Encamên lêgerînê
kerî sürü.
n 1. parçe (bir bütünden ayrılan, ayrı sayılan veya artakalan şey) * keriyek nan bir parça ekmek 2. dilim (ekkmek dilimi için) 3. bölüntü 4. kısım, bölük, kesim
kerî (i) m sağırlık
kerî (iii) n 1. sürü, davar sürüsü * keriyê pez davar sürüsü 2. 5000 baş hayvan sürüsü
kerî bi kerî dilim dilim
kerî kirin m 1. bölme, parçalama, ayırmk 2. doğrama (keserek, yırtarak ufak parçalara ayırma) 3. bölme (birliğin bozulmasına çalışma) 4. dilme (bir bütünü küçük ve yassı parçalara ayırarak kesme)
l/gh 1. bölmek, parçalamak, ayırmak * sêv çar kerî kirin elmayı dörde ayırdı 2. doğramak (keserek, yırtarak ufak parçalara ayırmak) 3. bölmek (birliğin bozulmasına çalışmak) 4. dilmek (bir bütünü küçük ve yassı parçalara ayırarak kesmek)
kerîban m gömlek cebi
kerîk m kıkırdak
kerîkirî rd 1. bölünmüş, parçalanmış olan 2. doğranık
kerîm rd 1. kerim, soylu, asil 2. kerim, eli açık, cömert 3. Tanrı’nın adlarından biri
kerîn m kıskanma
l/ngh kıskanmak
kerînek ant/m 1. kıkırdak 2. kulak yolu
kerîneka guh kulak yolu
kerînekî rd kıkırdaklı
kerînî m/mec eşeklik
kerîtang ant/m kıkırdak
kerîtî (i) m/mec eşeklik
kerîtî (ii) m (k kalın oknur) sağırlık * xwe li kerîtiye daniye kendini sağırlığa vurmuş
kerîz m geriz, keriz
kerî [I] simbilên bipûrt ên bi serê cîl û cegên ve kerî [II] xilek pez ê ji 100 hebî heta 200’î *heft kerî pez, li bin siya darekê mexel tên kerî [III] 1. parçe 2. bir 3. tîke *nanê ku bibe kerî, hev nagire [IV] rewşa nebihîstina guhan, xwe li keriyê danîn, xwe nebelediyê û nebihîstinê danîn
1. çend kes yan tişt (navdêr, nêr) kom, grûp, birr, celeb, ref, revde, ajal, col, celeb, colek, garan,naxir çendîn kes yan tişt bi hev re, gelek kes yan tişt li gel hev: keriyek pezî yê nêzî 100 mih û berx û beranan, koz, hoz.
Herwiha: ker , keri.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: که‌ریNêzîkî, bir, boş, celeb , col, colek, ebûr, garan, garan, gele, gêşkûn, kewte, naxir, qefle, qermelax, qewte, ref, revde, revo , rewî, şêrgele, tewere, zurbe.
Bide ber: serî.
Bikaranîn: Lêker: kerî kirin. Navdêr: kerîkirin Rengdêr: kerîkirî.
Bikaranîn: Lêker: kerî kirin. Navdêr: kerîkirin Rengdêr: kerîkirî.
ji: herwiha ker , hevreha farisiya kevn kare- (koma mirovan/leşkeran -> leşker), latviyayî kara(spēks) (leşker), lîtwanî kar(iuomenė), prûsiya kevn kargis, gotî ?????? (harjis), almanî Heer, danmarkî û norwecî hær, swêdî här, inglîziya kevn here, îrlendiya kevn cuire, yûnaniya kevn κοίρανος (koîranos: serleşker)... hemû ji Proto-hindûewropî kor-os, kory-os. Ji eynî rehî belkî herwiha peyva (leş)ker û (es)ker.
kerî berdaye, bi pey qerûş ketiye (biwêj) ya mezin hiştiye, bi pey a piçûk ketiye. min ji te tiştek fêm nekir. te kerî berdaye, bi pey (jerûş ketiyî.
kerî kirin 1. parçe kirin 2. tîketîkeyî kirin 3. birbirî kirin
(lêker)(Binihêre:) kerî
kerîkerî (navdêr, mê) parçeparçe, parepare, pariparî, cengecenge, pirtîpirtî, çîtîçîthî, letelete.
ji: kerî +-kerî
kerîkî (navdêr, mê) kalbûnî.
ji: kerî +-kî
kerîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye kerî kirin
kerîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) kerî
kerîm (rengdêr) kerîm: merd, camêr, destvekirî, çavfire, ne tema, ne çirrîk, ne çikûd, kesa/ê ku bi dilxweşî ji malê xwe dide xelkê: Xwedê kerîm e.(navdêr, nêr) Kerîm: navek zelaman e.
Têkildar: kerem, keramet.
ji: Ji erebî.
: Kerîma, Kerîme, kerîmî, kerîmîtî, kerîmtî
kerîma (navdêr, mê) navek jinan e.
Herwiha: Kerîme.
ji: Ji erebî,
ji: Kerîm + -e
kerîmî (navdêr, mê) rewşa kerîmbûnê.
ji: kerîm + -î
kerînî (rengdêr) karê şaş ûbêwic, bê aqilî, bê mejî, dînatî, kerî
kerî f. herd; piece
kerî große Herde
Haufen
Herde
Menge
Viehherde
kerîm edelmütig
freigebig
Gott
gutmütig
hochherzig
Hochherziger
kerî m. bêle, kêriye, bire, cole, bole, surîye, buele m.
m. herîye, herênî m.
m. kerîye, kerênî m.
n. parçe, lete, kerî, qet n.
kerî bûn tng. parçe bîyene, lete bîyene, kerî bîyene
kerî kirin tg. parçe kerdene, lete kerdene, kerî kerdene, qet kerdene, felqe kerdene
kerîkirin m. kerîkerdis, parçekerdis n. kerîm rd. kerim
kerînek m. ana. kirtik, goçînek, guegnek n.
kerîtî m. herîye, herênî m.
kerîye, kerênî m.
kerîtî kirin tg. herîye kerdene, herênî kerdene
kerîz m. lexem, laxim, leqem, lixem n.
kerî kerî, nebûna hinêra bîstinê / guhlêbûnê