Encamên lêgerînê
kerb m 1. keder, üzünç 2. özlem
kerba (...) di serê (yekî) de derxistin hincini birinden almak
kerbalcan bot/m domuz pıtrağı
kerbandî rd kederli, acıklı (acı görmüş)
kerbandin m kederleme
l/gh kederlemek
kerbas rd keten (ketenden yapılma dokuma)
kerbav n 1. eşoğlu 2. mec gadar, zalim
kerbeng bot/m çöpleme, adî çöpleme (Helleborus)
kerbeş deve dikeni-kangal; carduus nutans
bot/m eşek dikeni
kerbiker rd parça parça
kerbîn kederlenmek.
kerbok rd 1. kederli 2. çabuk özülen kimse
kerbozik n boz eşek
kerbûn (i) m 1. sağırlaşma 2. sağırlaşma (tencere, soba vb. için; güç ısınarak geç sünme) 3. sağırlaşma (ses için; boğuklaşma, donuklaşma) 4. durulma, dinme (sükun bulma) 5. ıssızlık çökme 6. sakinleşme, sakin olma, sakin duruma gelme (heyecan ve telâşı kalmama) 7. yatışma, sakinleşme (ayaklanma, kargaşa için) 8. sessizleşme, susma, suspus olma 9. uykuya varma (sükünet içine girme)
kerbûn (ii) m parçalanma
kerbûnî m 1. sağırlık 2. sessizlik (sükût)
kerbûyîn (i) m 1. sağırlaşma 2. sağırlaşma (tencere, soba vb. için; güç ısınarak geç sünme) 3. sağırlaşma (ses için; boğuklaşma, donuklaşma) 4. durulma, dinme (sükun bulma) 5. ıssızlık çökme 6. sakinleşme, sakin olma, sakin duruma gelme (heyecan ve telâşı kalmama) 7. yatışma, sakinleşme (ayaklanma, kargaşa için) 8. sessizleşme, susma, suspus olma 9. uykuya varma (sükünet içine girme)
kerbûyîn (ii) m parçalanma
kerb 1. kul û xem 2. bêrî *“ez namirim bi vê derbê, ez dê bimirim bi vê kerbê”
(navdêr, nêr) kîn, rik, nefret, nifir, neyarî, dijminatî, qîn, xezebjêheznekirin û dijî bûn, xezeb, înat, israr, dijberî.
ji: ji erebî كلب (keleb) yan ji aramî ܟܠܒܐ (kelba/kelva) herdu bi maneya harî, harbûn, têkilî erebî كلب (kelb: se, kûçik) û aramî ܟܠܒܐ (kelba/kelvase, kûçik). Binêre: kelb.
: kerb jê vebûn
kerb jê vebûn (lêker) jê qehirîn, nefret lê kirin, kîn lê rabûn: Kerbên min ji kurdên ku bi kurdî napeyivim vedibin.. Navdêr: kerjêvebûn.
ji: kerb + jê + vebûn
kerba xwe jê derxistin (biwêj) hêrs û buxza xwe di yekî de rijandin. jixwe bijina xwe re kiribû şer, kerba xwe ji qîza xwe derxist.
kerba xwe ji yekî derxistin hêrsa xwe bi tiştekî din ve aşt kirin
kerbdar (rengdêr) har, hêrs, hêç, qehirî, qehirandî, enirrî, enirrandî, bikerb, kîndar, bikîn.
Dijwate: bêkerb.
ji: kerb + -dar
kerbela (navdêr, mê) bajarrek Iraqê ye (yek ji pîrozgehên misilmanên şîî ye).
: kerbelayî
kerbeş cureyekî striyan e, pîjên keran *"qedrê gulê çi dizane, kerbeş dibêje: 'kerê reş' "
(navdêr, mê) kerbeşk core giyayek bi sitrî ye û dihêt xwarin nexasim nêrika wê, gelek cor hene ji wan:kebe kaxwarinê û kerbe ka keran ji ber ko mirov naxon lê xwarineke ji bo dewaran e ji ber hindê wesa hatîye binavkirin.
Hevwate: kelbeş Amûdê, Dêrika çiyayê Mazî, kelx Amûdê, Dêrika çiyayê Mazî, qalxank Qerejdax, kerbeşk Duhok, qîvara kera, ustrîyê keran, kerenga keran.
ji wêjeyê: delala min tu şên bûy te şax berdidayî min bi hêstirên çavên xwe tu av didayî hebûn li hawîrdor gulên zer û sor tu bilind frî û frî tu bi kerbeşê mayî.(Kilamek gelêrî)
kerbezikî (navdêr, mê) Navdêrek e. Gava ku mirov tiştek got û dubare kir lê dîsa jî ne hate fêm kirin tê gotin
kerbî (rengdêr) xezebî, kînî, nifrînî, nefretî, naletî, lanetî, bixezeb
kerbûn (navdêr, mê) weke mirovê kiryarên şaş bike mîna keran, aqisivikbûn, :hidî wêve tire ew kertir bi de, :;kherrbûn mirov rastî derdê ne bihîstinê dihêt ji egra nexwe îyan pîrbûnê guhgiranbûn, :jiber dengê topan yê ker bûye
kerbûnî (navdêr, mê) kerayî, kerî, kerîtî.
ji: ker +-bûnî
kerbûyî (rengdêr) (Binihêre:) ker
kerb (Îng.) kevirê keviya peyarêkê, (binêr.) curb.
kerb (f.) anger
f. sorrow, grief. Also see: bi kerba ... çûn
kerb Angst
Ärger
Aufwallung
Besorgtheit
Sorge
Traurigkeit
Verzweiflung
Wut
Zorn
kerbûn taub sein
kerb m. kerb, dej, kesere, kedere, kesrete, te esur n.
kerbav n. lajê herî, herbaw, leyrê herî n.
kerbeng m. bot. sîrbeng n.
kerbeş teluwek; carduus_pycnocep halus
(=belok) şilar; carduus nutans
kerbes m. bot. heregop, kengerê heran, teluyo heregop, telîyê heran, têlîyê hero n.
kerbûn m. herbîyayis n.
m. vengbirîyayis, kerbîyayis, beytbîyayis, bêvengbîyayis n.
m. ker bîyayis, kerîyayis n.
kerbeş kerbeşk, kelbeşk, giyayek bistrî ye (t ker jê hez dikin)