Encamên lêgerînê
kevnik ıskarta.
kevnik (i) m 1. mendil 2. leçek, tülbent (kadın baş örtüsü)
kevnik (ii) rd 1. eski * kevnikên xwe bînin eskilerinizi getirin 2. eski elbise, kullanmış elbise 3. eski püskü şey
kevnik (iii) m küf
kevnikî rd 1. küflü 2. küflü (zamanı geçmiş, köhne)
kevnikî bûn l/ngh 1. küflenmek 2. mec küflenmek (zamanı geçmek, köneleşmek)
kevnikî kirin l/gh küflendirmek, küfletmek
kevnikîbûn m küflenme
kevnikîbûyî rd küflü, küflenmiş
kevnikîbûyîn m küfleniş
kevnikîkirin m küflendirme
kevnikokî (i) rd eskice, eski püsküce
kevnikokî (ii) rd küflüce
kevnik (navdêr) kevnûnû, kevnenû, destê duyem, tiştên ku hatine bikaranîn û cara duyem tên fortin.
Bide ber: kevînk.
ji: kevn + -ik anku piçekê kevn.
: kevnikfiroş kevnikfiroşgeh kevnikfiroşî kevnik kevnikvan
kevnikfiroş (navdêr, mê) kesê/a kevnikan difroşe.
ji: kevnik + -firoş
kevnikfiroşî (navdêr, mê) karê kevnikfiroşiyê.
ji: kevnikfiroş + -î
kevnikî (navdêr, mê) pîrikoyî, kamçokî, efhikî, kefoke, kufkoyî, efokî, pîrkoyî, kamçikî, kuftoyî, kufikî.
ji: kevnik + -î
kevnikî bûn (lêker)(Binihêre:) kevnikî
kevnik rd. kanek, kan û kortî, gincir-mincirî, ginc-mincî