Encamên lêgerînê
kepîr m 1. kireç 2. kefeki (dişlerin diplerinde ve kaplarda oluşan kireç tabakası) 3. tartar
kepîr (i) rd kaybolmuş şey
kepîr (ii) bot/m hardala benzer bir bitki
kepîr girtin l/gh 1. kireçlenmek 2. ant kireçlenmek (eklem yerleri kireç tutmak)
1) kireç tutmak 2) tartar kaplamak
kepîrgirtin m 1. kireçlenme 2. ant kireçlenme (eklem yerleri kireç tutma)
kepîr [I] tiştê windabûyî [II] çêreyek e [III] ji ber camaxê zerbûna diranan
(navdêr, mê) gêç, kils, qisil, ramûx, ziqil, cas, seb, kirêc, ramux, tebeşîr.
Bikaranîn: Lêker: kepîr girtin. Navdêr: kepîrgirtin
kepîr girtin (diran) camaxî bûn
(lêker)(Binihêre:) kepîr
kepîrgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) kepîr
kepîr m. kirêc, kirêj, kîryec n.
m. qirêj, kirêj, qirêjê didanan n.
kepîr girtin tg. kirêc girewtene, kirêc giredayene
tg. qirêj girewtene, qirêj giredayene (didanî)