnan
(rengdêr) jina kezî lê hatî birîn, :çam bi serî hatî , :wey kezî kurê ezê eve çi xwelîye bi serê me werbû!
kezîmar (rengdêr) keça kezîkên wê mîna marê re dirêj
kezîn çavî
kezîşor (rengdêr) jina kezîyên wê dirêj
kezixandin/dikezixîne/bikezixîne kesaxtin
keziya xwe kur kirin (biwêj) karekî xerab kirin. sebriyê keziya xwe kur kir, bi wî lawikê birçî re revî, ka gelo dawiya wê dê çawa be?
kezîzer jina gulîzer
(rengdêr) (navdêr, mê) keç û jinê ku porrê wan zer e.
Bide ber: kej, porr-reş.
ji: kezî + zer.
: kezîzerî, kezîzerîtî, kezîzertî
kezîzerî (navdêr, mê) rewşa kezîzerbûnê.
ji: kezîzer + -î
kezmûk (navdêr, mê) bermaya bi dêrandin yan jî bêjing kirinê ji zad hatiye veqetandin.kezmûka ceh, kezmûka genim
kezwan cureyekî daran e û jê benîşt tê bidestxistin *çêlik û dotin, kezwan û kelandin li hev nayên
(navdêr, mê) cûreek daran e û libên wê xwerbar in.
Herwiha: kizwan.
: darkezwan, kezwançin, kezwançinî, kezwanvan, kezwanvanî. Navê zanistî: Celtis
kezwanî (navdêr, mê) benokî.
ji: kezwan + -î
kezwanvanî (navdêr, mê) karê kezwanvanan.
ji: kezwanvan + -î
kez kirin v.t. to bite
v.t. to bite
kezaxtin (bikezêxe) to prune to lop
kezeb (f.) lungs
f. liver; womb.
kezeba reş (m.) liver
liver
(f.) liver
kezeba spî lung
kezî (f.) braid
f. braid of hair
kezixandin see: kezaxtin
kezk f. strand of hair
kezeb Henne
Leber
Lunge
kezew Leber
kezî Flechte
geflochten
gelockt
Locke
Pferdeschwanz
Zopf
kezab m. kezaw, kezab n.
kezav m. kezaw, kezab n.
kezaxtin lg. ropejiknayene, teresnayene, ropezeknayene, pejiknayene, terisnayene
kezeb m. ana. rîgere, kezebe, qeseba, zerîya sîyaye, rîgera sîyaye, rîger, qesba, qeseva m.
kezeba res m. ana. rîgere, kezebe, qeseba, zeriya sîyaye, rîgera sîyaye, rîger, qesba, qeseva m.
kezeba sor m. ana. pisike, pise, kezeba sipîye, qeseba spîye, pisî m.
kezî m. gulîye, gêse, gulange, gila, gilange, gile, gilpoçî, gîlî m.
kezî kirin lg. gulî kerdene, por mûnitene, gijik mûnitene
kezî vegirtin lg. gulî kerdene, por mûnitene, gijik mûnitene
kezibandin lg. zurnayene, tekzîb kerdene
m. zurnayis, tekzîb n. *hatin kezibandin llb. ameyene zurnayene, tekzîb kerîyene, ameyene tekzîbkerdene
kezika fisek rd. zoo. pixin, luliko pix n.
kezîkurt rd. gilabueç
kezîn n. bûzî, kûnge, pûrxane, porxane n.
kezîyê por m. gulanga porî, gilpoçe, gîla giji kîm.
kezwan m. bot. viliskêre, qizbanêre, viniskêre, dara qizbane, viniskêre, qizwane, qizbane m.
kez rey (m), fine (m), hewe (m), gilange (m), donime (m), derbe (m), şope (m), qor (n), defa (m), gêyîm (n), ca, dore (m), nofe (m), neqile (m) İki kez sen gitttin, bu kez de ben gidiyorum. (Di reyî ti şî, na rey zî ez şona.) Onu bir kez dinle. (Şopê goş ra ey ser ne.) Kaç kez geldi? (Çend nofî ame?)
kezaxe kezaxe, qusandina / kurkirina mêwên tirî
kezaxe kirdin kezaxtin, kezaxe kirin
kezî kezî, pirça / porê hûnandî