Encamên lêgerînê
kevn rd 1. eski (çoktan beri var olan, üzerinden çok zaman geçmiş bulunan) * berhema kevn eski eser 2. eski (çok kullanmaktan e yıpranmış, harap olmuş) * saqoyekî kevn eski bir ceket 3. eski (bir önceki, sabık) * wezîrê kevn eski bakan 4. eski (herhangi bir meslekte uzun süreden beri çalışmış olan) * gerînendeyekî kevn ê dibistanê eski bir okul müdürü 5. atik (eski zamanla ilgili)
kevn bûn l/ngh 1. eskileşmek, eskimek, köhnemek, köhneleşmek 2. yıpranmak 3. küllenmek (bir acı, bir sıkıntı unutulur gibi olmak) 4. yıllanmak
kevn kirin l/gh 1. eskitmek 2. yıpratmak
kevn û korî eski püskü
kevn û kurt eski piskü
kevnahî m eskilik
kevnar antik.
rd/nd 1. antik, kadim 2. müzelik
kevnare antika.
rd 1. eski, kadim 2. yıllanmış * meya kevnare yıllanmış şarap 3. eski (mesleğinde uzmanlaşmış, tecrübesi olan) * mamosteyê kevnare eski öğretmen 3. klâsik (alışılmış olan, yenilik getirmeyen, geleneksel) 4. antika 5. fel/rd ilkel (zaman bakımanda en eski olan)
kevnare bûn l/ngh 1. eskileşmek, köhnemek, köhneleşmek 2. kaşarlanmak (bir işte tecrübe kazanmak) 3. yıllanmak (üzerinde çok süre geçmek)
kevnare kirin l/gh 1. eskitmek 2. yıllatmak
kevnarebûn m 1. eskileşme köhneme, köhneleşme 2. kaşarlanma (bir işte tecrübe kazanma) 3. yıllanma
kevnarebûyî rd kaşarlı (tecrübeli)
kevnarebûyîn m 1. eskileşme köhneme, köhneleşme 2. kaşarlanma (bir işte tecrübe kazanma) 3. yıllanma
kevnarefiroş nd/nt antikacı (antika eşya satan)
kevnarefiroşî m antikacılık
kevnarekirin m 1. eskitme 2. yıllatma
kevnaretî m eskilik, kadimlik
kevnarevan nd/nt antikacı (antika eşya toplayan kimse)
kevnarevanî m antikacılık
kevnarezan nd/nt 1. arkeolog 2. antikacı (antika uzmanı)
kevnarezanî m 1. arkeoloji 2. antikacılık
kevnargeh m müze
kevnarî rd 1. eski, kadim 2. antika
kevnarik ikinci el eşya.
kevnarîzan nd/nt arkeolog
kevnarîzanî m arkeoloji, kazı bilimi
kevnarîzaniyî rd kazı bilimsel
kevnarnas nd/nt kazı bilimci
kevnarnasî m kazı bilimi, arkeoloji
kevnarnasiyî rd kazı bilimsel
kevnarokî rd eskice
kevnarxane m müze
kevnarxanevan nd/nt müzeci
kevnarxanevanî m müzecilik
kevnarzan nd/nt kazı bilimci, arkeolog
kevnarzanî m kazı bilimi, arkeoloji,
kevnayî m eskilik, kadimlik
kevnbûn m 1. eskileşme, eskime, köhneme, köhneleşme 2. farıma, yıpranma 3. küllenme (bir acı, bir sıkıntı unutulur gibi olma) 4. yıllanma
kevnbûyî rd 1. eskimiş 2. kadük
kevnbûyîn m 1. eskileşme, eskiyiş, köhneme, köhneleşme 2. farımak, yıpranma 3. küllenme (bir acı, bir sıkıntı unutulur gibi olma) 4. yıllanma
kevne rd 1. eski, kadim 2. antik
kevnê hizhizî eski püskü
kevnebêje m arkaizm
kevnedar nd/nt antikacı (antika eşya toplayan kimse)
kevnedarî m antikacılık
kevnedost nd/nt eski dost
kevnefiroş nd/nt eskici, eski şeyleri satan
kevnefiroşî m eskicilik
kevnefroş eskici.
kevneguhêz rd ilerici, yenilikçi
kevneguhêzî m ilericilik, yenilikçilik
kevnejin m 1. orta yaşlıca kadın 2. tecrübeli yaşlı kadın 3. (birinin) eski karısı
kevnekeya n eski muhtar
kevnekir nd/nt eskici (eski şeyleri satın alan)
kevnekirî m eskicilik
kevnemal nd eski ev eşyası
kevnemêr n 1. yaşı ilerlemi erkek 2. tecrübeli yaşlı erkek 3. (birinin) eski kocası
kevnemîrat m eski eser
kevnemirovzan nd/nt paleantropolog
kevnemirovzanî m paleantropoloji
kevnenav n eski ad
kevnenivîszan nd/nt paleograf
kevnenivîszanî m paleografi
kevnenû rd kelepir, ikinci el eşya * min ev telefon kevnenû ji xwe re kirî bu telefonu kelepir olarak aldım
kevneparêz nd/nt 1. muhafazakâr, tutucu 2. gerici, mürteci
kevneparêzî m 1. muhafazakârlık, tutuculuk 2. gericilik
kevneperest nd/nt 1. muhafazakâr, tutucu 2. merasimli (törelere, kurallara aşırı bağlı olan) 3. gerici, geri kafalı
kevneperestî m 1. muhafazakârlık, tutuculuk 2. gericilik, geri kafalılık
kevnepêwendî m eski ilişki
kevnepot n eski püskü bez
kevneqerpal n yırtık pırtık elbise
kevnerêbaz m arkaizm
kevnerêç m 1. eskiye ait iz 2. eski kalıntı, antika, eski eser
kevnerez n eski bağ, terkedilmiş bağ
kevnesal rd yıllanmış
kevnesal bûn l/ngh yıllanmak (üzerinde bir veya daha çok yıl geçmek)
kevnesal kirin l/gh yıllatmak
kevnesalbûn m yıllanma (üzerinde bir veya daha çok yıl geçme)
kevnesale rd yıllanmış
kevnesalkirin l/gh yıllatma
kevneşekal m eski püskü ayakkabı
kevneserek rd eski başkan, sabık başkan
kevneserekkomar rd eski cumhurbaşkanı, sabık cumhurbaşkanı
kevnesermiyan rd eski başkan, sabık başkan
kevneserok rd eski başkan, sabık başkan
kevneserokkomar rd eski cumhurbaşkanı, sabık cumhurbaşkanı
kevneserokwezîr rd eski başbakan, sabık başbakan
kevneşop gelenek.
m 1. eski iz, kalıntı 2. anane, gelenek 3. antika, asar
kevneşopane h gelenekselce
kevneşoperest rd gelenekçi
kevneşoperestî m gelenekçilik
kevneşopî geleneksel.
geleneksel * azîneya kevneşopî geleneksel yöntem
rd geleneksel, ananevî
kevneşopî bûn l/ngh gelenekleşmek, gelenekselleşmek, klâsikleşmek
kevneşopî kirin l/gh gelenekleştirmek, gelenekselleştirmek
kevneşopîbûn m gelenekleşme, gelenekselleşme, klâsikleşme
kevneşopîkirin m gelenekleştirme, gelenekselleştirme
kevneşopîtî m geleneksellik
kevnetol m eski intikam
kevnetore m 1. anane, gelenek 2. klâsik edebiyat
kevnetoreyî rd geleneksel, ananevî
kevnewer rd asil, asli
kevnewezîr rd eski bakan, eski vezir, sabık vezir
kevnexanî n eski ev, eski yapı
kevnexwaz nd/nt arkaist
kevnexwazî m arkaizm
kevneyar nd/nt eski sevgili
kevnezan nd/nt antikacı (antika uzmanı)
kevnezanî m antikacılık
kevneziman n kadim dil
kevnî m eskilik
kevnik ıskarta.
kevnik (i) m 1. mendil 2. leçek, tülbent (kadın baş örtüsü)
kevnik (ii) rd 1. eski * kevnikên xwe bînin eskilerinizi getirin 2. eski elbise, kullanmış elbise 3. eski püskü şey
kevnik (iii) m küf
kevnikî rd 1. küflü 2. küflü (zamanı geçmiş, köhne)
kevnikî bûn l/ngh 1. küflenmek 2. mec küflenmek (zamanı geçmek, köneleşmek)
kevnikî kirin l/gh küflendirmek, küfletmek
kevnikîbûn m küflenme
kevnikîbûyî rd küflü, küflenmiş
kevnikîbûyîn m küfleniş
kevnikîkirin m küflendirme
kevnikokî (i) rd eskice, eski püsküce
kevnikokî (ii) rd küflüce
kevnîxwaz nd/nt arkaist
kevnîxwazî m arkaizm
kevnkirin m 1. eskitme 2. yıpratma
m eskitme
m yıpratma
kevnokî rd eskice
kevnomevno rd eskice, eski püsküce
kevntî m eskilik, köhnelik
kevn 1. neteze 2. qedîm 3. jibîrbûyî 4. peritî 5. rizyayî *axa, tep davêjin serê û defterên kevn vedikin
(rengdêr) qedîm, dêrîn, mêjîn, ne nû, ne teze, tişta/ê ku ji mêj ve hebûye, tişta/ê ji ku mêj ve çêbûye yan hatiye çêkirin, bikarînayî, tişta/ê ku (pirr) hatiye bikaranîn, tişta/ê ji ber bikaranînê pûç bûye, tişta/ê êdî kêrî bikaranînê nayê, tişta/ê ku tiştekê/î cihê wê/wî girtiye: Qanûna kevn êdî betal e. tişta/ê ku ji mêj ve hatiye dîtin yan hay jê bûn: Ev nûçeyeka kevn e. ya/yê ku ji mêj ve bûye tiştek: Ew dostekê min yê kevn e..
Herwiha: kevin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: که‌ڤن.
Dijwate: nû.
Bide ber: dêrîn, pîr, qedîm.
Bikaranîn: Lêker: kevn bûn, kevn kirin. Navdêr: kevnbûn, kevnkirin Rengdêr: kevnbûyî, kevnkirîBerhevdan, kevntir, kevntirîn. Biwêj: nû hatin, kevn xelat in.
Bi zaravayên kurdî: kurmancî: kevn, kevin, soranî: kon/کۆن, Kurdiya başûr: kwane, hewramî: kune, zazakî: kihan.
ji: Herwiha kevin, hevreha soranî کۆن/kon, kurdiya başûrî kwane, şahzênî/şêxbizinî köne/kwene, hewramî kune, zazakî kihan, farisî کهنه (kohnê) û کهن (kohen), tacikî кӯҳна (kühne), parsî kfwn, pehlewî khwbn, têkilî ketin (eslen keftin, rehê dema niha -kev-), bi soranî kewtin, zazakî kewten, ji Proto-aryayî kep- ji Proto-hindûewropî kop- (lê dan, pê ketin) ku herwiha serekaniya копать (kolandin) ya rûsî û κόπτω (kopto: lê dan) ya yûnanî ye. Anku kevn eslen ji keftinê peyda bûye yanî tiştê kevn tiştê ji rewacê ketî, bêqîmetbûyî ye. Bo V di kurmancî de hevberî H di farisî de bidin ber kulav. Heman peyv bi rêya farisî ketiye hin zimanên tirkîkî: azerî köhnə, tirkî köhne, tirkmenistanî köne.Çavkanî: Cheung p.234, MacKenzie P.130.
: kevnahî, kevnar, kevnare, kevnatî, kevnayî, kevne-, kevnenas, kevnenasî, kevnenû, kevneperist, kevneperistî, Kevnesovyet, kevneşop, kevneşopî, kevnetorre, kevnî, kevnîtî, kevntî, kêvnar, kêvnare
kevn bûn (lêker)(Binihêre:) kevn
kevn kirin Tewandî(lêker) wisa kirin ku tiştek kevn bibe.
Dijwate: nû kirin.
: kevnkirin, kevnkirî
kevnar (rengdêr) dêrîn, qedîm, gelek kevn yan pîr, ya/yê zemanê berê, kevn, mêjîn.
Herwiha: kevinar, kevinare, kêvinar, kêvinare, kevnare, kêvnar, kêvnare.
ji: kevn + -ar.
: kevnarane, kevnarî, kevnarîtî, kevnartî
kevnar bûn (lêker)(Binihêre:) kevnar
kevnar kirin (lêker)(Binihêre:) kevnar
kevnarane (rengdêr) bi awayekî kevnar.
ji: kevnar + -ane
kevnarbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kevnar
kevnarbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kevnar
kevnare 1. heyber û bûjenên dîrokî 2. têkildarî berê
kevnarfiroş (navdêr, mê) entîkefîroş.
ji: kevnar +-firoş
kevnarî (navdêr, mê) rewşa kevnarbûnê, kevnî, antîk.
ji: kevnar + -î
kevnarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kevnar kirin
kevnarkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kevnar
kevnarnas (navdêr, mê) bastannas, arkeolog, şûnwarnas.
ji: kevnar +-nas
kevnarnasî (navdêr, mê) bastannasî, arkeolo­jî, arkeolojî.
ji: kevnar +-nasî
kevnarokî (rengdêr) kevnokî.
ji: kevnar +-okî
kevnarperwer (navdêr, mê) kevneperest, kevneperest.
ji: kevnar +-perwer
kevnarvan (navdêr, mê) kevnedar, entîkevan.
ji: kevnar +-van
kevnarxane (navdêr, mê) muze, entîkexane, kevnargeh, muzexane, avahiyê yan dezgeha ku tiştên dîrokî yan hunerî yan çandeyî yan zanistî dicivîne û vedikole û pêşkêş dike.
Herwiha: kevinxane, kevnarexane, kevnexane, kevingeh, kevnargeh, kevnaregeh, kevnegeh.
ji: kevnar + -xane
kevnarxanevan (navdêr, mê) muzevan, entîqexanevan.
ji: kevnarxane +-van
kevnarxanevanî (navdêr, mê) muzevanî, entîqexanevanî.
ji: kevnarxane +-vanî
kevnarzanî (navdêr, mê) şûndarî.
ji: kevnar +-zanî
kevnbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kevn
kevnbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kevn
kevne (rengdêr) tişta/ê ku weke kevn e, kevnok, Tirkî köhne, Tirkî köhne.
Bikaranîn: Rengdêr: kevnekirî
kevne- pêşgir, (ya/yê/yên) berê, berî niha: kevneserok (seroka/ê berê, kesa/ê ku carekê serok bû lê niha na), Kevnesovyet (Sovyetistana berê).
ji: kevn + -e
kevnebizot agirê ku ji zû de hatiye pêxistin *agir di kevnebizotan de dimîne
kevnedar (rengdêr) kevnarevan.
ji: kevne +-dar
kevnedost hogirê ji mêj ve û razdarê berê
kevnefiroş (navdêr, mê) kevnekir.
ji: kevne +-firoş
kevnefiroşê pirtûkan sehaf, sahaf
kevnefiroşî (navdêr, mê) sahaftî.
ji: kevne +-firoşî
kevneger (navdêr, mê) şopger, arkeolog.
ji: kevne +-ger
kevnekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kevne kirin
kevnekotik 1. têkberên kevn û peritî 2. cil û palazên riziyayî
kevnemayî 1. heyberên dîrokî yên ku hîna li piyan e an jî tên naskirin 2. agehiyên dîrokî yên ku hîna jî di nava çanda jîndar de ne
kevnenû (navdêr, mê) kevnik, kevnûnû
kevneparêz (navdêr, mê) paşverû, paşvexwaz, paşverûxwaz, kevneperest, adetperest, muhafizekar.
ji: kevne +-parêz
kevneparêzî (navdêr, mê) kevneperestî, adetperestî, muhafizekarî.
ji: kevne +-parêzî
kevneperest 1. paşverû 2. muhafezekar
(rengdêr) kesê hizir û boçûnên kevin li cem , tiştê kevin di perestit, pa kevtî, pa vero
kevneperestî (navdêr, mê) kevneparêzî, adetperestî, muhafizekarî, muhafizekaîm.
ji: kevne +-perestî
kevneperist (rengdêr) murtecî, paşverû, konservatîv, yobaz, fanatîk, fundamentalîst, bêtolerans, bêtehemil
kevneperistî (navdêr, mê) irtica, paşverûtî, konservatîvîzm, konservatîzm, parêzyarî
kevneşerrvan (navdêr) şerrvanên berê (yên êdî pîr bûne û şerrvaniyê nakin, kesên di şerrek xilasbûyî de wek şerrvan beşdar bûn.
Herwiha: kevneşerrkar, kevneşerrker, kevne-esker, kevneleşker.
Hevwate: veteran.
ji: kevne- + şerrvan.
: kevneşerrvanî.
ji wêjeyê: Birêz Putîn herwiha ji sedan kevneşerkeran û kesên girîng ji gelek netewan, wek Bush, re got... (VOA, kurdî, 09 gulan 2005)
kevneşerrvanî (navdêr, mê) rewşa kevneşerrvanbûnê.
ji: kevneşerrvan + -î
kevneşop dab û nerît, adet û urf
rewi tên kevin yên gelan, kevin, tîtal
kevneşopî gelêrî
(navdêr, mê) tradîsyon, kelepor, dab, nerît, torre, irf, edet, bastanî(rengdêr) tradîsyonal, bastan, kevnar, qedîm, antîk, kevn, ya berê, ya zemanê berê.
Bikaranîn: Lêker: kevneşopî bûn, kevneşopî kirin. Navdêr: kevneşopîbûn, kevneşopîkirin Rengdêr: kevneşopîbûyî, kevneşopîkirî.
: kevn + -e- + şop + -î
kevneşopî bûn (lêker)(Binihêre:) kevneşopî
kevneşopî kirin (lêker)(Binihêre:) kevneşopî
kevneşopîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) kevneşopî
kevneşopîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) kevneşopî
kevneşopîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kevneşopî kirin
kevneşopîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kevneşopî
kevneşopitî (navdêr, mê) kevneşopî.
ji: kevneşop +-itî
kevnezan (navdêr, mê) kev narezan.
ji: kevne +-zan
kevnezanî (navdêr, mê) şopgerî, arkeolojî, arkeologî.
ji: kevne +-zanî
kevnî (navdêr, mê) rewşa kevnbûnê.
ji: kevn + -î
kevnik (navdêr) kevnûnû, kevnenû, destê duyem, tiştên ku hatine bikaranîn û cara duyem tên fortin.
Bide ber: kevînk.
ji: kevn + -ik anku piçekê kevn.
: kevnikfiroş kevnikfiroşgeh kevnikfiroşî kevnik kevnikvan
kevnikfiroş (navdêr, mê) kesê/a kevnikan difroşe.
ji: kevnik + -firoş
kevnikfiroşî (navdêr, mê) karê kevnikfiroşiyê.
ji: kevnikfiroş + -î
kevnikî (navdêr, mê) pîrikoyî, kamçokî, efhikî, kefoke, kufkoyî, efokî, pîrkoyî, kamçikî, kuftoyî, kufikî.
ji: kevnik + -î
kevnîkî (navdêr, mê) bi kevnî.
ji: kevnî +-kî
kevnikî bûn (lêker)(Binihêre:) kevnikî
kevnkî (navdêr, mê) bi kevnî, berê.
ji: kevn +-kî
kevnkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kevn kirin
kevnkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kevn
kevnok (rengdêr) tişta/ê ku weke kevn e,kevne
kevnokî (navdêr, mê) kevnarokî.
ji: kevnok + -î
kevnparêz (navdêr, mê) kesê paşverû paşverû, paşvexwaz.
ji: kevn +-parêz
kevnûnû (navdêr) kevnik, kevnenû, destê duyem, tiştên ku hatine bikaranîn û cara duyem tên fortin.
Herwiha: kevinûnû kevn-û-nû kevn û nû.
ji: kevn + -û- + nû anku hem kevn e (hatiye bikaranîn) û hem jî nû ye (dikare hê jî were bikaranîn).
: kevnûnûfiroş kevnûnûfiroşgeh kevnûnûfiroşî kevnûnûtî kevnûnûvan kevnûnûyane kevnûnûyî kevnûnûyîtî
kevnûnûfiroş (navdêr, mê) kesê/a kevnûnûyan difroşe.
ji: kevnûnû + -firoş
kevnûnûfiroşî (navdêr, mê) karê kevnûnûfiroşiyê.
ji: kevnûnûfiroş + -î
kevnûnûtî (navdêr, mê) rewşa kevnûnûbûnê.
ji: kevnûnû + -tî
kevnûnûyane (rengdêr) bi awayekî kevnûnû.
ji: kevnûnû + -ane
kevn old
kevnar ancient
kevnare ancient
(adj.) antique, old
(syn. qedîm) ancient
kevnebajar f. ancient seat
kevnenû secondhand
kevneperest conservative
conservative
kevneperestî conservatism
kevnepîr (f.) old woman
kevneşop tradition
(f.) tradition
kevneşopî traditional, conventional
kevnesovyet f. the ex-Soviet Union kew partridge
kevnole outdated
kevn kirin abnutzen
kevnar antik
archaisch
kevnare antik
kevneşop Tradition
kevneşopî traditionell
kevnik Lumpen
kevn rd. kan, kehen, kone, keyen, kort, kon, kihun, kohon, kawn, kiwun, kawn, kuwun
kevn bûn lng. kan bîyene, kortbîyene
lng. rohelesîyene, ropêritîyene, hencirîyene, pincinyene, kan bîyene (kince...)
kevn eperest rd. beraperest, koneperest, kanperest, muhafezekar, konzervatîf
kevn kirin lg. kan kerdene, roqetnayene, keyen kerdene
lg. rohelesnayene, roperitnayene, hencirnayene, pincirnayene, kan kerdene, rohendtene, roperetnayene (kince...)
kevnare rd. antîk, kone, kan, kanare
m. antîka, entîke, entîqe m.
kevnare bûn lng. kan bîyene, kort bîyene
kevnarefiros m/n. antîkrotox, konerotox, entîkerotox n.
kevnarefirosî m. antîkrotoxîye, konerotoxênî, antîkerotoxênî m.
kevnarevan m/n. konewan, kanwan, antîkcî n.
kevnarezan m/n. antîkzan, konezan, kanzan n.
kevnarik rd. kan, kortik
kevnayî m. kanîye, konîye m.
kevnbûn m. rohelesîyayis, ropêritîyayis, hencirîyayis, pincirîyayis, kanbîyayis (kince...) n.
kevnefros m/n. konerotox, kanrotox, kortrotox n.
kevnekir m/n. kanhêrînayox, konehêrînayox n.
kevnekirî m. kanhêrînayoxîye, konehêrînayoxîye, kanhêrînayoxênî m.
kevneparêz rd. beraperest, koneperest, kanperest, muhafezekar, konzervatîf
kevneparêzî m. beraperestîye, koneperestîye, kanperestênî, muhafezekarîye m.
kevneperestî m. beraperestîye, koneperestîye, kanperestênî, muhafezekarîye m: .
kevnepîr n. kalemêr, kokim, pîremêr, kalepîr n.
kevnesa bûn lng. kaneser bîyene, ruwayene
kevnesal kirin lg. ruwnayene, kanesere kerdene, konesere kerdene, kaneserenayene
kevnesop m. anane, kanetore n.
kevnesopperest rd. beraperest, adetparêz, adetd, beraparêz
kevnesopperestî m. beraperestîye, adetparêzîye, beraperestênî m.
kevnesoppî rd. adetî, berayî, toreyî
kevnesoppî bûn lng. berayîyene, adet bîyene, berayî bîyene
kevnesoppî kirin lg. beranayene, adet kerdene, bera kerdene
kevnesoppîbun m. berayîyayis, adetbîyayis, berayîbîyayis n.
kevnesoppîkirin m. beranayis, adetkerdis, berakerdis
kevnetore m. anane, kanetore n.
kevnetoreyî rd. adetî, berayî, toreyî
kevnezan m/n. konezan, kanzan, antîkzan n.
kevnfros /m/n konerotox, kanrotox, kortrotox n.
kevnî m. pîrike, mijike, pepike, hetanê pîre m.
kevnik rd. kanek, kan û kortî, gincir-mincirî, ginc-mincî
kevnkirin m. kankerdis, roqetnayis, keyenkerdis n.
m. rohelesnayis, ropêritnayis, hencirnayis, pincirnayis, kankerdis (kince...) n.